Abdulloh ibn Abbos al-Hoshimiy

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي فُدَيْكٍ، عَنْ عَبْدِ الْمُهَيْمِنِ بْنِ عَبَّاسِ بْنِ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، عَنِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ ‏"‏ لاَ صَلاَةَ لِمَنْ لاَ وُضُوءَ لَهُ وَلاَ وُضُوءَ لِمَنْ لَمْ يَذْكُرِ اسْمَ اللَّهِ عَلَيْهِ وَلاَ صَلاَةَ لِمَنْ لاَ يُصَلِّي عَلَى النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَلاَ صَلاَةَ لِمَنْ لاَ يُحِبُّ الأَنْصَارَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو الْحَسَنِ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنَا أَبُو حَاتِمٍ، حَدَّثَنَا عُبَيْسُ بْنُ مَرْحُومٍ الْعَطَّارُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمُهَيْمِنِ بْنُ عَبَّاسٍ، فَذَكَرَ نَحْوَهُ ‏.‏

Sahl ibn Saʼd (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Taharati boʻlmagan kishining namozi boʻlmaydi, Allohning ismini zikr qilmagan kishining taharati boʻlmaydi, Nabiy ﷺga salavot aytmagan kishining namozi boʻlmaydi va ansorlarni yaxshi koʻrmagan kishining namozi boʻlmaydi», dedilar.Саҳл ибн Саъд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Таҳарати бўлмаган кишининг намози бўлмайди, Аллоҳнинг исмини зикр қилмаган кишининг таҳарати бўлмайди, Набий ﷺга салавот айтмаган кишининг намози бўлмайди ва ансорларни яхши кўрмаган кишининг намози бўлмайди», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ الشَّافِعِيُّ، إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ الْعَبَّاسِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرٍو، سَمِعَ كُرَيْبًا، يَقُولُ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ، يَقُولُ بِتُّ عِنْدَ خَالَتِي مَيْمُونَةَ فَقَامَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَتَوَضَّأَ مِنْ شَنَّةٍ وُضُوءًا يُقَلِّلُهُ فَقُمْتُ فَصَنَعْتُ كَمَا صَنَعَ ‏.‏

Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Xolam Maymuna huzurida tunab qoldim. Paygʻambar ﷺ oʻrinlaridan turib, eski meshdan oz suv bilan tahorat qildilar. Men ham turib, u zot qilganidek qildim.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Холам Маймуна ҳузурида тунаб қолдим. Пайғамбар ﷺ ўринларидан туриб, эски мешдан оз сув билан таҳорат қилдилар. Мен ҳам туриб, у зот қилганидек қилдим.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا ابْنُ عُلَيَّةَ، عَنْ رَوْحِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ، عَنِ الرُّبَيِّعِ، قَالَتْ أَتَانِي ابْنُ عَبَّاسٍ فَسَأَلَنِي عَنْ هَذَا الْحَدِيثِ، - تَعْنِي حَدِيثَهَا الَّذِي ذَكَرَتْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ تَوَضَّأَ وَغَسَلَ رِجْلَيْهِ - فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ إِنَّ النَّاسَ أَبَوْا إِلاَّ الْغَسْلَ وَلاَ أَجِدُ فِي كِتَابِ اللَّهِ إِلاَّ الْمَسْحَ ‏.‏

Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: U kishi ar-Rubayyiʼning oldiga kelib, Rasululloh ﷺ taharat qilib, ikki oyoqlarini yuvganlari haqidagi hadis toʻgʻrisida soʻradilar. Soʻng Ibn Abbos: «Odamlar oyoqlarni yuvishdan boshqasiga koʻnmayaptilar, holbuki men Allohning Kitobida mash qilishdan boshqasini topmayapman», dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: У киши ар-Рубаййиънинг олдига келиб, Расулуллоҳ ﷺ таҳарат қилиб, икки оёқларини ювганлари ҳақидаги ҳадис тўғрисида сўрадилар. Сўнг Ибн Аббос: «Одамлар оёқларни ювишдан бошқасига кўнмаяптилар, ҳолбуки мен Аллоҳнинг Китобида маш қилишдан бошқасини топмаяпман», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَلْقَمَةَ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ ‏"‏ تَوَضَّئُوا مِمَّا غَيَّرَتِ النَّارُ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ أَتَوَضَّأُ مِنَ الْحَمِيمِ فَقَالَ لَهُ يَا ابْنَ أَخِي إِذَا سَمِعْتَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ حَدِيثًا فَلاَ تَضْرِبْ لَهُ الأَمْثَالَ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Olov oʻzgartirgan narsadan soʻng taharat oling», dedilar. Shunda Ibn Abbos: «Qaynoq suvdan ham taharat olaymi?» dedi. Abu Hurayra unga: «Ey birodarim oʻgʻli, Rasululloh ﷺdan bir hadis eshitsang, unga misollar keltirib qiyoslama», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Олов ўзгартирган нарсадан сўнг таҳарат олинг», дедилар. Шунда Ибн Аббос: «Қайноқ сувдан ҳам таҳарат олайми?» деди. Абу Ҳурайра унга: «Эй биродарим ўғли, Расулуллоҳ ﷺдан бир ҳадис эшитсанг, унга мисоллар келтириб қиёслама», деди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدِّمَشْقِيُّ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ، قَالَ حَضَرْتُ عَشَاءَ الْوَلِيدِ - أَوْ عَبْدِ الْمَلِكِ - فَلَمَّا حَضَرَتِ الصَّلاَةُ قُمْتُ لأَتَوَضَّأَ فَقَالَ جَعْفَرُ بْنُ عَمْرِو بْنِ أُمَيَّةَ أَشْهَدُ عَلَى أَبِي أَنَّهُ شَهِدَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ أَنَّهُ أَكَلَ طَعَامًا مِمَّا غَيَّرَتِ النَّارُ ثُمَّ صَلَّى وَلَمْ يَتَوَضَّأْ ‏.‏ وَقَالَ عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ وَأَنَا أَشْهَدُ، عَلَى أَبِي بِمِثْلِ ذَلِكَ ‏.‏

