Uqba (ibn Horis) (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Madinada Paygʻambar ﷺ orqasida asr namozini oʻqidim. U zot namozni salom bilan tugatganlarida, shoshilib turdilar va odamlar saflarini yorib oʻtib, zavjalaridan birining xonasiga (chiqib) ketdilar. Odamlar u zotning shoshilishidan choʻchidi. Paygʻambar ﷺ qaytib keldilar va odamlarni oʻz shoshilishlaridan hayratda (turgan holda) topib, ularga: «Men uyimda turgan bir parcha oltinni esladim va uning meni Alloh ibodatidan chalgʻitishini yoqtirmadim, shuning uchun uni (sadaqaga) tarqatishni buyurdim», — dedilar.Уқба (ибн Ҳорис) (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Мадинада Пайғамбар ﷺ орқасида аср намозини ўқидим. У зот намозни салом билан тугатганларида, шошилиб турдилар ва одамлар сафларини ёриб ўтиб, завжаларидан бирининг хонасига (чиқиб) кетдилар. Одамлар у зотнинг шошилишидан чўчиди. Пайғамбар ﷺ қайтиб келдилар ва одамларни ўз шошилишларидан ҳайратда (турган ҳолда) топиб, уларга: «Мен уйимда турган бир парча олтинни эсладим ва унинг мени Аллоҳ ибодатидан чалғитишини ёқтирмадим, шунинг учун уни (садақага) тарқатишни буюрдим», — дедилар.