Jundab ibn Abdulloh al-Bajaliy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: u Ibn Zubayr fitnasi zamonida Asʼas ibn Salamaga (odam) yuborib: «Menga birodarlaringdan bir necha (kishi)ni toʻpla — men ularga hadis aytaman», dedi. Shunda u (Asʼas) ularga bir elchi yubordi. Ular yigʻilganda, Jundab — ustida sariq burnus (boshli chopon) bilan — keldi-da: «Oʻzingiz gaplashib oʻtirgan (mavzu)laringizda gaplashaveringlar», dedi. Nihoyat (suhbat aylanib) navbat unga kelganda, u burnusni boshidan ochib: «Men sizlarning oldingizga keldim — sizlarga Paygʻambaringizdan xabar berishni istab (keldim): Albatta Rasululloh ﷺ musulmonlardan bir lashkarni mushriklardan bir qavm tomon yubordilar. Ular toʻqnashdilar. Mushriklardan bir kishi bor ediki, qachon musulmonlardan bir kishini (oʻldirish) qasdiga (yetmoqchi) boʻlsa, unga qasd qilib (yetib), uni oʻldirardi. Musulmonlardan bir kishi esa uning gʻaflatini (poylab) qasd qildi» — (roviy) dedi: Biz uni Usoma ibn Zayd deb (gapirib yurardik) —. «U (kishi) unga qilichni koʻtarganda, u (mushrik): «Lo ilaha illalloh» dedi. Shunda (Usoma) uni oʻldirdi. Soʻng Paygʻambar ﷺ ga xushxabar eltuvchi keldi. (Paygʻambar) undan soʻradilar, u esa xabar berdi — toki unga u kishining (Usoma) qanday qilganini ham xabar berdi. (Paygʻambar) uni (Usomani) chaqirib, soʻradilar va: «Nega uni oʻldirding?» dedilar. (Usoma): «Ey Allohning Rasuli, u musulmonlarga (koʻp) ozor yetkazdi va falon-falonni oʻldirdi» — va U Zotga bir necha (kishining) nomini aytdi — «men unga hamla qildim; u qilichni koʻrganda esa «Lo ilaha illalloh» dedi», dedi. Rasululloh ﷺ: «Uni oʻldirdingmi?» dedilar. (Usoma): «Ha», dedi. (Paygʻambar): «Qiyomat kuni «Lo ilaha illalloh» (kalimasi) kelganda, u bilan nima qilasan?» dedilar. (Usoma): «Ey Allohning Rasuli, men uchun (Allohdan) magʻfirat soʻrang», dedi. (Paygʻambar): «Qiyomat kuni «Lo ilaha illalloh» kelganda, u bilan nima qilasan?» dedilar. (Roviy) dedi: Shunda (Paygʻambar) faqat: «Qiyomat kuni «Lo ilaha illalloh» kelganda, u bilan nima qilasan?» deyishdan boshqa (narsa) qoʻshmay (shuni takrorlay) berdilar.Жундаб ибн Абдуллоҳ ал-Бажалий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: у Ибн Зубайр фитнаси замонида Асъас ибн Саламага (одам) юбориб: «Менга биродарларингдан бир неча (киши)ни тўпла — мен уларга ҳадис айтаман», деди. Шунда у (Асъас) уларга бир элчи юборди. Улар йиғилганда, Жундаб — устида сариқ бурнус (бошли чопон) билан — келди-да: «Ўзингиз гаплашиб ўтирган (мавзу)ларингизда гаплашаверинглар», деди. Ниҳоят (суҳбат айланиб) навбат унга келганда, у бурнусни бошидан очиб: «Мен сизларнинг олдингизга келдим — сизларга Пайғамбарингиздан хабар беришни истаб (келдим): Албатта Расулуллоҳ ﷺ мусулмонлардан бир лашкарни мушриклардан бир қавм томон юбордилар. Улар тўқнашдилар. Мушриклардан бир киши бор эдики, қачон мусулмонлардан бир кишини (ўлдириш) қасдига (етмоқчи) бўлса, унга қасд қилиб (етиб), уни ўлдирарди. Мусулмонлардан бир киши эса унинг ғафлатини (пойлаб) қасд қилди» — (ровий) деди: Биз уни Усома ибн Зайд деб (гапириб юрардик) —. «У (киши) унга қилични кўтарганда, у (мушрик): «Ло илаҳа иллаллоҳ» деди. Шунда (Усома) уни ўлдирди. Сўнг Пайғамбар ﷺ га хушхабар элтувчи келди. (Пайғамбар) ундан сўрадилар, у эса хабар берди — токи унга у кишининг (Усома) қандай қилганини ҳам хабар берди. (Пайғамбар) уни (Усомани) чақириб, сўрадилар ва: «Нега уни ўлдирдинг?» дедилар. (Усома): «Эй Аллоҳнинг Расули, у мусулмонларга (кўп) озор етказди ва фалон-фалонни ўлдирди» — ва У Зотга бир неча (кишининг) номини айтди — «мен унга ҳамла қилдим; у қилични кўрганда эса «Ло илаҳа иллаллоҳ» деди», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Уни ўлдирдингми?» дедилар. (Усома): «Ҳа», деди. (Пайғамбар): «Қиёмат куни «Ло илаҳа иллаллоҳ» (калимаси) келганда, у билан нима қиласан?» дедилар. (Усома): «Эй Аллоҳнинг Расули, мен учун (Аллоҳдан) мағфират сўранг», деди. (Пайғамбар): «Қиёмат куни «Ло илаҳа иллаллоҳ» келганда, у билан нима қиласан?» дедилар. (Ровий) деди: Шунда (Пайғамбар) фақат: «Қиёмат куни «Ло илаҳа иллаллоҳ» келганда, у билан нима қиласан?» дейишдан бошқа (нарса) қўшмай (шуни такрорлай) бердилар.