Iyoz ibn Himor (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: u dedi: Bir kuni Rasululloh ﷺ oramizda xutba qilib turib: «Albatta Alloh menga buyurdi», dedilar (va yuqoridagi hadis misli keltirildi) hamda unda ushbu ziyoda qilindi: «Albatta Alloh menga: ‹Bir-birlaringizga tavoze (kamtarlik) qilinglar, hech kim hech kimdan ustun kelib magʻrurlanmasin va hech kim hech kimga zulm qilmasin›, deb vahiy qildi». Va (bu rivoyatda): «Ular sizlarning oranglarda ergashuvchi boʻlib, na oila, na mol istaydilar», deyildi. Men: «Ey Abu Abdulloh, shunday boʻladimi?» dedim. U: «Ha, vallohi, men ularga johiliyatda yetishganman: bir kishi qabilaning (mollarini) boqar va ularning bir choʻri-dan boshqa hech kim boʻlmaganidan, oʻsha (choʻri) bilan zino qilar edi», dedi.Иёз ибн Ҳимор (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: у деди: Бир куни Расулуллоҳ ﷺ орамизда хутба қилиб туриб: «Албатта Аллоҳ менга буюрди», дедилар (ва юқоридаги ҳадис мисли келтирилди) ҳамда унда ушбу зиёда қилинди: «Албатта Аллоҳ менга: ‹Бир-бирларингизга тавозе (камтарлик) қилинглар, ҳеч ким ҳеч кимдан устун келиб мағрурланмасин ва ҳеч ким ҳеч кимга зулм қилмасин›, деб ваҳий қилди». Ва (бу ривоятда): «Улар сизларнинг орангларда эргашувчи бўлиб, на оила, на мол истайдилар», дейилди. Мен: «Эй Абу Абдуллоҳ, шундай бўладими?» дедим. У: «Ҳа, валлоҳи, мен уларга жоҳилиятда етишганман: бир киши қабиланинг (молларини) боқар ва уларнинг бир чўри-дан бошқа ҳеч ким бўлмаганидан, ўша (чўри) билан зино қилар эди», деди.