Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Suffa ahlidan yetmish (kishi)ni koʻrdim; ularning hech birida rido yoʻq edi. Ularda yo (faqat) izor, yo boʻyinlariga bogʻlagan choyshablar bor edi. Bu choyshablarning baʼzisi oyoq (boldir)ning oʻrtasigacha, baʼzisi tovongacha yetar edi; ular avratlari ochilib qolmasin deb ularni qoʻllari bilan (ushlab) yigʻar edi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Суффа аҳлидан етмиш (киши)ни кўрдим; уларнинг ҳеч бирида ридо йўқ эди. Уларда ё (фақат) изор, ё бўйинларига боғлаган чойшаблар бор эди. Бу чойшабларнинг баъзиси оёқ (болдир)нинг ўртасигача, баъзиси товонгача етар эди; улар авратлари очилиб қолмасин деб уларни қўллари билан (ушлаб) йиғар эди.