حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْهَادِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " خَيْرُ يَوْمٍ طَلَعَتْ فِيهِ الشَّمْسُ يَوْمُ الْجُمُعَةِ فِيهِ خُلِقَ آدَمُ وَفِيهِ أُهْبِطَ وَفِيهِ تِيبَ عَلَيْهِ وَفِيهِ مَاتَ وَفِيهِ تَقُومُ السَّاعَةُ وَمَا مِنْ دَابَّةٍ إِلاَّ وَهِيَ مُسِيخَةٌ يَوْمَ الْجُمُعَةِ مِنْ حِينَ تُصْبِحُ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ شَفَقًا مِنَ السَّاعَةِ إِلاَّ الْجِنَّ وَالإِنْسَ وَفِيهِ سَاعَةٌ لاَ يُصَادِفُهَا عَبْدٌ مُسْلِمٌ وَهُوَ يُصَلِّي يَسْأَلُ اللَّهَ حَاجَةً إِلاَّ أَعْطَاهُ إِيَّاهَا " . قَالَ كَعْبٌ ذَلِكَ فِي كُلِّ سَنَةٍ يَوْمٌ . فَقُلْتُ بَلْ فِي كُلِّ جُمُعَةٍ . قَالَ فَقَرَأَ كَعْبٌ التَّوْرَاةَ فَقَالَ صَدَقَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم . قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ ثُمَّ لَقِيتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَلاَمٍ فَحَدَّثْتُهُ بِمَجْلِسِي مَعَ كَعْبٍ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلاَمٍ قَدْ عَلِمْتُ أَيَّةَ سَاعَةٍ هِيَ . قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ فَقُلْتُ لَهُ فَأَخْبِرْنِي بِهَا . فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلاَمٍ هِيَ آخِرُ سَاعَةٍ مِنْ يَوْمِ الْجُمُعَةِ . فَقُلْتُ كَيْفَ هِيَ آخِرُ سَاعَةٍ مِنْ يَوْمِ الْجُمُعَةِ وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ يُصَادِفُهَا عَبْدٌ مُسْلِمٌ وَهُوَ يُصَلِّي " . وَتِلْكَ السَّاعَةُ لاَ يُصَلَّى فِيهَا . فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلاَمٍ أَلَمْ يَقُلْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ جَلَسَ مَجْلِسًا يَنْتَظِرُ الصَّلاَةَ فَهُوَ فِي صَلاَةٍ حَتَّى يُصَلِّيَ " . قَالَ فَقُلْتُ بَلَى . قَالَ هُوَ ذَاكَ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ aytdilar: «Quyosh chiqqan kunlarning eng yaxshisi — juma kunidir. Unda Odam yaratildi, unda (jannatdan yerga) tushirildi, unda uning tavbasi qabul qilindi, unda u vafot etdi va unda qiyomat qoyim boʻladi. Juma kuni tongdan to quyosh chiqquncha, har bir jonivor — jin va insondan boshqasi — qiyomatdan qoʻrqib quloq solib turadi. Unda shunday bir vaqt borki, qaysi bir musulmon banda namoz oʻqib turganida unga toʻgʻri kelib, Allohdan biror hojatini soʻrasa, Alloh albatta uni unga ato etadi». Kaʼb: «Bu har yili bir kun (boʻladi)», dedi. Men: «Yoʻq, balki har juma (boʻladi)», dedim. Kaʼb Tavrotni oʻqib koʻrdi-da: «Paygʻambar ﷺ rost aytdilar», dedi. Abu Hurayra aytdi: Soʻng men Abdulloh ibn Salom bilan uchrashdim va unga Kaʼb bilan boʻlgan suhbatimni soʻzlab berdim. Abdulloh ibn Salom: «Men u qaysi vaqt ekanini bilaman», dedi. Abu Hurayra aytdi: Men unga: «Menga uni xabar bergin», dedim. Abdulloh ibn Salom: «U juma kunining oxirgi vaqtidir», dedi. Men: «U qanday qilib juma kunining oxirgi vaqti boʻladi? Axir Rasululloh ﷺ: ‹Qaysi bir musulmon banda namoz oʻqib turib unga toʻgʻri kelsa›, deganlar-ku. Vaholanki, oʻsha vaqtda namoz oʻqilmaydi», dedim. Abdulloh ibn Salom: «Rasululloh ﷺ: ‹Kim namozni kutib bir joyda oʻtirsa, toki namoz oʻqiguniga qadar u namozdadir›, demaganmilar?» dedi. Men: «Ha, (deganlar)», dedim. U: «Mana, oʻsha (vaqt) shudir», dedi.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ айтдилар: «Қуёш чиққан кунларнинг энг яхшиси — жума кунидир. Унда Одам яратилди, унда (жаннатдан ерга) туширилди, унда унинг тавбаси қабул қилинди, унда у вафот этди ва унда қиёмат қойим бўлади. Жума куни тонгдан то қуёш чиққунча, ҳар бир жонивор — жин ва инсондан бошқаси — қиёматдан қўрқиб қулоқ солиб туради. Унда шундай бир вақт борки, қайси бир мусулмон банда намоз ўқиб турганида унга тўғри келиб, Аллоҳдан бирор ҳожатини сўраса, Аллоҳ албатта уни унга ато этади». Каъб: «Бу ҳар йили бир кун (бўлади)», деди. Мен: «Йўқ, балки ҳар жума (бўлади)», дедим. Каъб Тавротни ўқиб кўрди-да: «Пайғамбар ﷺ рост айтдилар», деди. Абу Ҳурайра айтди: Сўнг мен Абдуллоҳ ибн Салом билан учрашдим ва унга Каъб билан бўлган суҳбатимни сўзлаб бердим. Абдуллоҳ ибн Салом: «Мен у қайси вақт эканини биламан», деди. Абу Ҳурайра айтди: Мен унга: «Менга уни хабар бергин», дедим. Абдуллоҳ ибн Салом: «У жума кунининг охирги вақтидир», деди. Мен: «У қандай қилиб жума кунининг охирги вақти бўлади? Ахир Расулуллоҳ ﷺ: ‹Қайси бир мусулмон банда намоз ўқиб туриб унга тўғри келса›, деганлар-ку. Ваҳоланки, ўша вақтда намоз ўқилмайди», дедим. Абдуллоҳ ибн Салом: «Расулуллоҳ ﷺ: ‹Ким намозни кутиб бир жойда ўтирса, токи намоз ўқигунига қадар у намоздадир›, демаганмилар?» деди. Мен: «Ҳа, (деганлар)», дедим. У: «Мана, ўша (вақт) шудир», деди.