Uboda ibn as-Somit (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Yer yuzida biron-bir musulmon Allohga bir duo bilan iltijo qilsa, agar gunoh yoki qarindoshlik aloqasini uzish (ni soʻrab duo) qilmagan boʻlsa, albatta, Alloh unga oʻsha (soʻragan) narsasini beradi yoki undan shunga teng yomonlikni qaytaradi», dedilar. Shunda qavmdan bir kishi: «Unday boʻlsa, biz koʻp (duo) qilamiz», dedi. U zot: «Alloh(ning bergani) koʻprokdir», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis shu yoʻl bilan hasan sahih gʻaribdir. Ibn Savbon esa — u Abdurrahmon ibn Sobit ibn Savbon al-Obid ash-Shomiydir.Убода ибн ас-Сомит (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Ер юзида бирон-бир мусулмон Аллоҳга бир дуо билан илтижо қилса, агар гуноҳ ёки қариндошлик алоқасини узиш (ни сўраб дуо) қилмаган бўлса, албатта, Аллоҳ унга ўша (сўраган) нарсасини беради ёки ундан шунга тенг ёмонликни қайтаради», дедилар. Шунда қавмдан бир киши: «Ундай бўлса, биз кўп (дуо) қиламиз», деди. У зот: «Аллоҳ(нинг бергани) кўпрокдир», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис шу йўл билан ҳасан саҳиҳ ғарибдир. Ибн Савбон эса — у Абдурраҳмон ибн Собит ибн Савбон ал-Обид аш-Шомийдир.