Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kishining jamoat bilan oʻqigan namozi uning uyida yoki bozorda (yakka) oʻqigan namozidan yigirma besh barobar koʻproq savoblidir. Bu shuning uchunki, agar u tahorat qilib, uni mukammal qilsa, soʻng faqat namoz niyatida masjidga yoʻl olsa, masjid tomon tashlagan har bir qadami uchun bir daraja koʻtariladi va (amal daftaridan) bir gunohi oʻchiriladi. Namoz oʻqiganida, farishtalar — u joynamozida (oʻtirgan) ekan — unga Allohning barakasi va magʻfiratini soʻrab turadi: ‹Allohim, unga baraka ber; unga rahm va shafqat qil›, — deydi. Kishi namozni kutib turgan muddatda namozda (hisoblanadi)», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Кишининг жамоат билан ўқиган намози унинг уйида ёки бозорда (якка) ўқиган намозидан йигирма беш баробар кўпроқ савоблидир. Бу шунинг учунки, агар у таҳорат қилиб, уни мукаммал қилса, сўнг фақат намоз ниятида масжидга йўл олса, масжид томон ташлаган ҳар бир қадами учун бир даража кўтарилади ва (амал дафтаридан) бир гуноҳи ўчирилади. Намоз ўқиганида, фаришталар — у жойнамозида (ўтирган) экан — унга Аллоҳнинг баракаси ва мағфиратини сўраб туради: ‹Аллоҳим, унга барака бер; унга раҳм ва шафқат қил›, — дейди. Киши намозни кутиб турган муддатда намозда (ҳисобланади)», — дедилар.