Jaʼfar ibn Amr ibn Umayya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U: «Otamning Rasululloh ﷺ haqida guvohlik berganiga guvohlik beraman: u zot olov oʻzgartirgan taomdan yedilar, soʻng namoz oʻqidilar va taharat olmadilar», dedi. Ali ibn Abdulloh ibn Abbos ham: «Men ham otam haqida shunga oʻxshash guvohlik beraman», dedi.Жаъфар ибн Амр ибн Умайя (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У: «Отамнинг Расулуллоҳ ﷺ ҳақида гувоҳлик берганига гувоҳлик бераман: у зот олов ўзгартирган таомдан едилар, сўнг намоз ўқидилар ва таҳарат олмадилар», деди. Али ибн Абдуллоҳ ибн Аббос ҳам: «Мен ҳам отам ҳақида шунга ўхшаш гувоҳлик бераман», деди.

حَدَّثَنَا أَبُو مُصْعَبٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمُهَيْمِنِ بْنُ عَبَّاسِ بْنِ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيُّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ ‏"‏ مَضْمِضُوا مِنَ اللَّبَنِ فَإِنَّ لَهُ دَسَمًا ‏"‏ ‏.‏

Sahl ibn Saʼd as-Soidiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Sutdan soʻng ogʻzingizni chayinglar, chunki uning yogʻi bor», dedilar.Саҳл ибн Саъд ас-Соидий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Сутдан сўнг оғзингизни чайинглар, чунки унинг ёғи бор», дедилар.

حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ حَبِيبِ بْنِ أَبِي الْعِشْرِينَ، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ، يُخْبِرُ أَنَّ رَجُلاً، أَصَابَهُ جُرْحٌ فِي رَأْسِهِ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ثُمَّ أَصَابَهُ احْتِلاَمٌ فَأُمِرَ بِالاِغْتِسَالِ فَاغْتَسَلَ فَكُزَّ فَمَاتَ فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَقَالَ ‏"‏ قَتَلُوهُ قَتَلَهُمُ اللَّهُ أَفَلَمْ يَكُنْ شِفَاءَ الْعِيِّ السُّؤَالُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ عَطَاءٌ وَبَلَغَنَا أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ ‏"‏ لَوْ غَسَلَ جَسَدَهُ وَتَرَكَ رَأْسَهُ حَيْثُ أَصَابَهُ الْجِرَاحُ ‏"‏ ‏.‏

Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ zamonlarida bir kishining boshiga jarohat yetdi, soʻng u ehtilom boʻldi va unga gʻusl qilish buyurildi. U gʻusl qildi va shol boʻlib, vafot etdi. Bu xabar Nabiy ﷺga yetganda, u zot: «Ular uni oʻldirdilar, Alloh ularni halok qilsin! Bilmaslikning davosi soʻrash emasmidi?» dedilar. Ato aytdi: «Bizga yetishicha, Nabiy ﷺ: ‹Agar u badanini yuvib, jarohat yetgan boshini qoldirsa edi (kifoya qilardi)›, dedilar».Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ замонларида бир кишининг бошига жароҳат етди, сўнг у эҳтилом бўлди ва унга ғусл қилиш буюрилди. У ғусл қилди ва шол бўлиб, вафот этди. Бу хабар Набий ﷺга етганда, у зот: «Улар уни ўлдирдилар, Аллоҳ уларни ҳалок қилсин! Билмасликнинг давоси сўраш эмасмиди?» дедилар. Ато айтди: «Бизга етишича, Набий ﷺ: ‹Агар у баданини ювиб, жароҳат етган бошини қолдирса эди (кифоя қиларди)›, дедилар».