Savbon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kishi sarflaydigan dinorlarning eng afzali — kishi oʻz ahli (oilasi)ga sarflaydigan dinor, kishi Alloh yoʻlida oʻz ulovi (otini boqish)ga sarflaydigan dinor va Alloh yoʻlida oʻz hamrohlariga sarflaydigan dinordir», dedilar. Abu Qiloba: «U (Savbon) avval oilani (zikr qilishdan) boshladi», dedi. Soʻng Abu Qiloba: «Qaysi kishi oʻzining kichik bolalariga sarflab, ularni (haromdan) saqlaydigan — yoki Alloh ular orqali (ularga) manfaat yetkazib, ularni boy qiladigan — kishidan koʻra (savob jihatidan) buyukroqdir?» dedi.Савбон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Киши сарфлайдиган динорларнинг энг афзали — киши ўз аҳли (оиласи)га сарфлайдиган динор, киши Аллоҳ йўлида ўз улови (отини боқиш)га сарфлайдиган динор ва Аллоҳ йўлида ўз ҳамроҳларига сарфлайдиган динордир», дедилар. Абу Қилоба: «У (Савбон) аввал оилани (зикр қилишдан) бошлади», деди. Сўнг Абу Қилоба: «Қайси киши ўзининг кичик болаларига сарфлаб, уларни (ҳаромдан) сақлайдиган — ёки Аллоҳ улар орқали (уларга) манфаат етказиб, уларни бой қиладиган — кишидан кўра (савоб жиҳатидан) буюкроқдир?» деди.