Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ baʼzi safarlarining birida edilar, ansorlardan bir ayol esa bir tuyaning ustida edi. (Tuya) bezovta boʻldi, shunda (ayol) unga laʼnat oʻqidi. Buni Rasululloh ﷺ eshitib qoldilar-da: «Ustidagi narsalarni oling-da, uni qoʻyib yuboringlar, chunki u laʼnatlangandir», — dedilar. Imron dedi: Goʻyo men hozir ham uni odamlar orasida yurganini koʻrayotgandayman, hech kim unga (yuk ortishga) yaqinlashmaydi.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ баъзи сафарларининг бирида эдилар, ансорлардан бир аёл эса бир туянинг устида эди. (Туя) безовта бўлди, шунда (аёл) унга лаънат ўқиди. Буни Расулуллоҳ ﷺ эшитиб қолдилар-да: «Устидаги нарсаларни олинг-да, уни қўйиб юборинглар, чунки у лаънатлангандир», — дедилар. Имрон деди: Гўё мен ҳозир ҳам уни одамлар орасида юрганини кўраётгандайман, ҳеч ким унга (юк ортишга) яқинлашмайди.