أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ سِنَانٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، قَالَ أَنْبَأَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي سِنَانٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي الْهُذَيْلِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَتَعَوَّذُ مِنْ أَرْبَعٍ مِنْ عِلْمٍ لاَ يَنْفَعُ وَمِنْ قَلْبٍ لاَ يَخْشَعُ وَدُعَاءٍ لاَ يُسْمَعُ وَنَفْسٍ لاَ تَشْبَعُ .
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ toʻrt narsadan panoh soʻrar edilar: foyda bermaydigan ilmdan, qoʻrqmaydigan (Allohdan uymaydigan) qalbdan, ijobat boʻlmaydigan duodan va toʻymaydigan nafsdan.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ тўрт нарсадан паноҳ сўрар эдилар: фойда бермайдиган илмдан, қўрқмайдиган (Аллоҳдан уймайдиган) қалбдан, ижобат бўлмайдиган дуодан ва тўймайдиган нафсдан.