أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ، - يَعْنِي الشَّحَّامَ - قَالَ حَدَّثَنَا مُسْلِمٌ، - يَعْنِي ابْنَ أَبِي بَكْرَةَ - أَنَّهُ كَانَ سَمِعَ وَالِدَهُ، يَقُولُ فِي دُبُرِ الصَّلاَةِ " اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْكُفْرِ وَالْفَقْرِ وَعَذَابِ الْقَبْرِ " . فَجَعَلْتُ أَدْعُو بِهِنَّ فَقَالَ يَا بُنَىَّ أَنَّى عُلِّمْتَ هَؤُلاَءِ الْكَلِمَاتِ قُلْتُ يَا أَبَتِ سَمِعْتُكَ تَدْعُو بِهِنَّ فِي دُبُرِ الصَّلاَةِ فَأَخَذْتُهُنَّ عَنْكَ . قَالَ فَالْزَمْهُنَّ يَا بُنَىَّ فَإِنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَدْعُو بِهِنَّ فِي دُبُرِ الصَّلاَةِ .
Abu Bakra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: u namozdan soʻng: «Allohumma inniy aʼuzu bika minal-kufri val-faqri va azobil-qabr (Ey Alloh, men Sendan kufrdan, faqirlikdan va qabr azobidan panoh soʻrayman)», deb aytar edi. Oʻgʻli aytadi: men ham shu duolarni oʻqiy boshladim. Shunda otam: «Ey oʻgʻilcham, bu kalimalarni qayerdan oʻrgansting?» dedi. Men: «Ey ota, seni namozdan soʻng ularni oʻqib duo qilayotganingni eshitib, senadan oʻrgandim», dedim. U: «Ey oʻgʻilcham, ularni mahkam tut, chunki Allohning Nabiysi ﷺ namozdan soʻng shu duolarni oʻqirdilar», dedi.Абу Бакра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: у намоздан сўнг: «Аллоҳумма инний аъузу бика минал-куфри вал-фақри ва азобил-қабр (Эй Аллоҳ, мен Сендан куфрдан, фақирликдан ва қабр азобидан паноҳ сўрайман)», деб айтар эди. Ўғли айтади: мен ҳам шу дуоларни ўқий бошладим. Шунда отам: «Эй ўғилчам, бу калималарни қаердан ўрганстинг?» деди. Мен: «Эй ота, сени намоздан сўнг уларни ўқиб дуо қилаётганингни эшитиб, сенадан ўргандим», дедим. У: «Эй ўғилчам, уларни маҳкам тут, чунки Аллоҳнинг Набийси ﷺ намоздан сўнг шу дуоларни ўқирдилар», деди.