Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Albatta, Odam farzandlaridan har bir inson uch yuz oltmish boʻgʻin ustiga yaratilgan. Kim Allohga takbir aytsa, Allohga hamd aytsa, Allohni yagona deb tahlil aytsa, Allohga tasbeh aytsa, Allohdan magʻfirat soʻrasa, odamlarning yoʻlidan toshni yoki tikanni yoki suyakni olib tashlasa, maʼrufga buyursa yoki munkardan qaytarsa — oʻsha uch yuz oltmish boʻgʻin sonicha (yaxshilik qilsa) — u kuni oʻzini doʻzaxdan uzoqlashtirgan holda yuradi», — dedilar. Abu Tavba dedi: «Baʼzan u ‹kech kiradi› derdi».Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, Одам фарзандларидан ҳар бир инсон уч юз олтмиш бўғин устига яратилган. Ким Аллоҳга такбир айтса, Аллоҳга ҳамд айтса, Аллоҳни ягона деб таҳлил айтса, Аллоҳга тасбеҳ айтса, Аллоҳдан мағфират сўраса, одамларнинг йўлидан тошни ёки тиканни ёки суякни олиб ташласа, маъруфга буюрса ёки мункардан қайтарса — ўша уч юз олтмиш бўғин сонича (яхшилик қилса) — у куни ўзини дўзахдан узоқлаштирган ҳолда юради», — дедилар. Абу Тавба деди: «Баъзан у ‹кеч киради› дерди».