Abdulloh ibn Umar ibn al-Xattob

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ شَرِيكٍ، عَنْ جَابِرٍ، عَنْ زَيْدٍ الْعَمِّيِّ، عَنْ أَبِي الصِّدِّيقِ النَّاجِيِّ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كَانَ يَغْسِلُ مَقْعَدَتَهُ ثَلاَثًا ‏.‏ قَالَ ابْنُ عُمَرَ فَعَلْنَاهُ فَوَجَدْنَاهُ دَوَاءً وَطُهُورًا ‏.‏ قَالَ أَبُو الْحَسَنِ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنَا أَبُو حَاتِمٍ، وَإِبْرَاهِيمُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْوَاسِطِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا شَرِيكٌ، نَحْوَهُ ‏.‏

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ orqa chiqaruv joyini uch marta yuvar edilar. Ibn Umar: «Biz ham shuni qildik va uni davo hamda poklik deb topdik», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ орқа чиқарув жойини уч марта ювар эдилар. Ибн Умар: «Биз ҳам шуни қилдик ва уни даво ҳамда поклик деб топдик», деди.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدِّمَشْقِيُّ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، عَنِ الْمُطَّلِبِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَنْطَبٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ تَوَضَّأَ ثَلاَثًا ثَلاَثًا وَرَفَعَ ذَلِكَ إِلَى النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏.‏

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, u har bir aʼzoni uch martadan yuvib tahorat qildi va buni Nabiy ﷺga nisbat berdi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, у ҳар бир аъзони уч мартадан ювиб таҳорат қилди ва буни Набий ﷺга нисбат берди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ الْمُقْرِئُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ زِيَادٍ، عَنْ أَبِي غُطَيْفٍ الْهُذَلِيِّ، قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ، فِي مَجْلِسِهِ فِي الْمَسْجِدِ فَلَمَّا حَضَرَتِ الصَّلاَةُ قَامَ فَتَوَضَّأَ وَصَلَّى ثُمَّ عَادَ إِلَى مَجْلِسِهِ فَلَمَّا حَضَرَتِ الْعَصْرُ قَامَ فَتَوَضَّأَ وَصَلَّى ثُمَّ عَادَ إِلَى مَجْلِسِهِ فَلَمَّا حَضَرَتِ الْمَغْرِبُ قَامَ فَتَوَضَّأَ وَصَلَّى ثُمَّ عَادَ إِلَى مَجْلِسِهِ فَقُلْتُ أَصْلَحَكَ اللَّهُ أَفَرِيضَةٌ أَمْ سُنَّةٌ الْوُضُوءُ عِنْدَ كُلِّ صَلاَةٍ قَالَ أَوَ فَطِنْتَ إِلَىَّ وَإِلَى هَذَا مِنِّي فَقُلْتُ نَعَمْ ‏.‏ فَقَالَ لاَ لَوْ تَوَضَّأْتُ لِصَلاَةِ الصُّبْحِ لَصَلَّيْتُ بِهِ الصَّلَوَاتِ كُلَّهَا مَا لَمْ أُحْدِثْ وَلَكِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَقُولُ ‏"‏ مَنْ تَوَضَّأَ عَلَى كُلِّ طُهْرٍ فَلَهُ عَشْرُ حَسَنَاتٍ ‏"‏ ‏.‏ وَإِنَّمَا رَغِبْتُ فِي الْحَسَنَاتِ ‏.‏

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, u masjiddagi majlisida oʻtirar edi. Namoz vaqti kirganida turib, taharat qilib, namoz oʻqidi, soʻng majlisiga qaytdi. Asr vaqti kirganida turib, taharat qilib, namoz oʻqidi, soʻng majlisiga qaytdi. Shom vaqti kirganida turib, taharat qilib, namoz oʻqidi, soʻng majlisiga qaytdi. Shunda men: «Alloh sizga solihlik bersin, har namoz uchun taharat qilish farzmi yoki sunnatmi?» dedim. U: «Sen menga va mendagi shu holatga eʼtibor berdingmi?» dedi. Men: «Ha», dedim. U: «Yoʻq, agar bomdod namozi uchun taharat qilsam, taharatim buzilmaguncha shu bilan barcha namozlarni oʻqiy olardim. Lekin men Rasululloh ﷺni: ‹Kim har pokligida taharat qilsa, unga oʻn savob boʻladi›, deb aytganlarini eshitganman va faqat savoblarga ragʻbat qildim», dedi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, у масжиддаги мажлисида ўтирар эди. Намоз вақти кирганида туриб, таҳарат қилиб, намоз ўқиди, сўнг мажлисига қайтди. Аср вақти кирганида туриб, таҳарат қилиб, намоз ўқиди, сўнг мажлисига қайтди. Шом вақти кирганида туриб, таҳарат қилиб, намоз ўқиди, сўнг мажлисига қайтди. Шунда мен: «Аллоҳ сизга солиҳлик берсин, ҳар намоз учун таҳарат қилиш фарзми ёки суннатми?» дедим. У: «Сен менга ва мендаги шу ҳолатга эътибор бердингми?» деди. Мен: «Ҳа», дедим. У: «Йўқ, агар бомдод намози учун таҳарат қилсам, таҳаратим бузилмагунча шу билан барча намозларни ўқий олардим. Лекин мен Расулуллоҳ ﷺни: ‹Ким ҳар поклигида таҳарат қилса, унга ўн савоб бўлади›, деб айтганларини эшитганман ва фақат савобларга рағбат қилдим», деди.

حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ مُحَمَّدٍ، عَنْ يُونُسَ بْنِ جُبَيْرٍ أَبِي غَلاَّبٍ، قَالَ سَأَلْتُ ابْنَ عُمَرَ عَنْ رَجُلٍ، طَلَّقَ امْرَأَتَهُ وَهِيَ حَائِضٌ فَقَالَ تَعْرِفُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ طَلَّقَ امْرَأَتَهُ وَهِيَ حَائِضٌ فَأَتَى عُمَرُ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَأَمَرَهُ أَنْ يُرَاجِعَهَا ‏.‏ قُلْتُ أَيُعْتَدُّ بِتِلْكَ قَالَ أَرَأَيْتَ إِنْ عَجَزَ وَاسْتَحْمَقَ

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Yunus ibn Jubayr Abu Gʻallob unga xotinini hayzli paytida taloq qilgan kishi haqida soʻraganida, u: «Abdulloh ibn Umarni tanaysanmi? U xotinini hayzli paytida taloq qilgan edi. Shunda Umar Nabiy ﷺ huzurlariga keldi va u zot uni xotinini qaytarib olishga buyurdilar», dedi. Men: «U taloq hisobga olinadimi?» dedim. U: «Agar bir kishi ojiz boʻlib, ahmoqlik qilsa, buni qanday deb oʻylaysan?» dedi.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Юнус ибн Жубайр Абу Ғаллоб унга хотинини ҳайзли пайтида талоқ қилган киши ҳақида сўраганида, у: «Абдуллоҳ ибн Умарни танайсанми? У хотинини ҳайзли пайтида талоқ қилган эди. Шунда Умар Набий ﷺ ҳузурларига келди ва у зот уни хотинини қайтариб олишга буюрдилар», деди. Мен: «У талоқ ҳисобга олинадими?» дедим. У: «Агар бир киши ожиз бўлиб, аҳмоқлик қилса, буни қандай деб ўйлайсан?» деди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عُمَرَ الْعَدَنِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ سَمِعَهُ يَحْلِفُ بِأَبِيهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ إِنَّ اللَّهَ يَنْهَاكُمْ أَنْ تَحْلِفُوا بِآبَائِكُمْ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ عُمَرُ فَمَا حَلَفْتُ بِهَا ذَاكِرًا وَلاَ آثِرًا ‏.‏

Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ uning otasi bilan qasam ichayotganini eshitib qoldilar. Shunda Rasululloh ﷺ: «Albatta Alloh sizlarni otalaringiz bilan qasam ichishdan qaytaradi», dedilar. Umar aytdi: «Shundan soʻng men na oʻzim bilib va na birovdan naql qilib u bilan qasam ichmadim».Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ унинг отаси билан қасам ичаётганини эшитиб қолдилар. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта Аллоҳ сизларни оталарингиз билан қасам ичишдан қайтаради», дедилар. Умар айтди: «Шундан сўнг мен на ўзим билиб ва на бировдан нақл қилиб у билан қасам ичмадим».

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ الزُّهْرِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، رِوَايَةً قَالَ ‏"‏ مَنْ حَلَفَ وَاسْتَثْنَى فَلَمْ يَحْنَثْ ‏"‏ ‏.‏

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, u zot: «Kim qasam ichib istisno qilsa (‹Inshaalloh› desa), qasamini buzgan boʻlmaydi», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, у зот: «Ким қасам ичиб истисно қилса (‹Иншааллоҳ› деса), қасамини бузган бўлмайди», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، ح وَحَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، جَمِيعًا عَنِ ابْنِ شِهَابٍ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ ‏"‏ مَنْ بَاعَ نَخْلاً قَدْ أُبِّرَتْ فَثَمَرَتُهَا لِلَّذِي بَاعَهَا إِلاَّ أَنْ يَشْتَرِطَ الْمُبْتَاعُ وَمَنِ ابْتَاعَ عَبْدًا وَلَهُ مَالٌ فَمَالُهُ لِلَّذِي بَاعَهُ إِلاَّ أَنْ يَشْتَرِطَ الْمُبْتَاعُ ‏"‏ ‏.‏

Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim changlatilgan xurmo daraxtini sotsa, uning mevasi sotuvchiga tegishlidir, magar xaridor shart qoʻygan boʻlsa (bundan mustasno). Kim moli boʻlgan qulni sotib olsa, uning moli sotuvchiga tegishlidir, magar xaridor shart qoʻygan boʻlsa (bundan mustasno)», dedilar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким чанглатилган хурмо дарахтини сотса, унинг меваси сотувчига тегишлидир, магар харидор шарт қўйган бўлса (бундан мустасно). Ким моли бўлган қулни сотиб олса, унинг моли сотувчига тегишлидир, магар харидор шарт қўйган бўлса (бундан мустасно)», дедилар.