Usmon ibn Affon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men unga tahorat (suvi) keltirdim; bas, u tahorat qildi. Soʻng dedi: «Albatta odamlar Rasululloh ﷺ dan (baʼzi) hadislar aytadilar — men ular nima ekanini bilmayman —; faqat men Rasululloh ﷺ ning mana shu tahoratimga oʻxshash tahorat qilganlarini koʻrdim. Soʻng (Paygʻambar): ‹Kim shunday tahorat qilsa, uning oʻtgan gunohi magʻfirat qilinadi; uning namozi va masjidga (qilgan) yurishi (esa) nofila (qoʻshimcha savob) boʻladi›, dedilar». Ibn Abdaning rivoyatida: «Men Usmonning oldiga keldim; bas, u tahorat qildi» (deyilgan).Усмон ибн Аффон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен унга таҳорат (суви) келтирдим; бас, у таҳорат қилди. Сўнг деди: «Албатта одамлар Расулуллоҳ ﷺ дан (баъзи) ҳадислар айтадилар — мен улар нима эканини билмайман —; фақат мен Расулуллоҳ ﷺ нинг мана шу таҳоратимга ўхшаш таҳорат қилганларини кўрдим. Сўнг (Пайғамбар): ‹Ким шундай таҳорат қилса, унинг ўтган гуноҳи мағфират қилинади; унинг намози ва масжидга (қилган) юриши (эса) нофила (қўшимча савоб) бўлади›, дедилар». Ибн Абданинг ривоятида: «Мен Усмоннинг олдига келдим; бас, у таҳорат қилди» (дейилган).