أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ رَجُلاً، أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَسَأَلَهُ عَنْ وَقْتِ صَلاَةِ الْغَدَاةِ فَلَمَّا أَصْبَحْنَا مِنَ الْغَدِ أَمَرَ حِينَ انْشَقَّ الْفَجْرُ أَنْ تُقَامَ الصَّلاَةُ فَصَلَّى بِنَا فَلَمَّا كَانَ مِنَ الْغَدِ أَسْفَرَ ثُمَّ أَمَرَ فَأُقِيمَتِ الصَّلاَةُ فَصَلَّى بِنَا ثُمَّ قَالَ " أَيْنَ السَّائِلُ عَنْ وَقْتِ الصَّلاَةِ مَا بَيْنَ هَذَيْنِ وَقْتٌ " .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi Nabiy ﷺning oldiga kelib, u zotdan bomdod namozining vaqti haqida soʻradi. Ertasi kuni tong otganda, u zot tong yorishishi bilan namozga iqoma aytishga buyurdilar va bizga namoz oʻqib berdilar. Undan keyingi kuni esa atrof yorishguncha kutib, soʻng buyurdilar, iqoma aytildi va bizga namoz oʻqib berdilar. Soʻng: «Namoz vaqti haqida soʻragan kishi qani? Mana shu ikki vaqt orasi namoz vaqtidir», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши Набий ﷺнинг олдига келиб, у зотдан бомдод намозининг вақти ҳақида сўради. Эртаси куни тонг отганда, у зот тонг ёришиши билан намозга иқома айтишга буюрдилар ва бизга намоз ўқиб бердилар. Ундан кейинги куни эса атроф ёришгунча кутиб, сўнг буюрдилар, иқома айтилди ва бизга намоз ўқиб бердилар. Сўнг: «Намоз вақти ҳақида сўраган киши қани? Мана шу икки вақт ораси намоз вақтидир», дедилар.