Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Aʼrobiylardan (sahroyi arablardan) bir necha kishi Rasululloh ﷺ huzurlariga keldi va: «Sizlar bolalaringizni oʻpasizlarmi?» dedilar. (Sahobalar): «Ha», dedilar. Ular: «Lekin biz, Allohga qasamki, (oʻz bolalarimizni) oʻpmaymiz», dedilar. Shunda Rasululloh ﷺ: «Agar Alloh sizlarning (qalbingizdan) rahmatni sugʻurib olgan boʻlsa, men nima ham qila olaman?» dedilar. Ibn Numayr (rivoyatida): «(Alloh) qalbingdan rahmatni (sugʻurib olgan boʻlsa)», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Аъробийлардан (саҳройи араблардан) бир неча киши Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига келди ва: «Сизлар болаларингизни ўпасизларми?» дедилар. (Саҳобалар): «Ҳа», дедилар. Улар: «Лекин биз, Аллоҳга қасамки, (ўз болаларимизни) ўпмаймиз», дедилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Агар Аллоҳ сизларнинг (қалбингиздан) раҳматни суғуриб олган бўлса, мен нима ҳам қила оламан?» дедилар. Ибн Нумайр (ривоятида): «(Аллоҳ) қалбингдан раҳматни (суғуриб олган бўлса)», деди.