(Abdulloh (ibn Masʼud) (roziyallohu anhu) aytdi:) Men Rasululloh ﷺning oldiga — u zot isitmalamoqda (boʻ lgan) holda — kirdim va: «Ey Allohning Rasuli, siz qattiq isitmalamoqdasiz» dedim. U zot: «Ha; men sizlardan ikki kishi isitmalamgandek isitmalamoqdaman» dedilar. Men: «Bu — siz uchun ikki (barobar) ajr borligi (sababidir)» dedim. U zot: «Ha; bu shunday(dir): musulmonga — tikan yoki undan yuqori (qanday) bir ozor yetsa, Alloh u bilan uning yomonliklarini (gunohlarini) — daraxt bargini toʻ kgandek — kafforat (oʻ chirish) qiladi» dedilar.(Абдуллоҳ (ибн Масъуд) (розияллоҳу анҳу) айтди:) Мен Расулуллоҳ ﷺнинг олдига — у зот иситмаламоқда (бў лган) ҳолда — кирдим ва: «Эй Аллоҳнинг Расули, сиз қаттиқ иситмаламоқдасиз» дедим. У зот: «Ҳа; мен сизлардан икки киши иситмаламгандек иситмаламоқдаман» дедилар. Мен: «Бу — сиз учун икки (баробар) ажр борлиги (сабабидир)» дедим. У зот: «Ҳа; бу шундай(дир): мусулмонга — тикан ёки ундан юқори (қандай) бир озор еца, Аллоҳ у билан унинг ёмонликларини (гуноҳларини) — дарахт баргини тў кгандек — каффорат (ў чириш) қилади» дедилар.