حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ قَالَ حَدَّثَنِي جَدِّي أَبُو أُمِّي أَبُو حَبِيبَةَ أَنَّهُدَخَلَ الدَّارَ وَعُثْمَانُ مَحْصُورٌ فِيهَا وَأَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ يَسْتَأْذِنُ عُثْمَانَ فِي الْكَلَامِ فَأَذِنَ لَهُ فَقَامَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّكُمْ تَلْقَوْنَ بَعْدِي فِتْنَةً وَاخْتِلَافًا أَوْ قَالَ اخْتِلَافًا وَفِتْنَةً فَقَالَ لَهُ قَائِلٌ مِنْ النَّاسِ فَمَنْ لَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ عَلَيْكُمْ بِالْأَمِينِ وَأَصْحَابِهِ وَهُوَ يُشِيرُ إِلَى عُثْمَانَ بِذَلِكَ
Abu Habiba (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: U Usmon uyida qamalda turgan chogʻda uyga kirdi va Abu Hurayraning Usmondan gapirishga izn soʻraganini eshitdi. U izn berdi. Bas, (Abu Hurayra) turib, Allohga hamd va sano aytdi, soʻng: «Men Rasululloh ﷺning: ‹Sizlar mendan keyin fitna va ixtilofga yoʻliqasizlar›, — yoki: ‹ixtilof va fitnaga›, — deyayotganlarini eshitganman. Shunda odamlardan bir aytuvchi: ‹Bizga kim (boʻladi), yo Rasululloh?› dedi. U zot: ‹Sizlarga Amin va uning ashoblari lozim›, dedilar», dedi. U bu bilan Usmonga ishora qilar edi.Абу Ҳабиба (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: У Усмон уйида қамалда турган чоғда уйга кирди ва Абу Ҳурайранинг Усмондан гапиришга изн сўраганини эшитди. У изн берди. Бас, (Абу Ҳурайра) туриб, Аллоҳга ҳамд ва сано айтди, сўнг: «Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Сизлар мендан кейин фитна ва ихтилофга йўлиқасизлар›, — ёки: ‹ихтилоф ва фитнага›, — деяётганларини эшитганман. Шунда одамлардан бир айтувчи: ‹Бизга ким (бўлади), ё Расулуллоҳ?› деди. У зот: ‹Сизларга Амин ва унинг ашоблари лозим›, дедилар», деди. У бу билан Усмонга ишора қилар эди.