حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ أَنْبَأَنَا سُفْيَانُ عَنْ جَابِرٍ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ ثَابِتٍ قَالَجَاءَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي مَرَرْتُ بِأَخٍ لِي مِنْ بَنِي قُرَيْظَةَ فَكَتَبَ لِي جَوَامِعَ مِنْ التَّوْرَاةِ أَلَا أَعْرِضُهَا عَلَيْكَ قَالَ فَتَغَيَّرَ وَجْهُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ فَقُلْتُ لَهُ أَلَا تَرَى مَا بِوَجْهِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ عُمَرُ رَضِينَا بِاللَّهِ رَبًّا وَبِالْإِسْلَامِ دِينًا وَبِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَسُولًا قَالَ فَسُرِّيَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْ أَصْبَحَ فِيكُمْ مُوسَى ثُمَّ اتَّبَعْتُمُوهُ وَتَرَكْتُمُونِي لَضَلَلْتُمْ إِنَّكُمْ حَظِّي مِنْ الْأُمَمِ وَأَنَا حَظُّكُمْ مِنْ النَّبِيِّينَ
Abdulloh ibn Sobit (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Umar ibn Xattob Nabiy ﷺning oldilariga kelib: «Yo Rasululloh, men Banu Qurayzadan boʻlgan bir birodarimning oldidan oʻtdim, u menga Tavrotdan jamlanma soʻzlarni yozib berdi. Uni sizga oʻqib bermaymi?» dedi. Shunda Rasululloh ﷺning yuzlari oʻzgardi. Abdulloh dedi: Men unga: «Rasululloh ﷺning yuzlarida nima borligini koʻrmayapsanmi?» dedim. Shunda Umar: «Biz Allohni Robb, Islomni din, Muhammad ﷺni Rasul deb rozi boʻldik», dedi. Shunda Nabiy ﷺdan gʻazab koʻtarildi va u zot: «Jonim qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, agar sizlarning oralaringizda Muso boʻlsayu, soʻng sizlar unga ergashib, meni tark qilsangiz, albatta adashgan boʻlardingiz. Albatta, sizlar ummatlar ichidan mening nasibamsiz, men esa nabiylar ichidan sizlarning nasibangizman», dedilar.Абдуллоҳ ибн Собит (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Умар ибн Хаттоб Набий ﷺнинг олдиларига келиб: «Ё Расулуллоҳ, мен Бану Қурайзадан бўлган бир биродаримнинг олдидан ўтдим, у менга Тавротдан жамланма сўзларни ёзиб берди. Уни сизга ўқиб бермайми?» деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺнинг юзлари ўзгарди. Абдуллоҳ деди: Мен унга: «Расулуллоҳ ﷺнинг юзларида нима борлигини кўрмаяпсанми?» дедим. Шунда Умар: «Биз Аллоҳни Робб, Исломни дин, Муҳаммад ﷺни Расул деб рози бўлдик», деди. Шунда Набий ﷺдан ғазаб кўтарилди ва у зот: «Жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, агар сизларнинг ораларингизда Мусо бўлсаю, сўнг сизлар унга эргашиб, мени тарк қилсангиз, албатта адашган бўлардингиз. Албатта, сизлар умматлар ичидан менинг насибамсиз, мен эса набийлар ичидан сизларнинг насибангизман», дедилар.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ عَنْ جَابِرٍ عَنِ الشَّعْبِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ ثَابِتٍ قَالَجَاءَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي مَرَرْتُ بِأَخٍ لِي مِنْ بَنِي قُرَيْظَةَ فَكَتَبَ لِي جَوَامِعَ مِنْ التَّوْرَاةِ أَلَا أَعْرِضُهَا عَلَيْكَ قَالَ فَتَغَيَّرَ وَجْهُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ يَعْنِي ابْنَ ثَابِتٍ فَقُلْتُ لَهُ أَلَا تَرَى مَا بِوَجْهِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ عُمَرُ رَضِينَا بِاللَّهِ تَعَالَى رَبًّا وَبِالْإِسْلَامِ دِينًا وَبِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَسُولًا قَالَ فَسُرِّيَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَوْ أَصْبَحَ فِيكُمْ مُوسَى ثُمَّ اتَّبَعْتُمُوهُ وَتَرَكْتُمُونِي لَضَلَلْتُمْ إِنَّكُمْ حَظِّي مِنْ الْأُمَمِ وَأَنَا حَظُّكُمْ مِنْ النَّبِيِّينَ
Abdulloh ibn Sobit (roziyallohu anhu) aytdi: Umar ibn al-Xattob Nabiy ﷺ huzurlariga kelib: «Ey Rasululloh, men Banu Qurayzadan boʻlgan bir birodarimning oldidan oʻtdim, u menga Tavrotdan jome (soʻzlar)ni yozib berdi. Uni sizga oʻqib bermaymi?» dedi. Shunda Rasululloh ﷺning yuzlari oʻzgardi. Abdulloh — yaʼni ibn Sobit — aytdi: Men unga: «Rasululloh ﷺning yuzlaridagi (holatni) koʻrmayapsanmi?» dedim. Shunda Umar: «Biz Alloh taologa Rabb, Islomga din, Muhammad ﷺga Rasul (boʻlishlariga) rozi boʻldik», dedi. Shundan keyin Nabiy ﷺning (gʻazablari) tarqadi va u zot: «Muhammadning joni qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, agar sizlarning oranglarda Muso boʻlib qolsa-yu, soʻng sizlar unga ergashib, meni tark etsangiz, albatta adashgan boʻlur edingiz. Albatta sizlar ummatlardan mening nasibamsizlar, men esa nabiylardan sizlarning nasibangizman», dedilar.Абдуллоҳ ибн Собит (розияллоҳу анҳу) айтди: Умар ибн ал-Хаттоб Набий ﷺ ҳузурларига келиб: «Эй Расулуллоҳ, мен Бану Қурайзадан бўлган бир биродаримнинг олдидан ўтдим, у менга Тавротдан жоме (сўзлар)ни ёзиб берди. Уни сизга ўқиб бермайми?» деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺнинг юзлари ўзгарди. Абдуллоҳ — яъни ибн Собит — айтди: Мен унга: «Расулуллоҳ ﷺнинг юзларидаги (ҳолатни) кўрмаяпсанми?» дедим. Шунда Умар: «Биз Аллоҳ таолога Рабб, Исломга дин, Муҳаммад ﷺга Расул (бўлишларига) рози бўлдик», деди. Шундан кейин Набий ﷺнинг (ғазаблари) тарқади ва у зот: «Муҳаммаднинг жони қўлида бўлган Зотга қасамки, агар сизларнинг орангларда Мусо бўлиб қолса-ю, сўнг сизлар унга эргашиб, мени тарк этсангиз, албатта адашган бўлур эдингиз. Албатта сизлар умматлардан менинг насибамсизлар, мен эса набийлардан сизларнинг насибангизман», дедилар.