- الرابع: عن عائشة رضي الله عنها أن النبي صلى الله عليه وسلم كان يقوم من الليل حتى تنفطر قدماه، فقلت له: لم تصنع هذا يا رسول الله، وقد غفر الله لك ما تقدم من ذنبك وما تأخر؟! قال: " أفلا أحب أن أكون عبداً شكوراً؟" ((متفق عليه. هذا لفظ البخاري، ونحوه في الصحيحين من رواية المغيرة بن شعبة)).
(Oisha (roziyallohu anho) rivoyat qildi)ki, Allohning Paygʻambari ﷺ — oyoqlari yorilguncha — kechasi (namozga) turar edilar. Oisha: «Nega bunday qilasiz, ey Allohning Rasuli — Alloh sizning avvalgi va keyingi gunohlaringizni magʻ firat qilgan-ku?» dedi. U zot: «Men shukr qiluvchi banda boʻ lishni yoqtirmayinmi?» dedilar. Soʻng (u zot) semirib (vazni ortib) qolgach, oʻ tirgan holda namoz oʻqir, rukuʼ qilmoqchi boʻ lganlarida turib, (qiroat) oʻqir, soʻng rukuʼ qilar edilar.