حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ ابْنِ الْحَنَفِيَّةِ قَالَدَخَلْتُ مَعَ أَبِي عَلَى صِهْرٍ لَنَا مِنْ الْأَنْصَارِ فَحَضَرَتْ الصَّلَاةُ فَقَالَ يَا جَارِيَةُ ائْتِينِي بِوَضُوءٍ لَعَلِّي أُصَلِّي فَأَسْتَرِيحَ فَرَآنَا أَنْكَرْنَا ذَاكَ عَلَيْهِ فَقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ قُمْ يَا بِلَالُ فَأَرِحْنَا بِالصَّلَاةِ
Abdulloh ibn Muhammad ibnul Hanafiyya (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Men otam bilan ansorlardan boʻlgan bir qudamizning oldiga kirdim. Namoz vaqti kirib qoldi. U: «Ey joriya, menga tahorat suvi keltirgin, namoz oʻqib rohatlansam», dedi. Bizning buni inkor qilganimizni koʻrib: «Men Rasululloh ﷺ: ‹Tur, ey Bilol, bizni namoz bilan rohatlantir› deyayotganlarini eshitganman», dedi.Абдуллоҳ ибн Муҳаммад ибнул Ҳанафийя (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Мен отам билан ансорлардан бўлган бир қудамизнинг олдига кирдим. Намоз вақти кириб қолди. У: «Эй жория, менга таҳорат суви келтиргин, намоз ўқиб роҳатлансам», деди. Бизнинг буни инкор қилганимизни кўриб: «Мен Расулуллоҳ ﷺ: ‹Тур, эй Билол, бизни намоз билан роҳатлантир› деяётганларини эшитганман», деди.