- وعنه أن رسول الله صلى الله عليه وسلم أتى المقبرة فقال: "السلام عليكم دار قوم مؤمنين وإنا إن شاء الله بكم لاحقون، وددت أنا قد رأينا إخواننا" قالوا: أولسنا إخوانك يا رسول الله؟ قال: "أنتم أصحابي، وإخواننا الذين لم يأتوا بعد" قالوا: كيف تعرف من لم يأتِ بعد من أمتك يا رسول الله؟ فقال: "أرأيت لو أن رجلا له خيل غر محجلة بين ظهري خيل دهم بهم، ألا يعرف خيله ؟" قالوا بلى يا رسول الله، قال: فإنهم يأتون غرًا محجلين من الوضوء وأنا فرطهم على الحوض ((رواه مسلم)).
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ qabristonga kelib: «Assalomu alaykum, ey moʻmin qavmning diyori! Albatta biz ham — Alloh xohlasa — sizlarga (tez orada) qoʻshilamiz. Birodarlarimizni koʻrishni juda istardim», dedilar. Ular: «Ey Allohning Rasuli, biz Sizning birodarlaringiz emasmizmi?» dedilar. (Paygʻambar): «Sizlar mening ashobimsizlar; birodarlarimiz esa — hali (dunyoga) kelmagan (kishilar)dir», dedilar. Ular: «Ey Allohning Rasuli, ummatingizdan hali kelmaganlarni qanday taniysiz?» dedilar. (Paygʻambar): «Aytinglar-chi, agar bir kishining — peshonasi va oyoqlari oq (qashqa) otlari — qop-qora otlar ichida boʻlsa, u oʻz otlarini tanimaydimi?» dedilar. Ular: «Ha (taniydi), ey Allohning Rasuli» dedilar. (Paygʻambar): «Bas, albatta ular tahoratdan (sababli) gʻurra-muhajjal holda keladilar; men esa havz (boʻyi)da ularning (oldin yetib boradigan) farati (peshqadami)man. Ogohki, albatta (baʼzi) kishilar mening havzimdan toʻsiladi — xuddi adashgan tuya (haydab) toʻsilgani kabi —. Men ularni: ‹Ogoh boʻlinglar, beri kelinglar!› deb chaqiraman. Shunda: ‹Ular sendan keyin (dinni) oʻzgartirdilar (almashtirdilar)› deyiladi. Bas, men: ‹Yiroq boʻlsin, yiroq boʻlsin!› deyman», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ қабристонга келиб: «Ассалому алайкум, эй мўмин қавмнинг диёри! Албатта биз ҳам — Аллоҳ хоҳласа — сизларга (тез орада) қўшиламиз. Биродарларимизни кўришни жуда истардим», дедилар. Улар: «Эй Аллоҳнинг Расули, биз Сизнинг биродарларингиз эмасмизми?» дедилар. (Пайғамбар): «Сизлар менинг ашобимсизлар; биродарларимиз эса — ҳали (дунёга) келмаган (кишилар)дир», дедилар. Улар: «Эй Аллоҳнинг Расули, умматингиздан ҳали келмаганларни қандай танийсиз?» дедилар. (Пайғамбар): «Айтинглар-чи, агар бир кишининг — пешонаси ва оёқлари оқ (қашқа) отлари — қоп-қора отлар ичида бўлса, у ўз отларини танимайдими?» дедилар. Улар: «Ҳа (танийди), эй Аллоҳнинг Расули» дедилар. (Пайғамбар): «Бас, албатта улар таҳоратдан (сабабли) ғурра-муҳажжал ҳолда келадилар; мен эса ҳавз (бўйи)да уларнинг (олдин етиб борадиган) фарати (пешқадами)ман. Огоҳки, албатта (баъзи) кишилар менинг ҳавзимдан тўсилади — худди адашган туя (ҳайдаб) тўсилгани каби —. Мен уларни: ‹Огоҳ бўлинглар, бери келинглар!› деб чақираман. Шунда: ‹Улар сендан кейин (динни) ўзгартирдилар (алмаштирдилар)› дейилади. Бас, мен: ‹Йироқ бўлсин, йироқ бўлсин!› дейман», дедилар.