Abu Hozimdan rivoyat qilinadi: Men Abu Hurayraning ortida edim — u namoz uchun tahorat qilayotgan edi —; u qoʻlini — toki qoʻltigʻiga yetguncha — choʻzar (yuvar) edi. Men unga: «Ey Abu Hurayra, bu qanday tahorat?» dedim. U: «Ey Farrux oʻgʻillari, sizlar shu yerdamisizlar? Agar sizlarni shu yerda (ekansizlar) deb bilganimda, bu tahoratni (shunday) qilmagan boʻlardim. Men xalilim ﷺ ning: ‹Moʻminda ziynat (zeb) tahorat yetgan joygacha yetadi› deyayotganlarini eshitganman», dedi.Абу Ҳозимдан ривоят қилинади: Мен Абу Ҳурайранинг ортида эдим — у намоз учун таҳорат қилаётган эди —; у қўлини — токи қўлтиғига етгунча — чўзар (ювар) эди. Мен унга: «Эй Абу Ҳурайра, бу қандай таҳорат?» дедим. У: «Эй Фаррух ўғиллари, сизлар шу ердамисизлар? Агар сизларни шу ерда (экансизлар) деб билганимда, бу таҳоратни (шундай) қилмаган бўлардим. Мен халилим ﷺ нинг: ‹Мўминда зийнат (зеб) таҳорат етган жойгача етади› деяётганларини эшитганман», деди.