حَدَّثَنَا سُرَيْجُ بْنُ النُّعْمَانِ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ عَنِ الْمُغِيرَةِ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ وَحُصَيْنٌ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ حُذَيْفَةَ قَالَاقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَا فَرَطُكُمْ عَلَى الْحَوْضِ أَنْظُرُكُمْ لَيُرْفَعُ لِي رِجَالٌ مِنْكُمْ حَتَّى إِذَا عَرَفْتُهُمْ اخْتُلِجُوا دُونِي فَأَقُولُ رَبِّ أَصْحَابِي أَصْحَابِي فَيُقَالُ إِنَّكَ لَا تَدْرِي مَا أَحْدَثُوا بَعْدَكَ
Abdulloh ibn Masʼud va Huzayfa (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Men Havz boshida sizlardan oldin borib, sizlarni kutaman. Sizlardan baʼzi kishilar menga koʻtarib koʻrsatiladi; men ularni tanigan paytimda ular mendan (tortib) olinadi. Shunda men: ‹Yo Rabbim, mening ashoblarim, mening ashoblarim!› deyman. Shunda: ‹Sen ularning sendan keyin nima paydo qilganini bilmaysan›, deyiladi».Абдуллоҳ ибн Масъуд ва Ҳузайфа (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Мен Ҳавз бошида сизлардан олдин бориб, сизларни кутаман. Сизлардан баъзи кишилар менга кўтариб кўрсатилади; мен уларни таниган пайтимда улар мендан (тортиб) олинади. Шунда мен: ‹Ё Раббим, менинг ашобларим, менинг ашобларим!› дейман. Шунда: ‹Сен уларнинг сендан кейин нима пайдо қилганини билмайсан›, дейилади».