أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، قَالَ أَنْبَأَنَا عُيَيْنَةُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جَوْشَنٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ، شَهِدْتُ جَنَازَةَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَمُرَةَ وَخَرَجَ زِيَادٌ يَمْشِي بَيْنَ يَدَىِ السَّرِيرِ فَجَعَلَ رِجَالٌ مِنْ أَهْلِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَمَوَالِيهِمْ يَسْتَقْبِلُونَ السَّرِيرَ وَيَمْشُونَ عَلَى أَعْقَابِهِمْ وَيَقُولُونَ رُوَيْدًا رُوَيْدًا بَارَكَ اللَّهُ فِيكُمْ . فَكَانُوا يَدِبُّونَ دَبِيبًا حَتَّى إِذَا كُنَّا بِبَعْضِ طَرِيقِ الْمِرْبَدِ لَحِقَنَا أَبُو بَكْرَةَ عَلَى بَغْلَةٍ فَلَمَّا رَأَى الَّذِي يَصْنَعُونَ حَمَلَ عَلَيْهِمْ بِبَغْلَتِهِ وَأَهْوَى إِلَيْهِمْ بِالسَّوْطِ وَقَالَ خَلُّوا فَوَالَّذِي أَكْرَمَ وَجْهَ أَبِي الْقَاسِمِ صلى الله عليه وسلم لَقَدْ رَأَيْتُنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَإِنَّا لَنَكَادُ نَرْمُلُ بِهَا رَمْلاً . فَانْبَسَطَ الْقَوْمُ .
Abu Bakra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Abdurrahmon ibn Samuraning janozasida hozir boʻldim. Ziyod taobut oldida yurib chiqdi. Abdurrahmonning oilasidan va ularning mavlolaridan boʻlgan bir necha kishilar taobutga yuzlanib, orqalari bilan yurar va: «Sekinroq, sekinroq, Alloh sizlarni barakotli qilsin», der edilar. Ular juda sekin qadam tashlar edilar. Nihoyat, biz Mirbad yoʻlining bir qismiga yetganimizda, Abu Bakra xachirda bizga yetib keldi. U ularning nima qilayotganini koʻrgach, xachirini ular tomon haydab, ularga qamchisini koʻtardi va: «Yoʻl beringlar! Abul-Qosim ﷺning yuzini ulugʻ qilgan Zotga qasamki, biz Rasululloh ﷺ bilan (janozani) deyarli yugurib olib borganimizni koʻrar edik», dedi. Shunda odamlar (yurishni) tezlatdilar.Абу Бакра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Абдурраҳмон ибн Самуранинг жанозасида ҳозир бўлдим. Зиёд таобут олдида юриб чиқди. Абдурраҳмоннинг оиласидан ва уларнинг мавлоларидан бўлган бир неча кишилар таобутга юзланиб, орқалари билан юрар ва: «Секинроқ, секинроқ, Аллоҳ сизларни баракотли қилсин», дер эдилар. Улар жуда секин қадам ташлар эдилар. Ниҳоят, биз Мирбад йўлининг бир қисмига етганимизда, Абу Бакра хачирда бизга етиб келди. У уларнинг нима қилаётганини кўргач, хачирини улар томон ҳайдаб, уларга қамчисини кўтарди ва: «Йўл беринглар! Абул-Қосим ﷺнинг юзини улуғ қилган Зотга қасамки, биз Расулуллоҳ ﷺ билан (жанозани) деярли югуриб олиб борганимизни кўрар эдик», деди. Шунда одамлар (юришни) тезлатдилар.