Abu Hurayra Abdurrahmon ibn Saxr ad-Davsiy

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، عَنْ دَاوُدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ حُمَيْدٍ الْحِمْيَرِيِّ، - وَهُوَ ابْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ - قَالَ لَقِيتُ رَجُلاً صَحِبَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَمَا صَحِبَهُ أَبُو هُرَيْرَةَ قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَمْتَشِطَ أَحَدُنَا كُلَّ يَوْمٍ أَوْ يَبُولَ فِي مُغْتَسَلِهِ ‏.‏

Humayd al-Himyariy aytadi: Men Paygʻambar ﷺ ga — xuddi Abu Hurayra hamroh boʻlganidek — hamroh boʻlgan bir kishi (sahobiy) bilan uchrashdim. U aytdi: «Rasululloh ﷺ birortamizning har kuni soch tarashimizni yoki choʻmiladigan joyimizga kichik hojat chiqarishimizni qaytargan edilar».Ҳумайд ал-Ҳимярий айтади: Мен Пайғамбар ﷺ га — худди Абу Ҳурайра ҳамроҳ бўлганидек — ҳамроҳ бўлган бир киши (саҳобий) билан учрашдим. У айтди: «Расулуллоҳ ﷺ бирортамизнинг ҳар куни соч тарашимизни ёки чўмиладиган жойимизга кичик ҳожат чиқаришимизни қайтарган эдилар».

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، وَدَاوُدُ بْنُ شَبِيبٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ، عَنْ سَلَمَةَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ، قَالَ مُوسَى عَنْ أَبِيهِ، - وَقَالَ دَاوُدُ عَنْ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ، - أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ إِنَّ مِنَ الْفِطْرَةِ الْمَضْمَضَةَ وَالاِسْتِنْشَاقَ ‏"‏ ‏.‏ فَذَكَرَ نَحْوَهُ وَلَمْ يَذْكُرْ إِعْفَاءَ اللِّحْيَةِ وَزَادَ ‏"‏ وَالْخِتَانَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ وَالاِنْتِضَاحَ ‏"‏ ‏.‏ وَلَمْ يَذْكُرِ ‏"‏ انْتِقَاصَ الْمَاءِ ‏"‏ ‏.‏ يَعْنِي الاِسْتِنْجَاءَ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَرُوِيَ نَحْوُهُ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ وَقَالَ خَمْسٌ كُلُّهَا فِي الرَّأْسِ وَذَكَرَ فِيهَا الْفَرْقَ وَلَمْ يَذْكُرْ إِعْفَاءَ اللِّحْيَةِ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَرُوِيَ نَحْوُ حَدِيثِ حَمَّادٍ عَنْ طَلْقِ بْنِ حَبِيبٍ وَمُجَاهِدٍ وَعَنْ بَكْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْمُزَنِيِّ قَوْلُهُمْ وَلَمْ يَذْكُرُوا إِعْفَاءَ اللِّحْيَةِ ‏.‏ وَفِي حَدِيثِ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي مَرْيَمَ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِيهِ وَإِعْفَاءُ اللِّحْيَةِ وَعَنْ إِبْرَاهِيمَ النَّخَعِيِّ نَحْوُهُ وَذَكَرَ إِعْفَاءَ اللِّحْيَةِ وَالْخِتَانَ ‏.‏

Ammor ibn Yosir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ogʻizni chayish va (burunga) suv tortish fitratdandir», — dedilar. Soʻng (roviy Oisha rivoyatiga) oʻxshash (hadis) zikr qildi, ammo «soqolni qoʻyish»ni eslamadi va «xatna (sunnat qilish)» hamda «(avratga) suv sepish»ni qoʻshib aytdi; «suv bilan istinjo qilish»ni esa eslamadi. Abu Dovud aytdi: Bunga oʻxshash (rivoyat) Ibn Abbosdan ham keltirilgan; u beshtani aytib, hammasini boshga (oid) deb sanagan, ulardan biri — sochni (oʻrtadan) ajratish; soqolni qoʻyishni eslamagan. Abu Dovud aytdi: Hammodning hadisiga oʻxshash (soʻzlar) Talq ibn Habib, Mujohid va Bakr ibn Abdulloh al-Muzaniydan ularning oʻz soʻzlari sifatida (Paygʻambar ﷺ ga nisbat berilmay) rivoyat qilingan; ular ham soqolni qoʻyishni eslamaganlar. Muhammad ibn Abdulloh ibn Abu Maryamning Abu Salamadan, u Abu Hurayradan, u Paygʻambar ﷺ dan (qilgan) rivoyatida esa «soqolni qoʻyish» (soʻzi) bor. Ibrohim an-Naxaʼiydan ham shunga oʻxshash (rivoyat) kelgan; u «soqolni qoʻyish» va «xatna»ni eslagan.Аммор ибн Ёсир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Оғизни чайиш ва (бурунга) сув тортиш фитратдандир», — дедилар. Сўнг (ровий Оиша ривоятига) ўхшаш (ҳадис) зикр қилди, аммо «соқолни қўйиш»ни эсламади ва «хатна (суннат қилиш)» ҳамда «(авратга) сув сепиш»ни қўшиб айтди; «сув билан истинжо қилиш»ни эса эсламади. Абу Довуд айтди: Бунга ўхшаш (ривоят) Ибн Аббосдан ҳам келтирилган; у бештани айтиб, ҳаммасини бошга (оид) деб санаган, улардан бири — сочни (ўртадан) ажратиш; соқолни қўйишни эсламаган. Абу Довуд айтди: Ҳаммоднинг ҳадисига ўхшаш (сўзлар) Талқ ибн Ҳабиб, Мужоҳид ва Бакр ибн Абдуллоҳ ал-Музанийдан уларнинг ўз сўзлари сифатида (Пайғамбар ﷺ га нисбат берилмай) ривоят қилинган; улар ҳам соқолни қўйишни эсламаганлар. Муҳаммад ибн Абдуллоҳ ибн Абу Марямнинг Абу Саламадан, у Абу Ҳурайрадан, у Пайғамбар ﷺ дан (қилган) ривоятида эса «соқолни қўйиш» (сўзи) бор. Иброҳим ан-Нахаъийдан ҳам шунга ўхшаш (ривоят) келган; у «соқолни қўйиш» ва «хатна»ни эслаган.

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، عَنْ دَاوُدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، ح وَحَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ دَاوُدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ حُمَيْدٍ الْحِمْيَرِيِّ، قَالَ لَقِيتُ رَجُلاً صَحِبَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَرْبَعَ سِنِينَ كَمَا صَحِبَهُ أَبُو هُرَيْرَةَ قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ تَغْتَسِلَ الْمَرْأَةُ بِفَضْلِ الرَّجُلِ أَوْ يَغْتَسِلَ الرَّجُلُ بِفَضْلِ الْمَرْأَةِ - زَادَ مُسَدَّدٌ - وَلْيَغْتَرِفَا جَمِيعًا ‏.‏

Humayd al-Himyariy aytadi: Men Paygʻambar ﷺ ga — xuddi Abu Hurayra hamroh boʻlganidek — toʻrt yil hamroh boʻlgan bir kishi (sahobiy) bilan uchrashdim. U aytdi: «Rasululloh ﷺ ayolning erkak (ishlatib) qolgan suvi bilan, yoki erkakning ayol (ishlatib) qolgan suvi bilan gʻusl qilishini qaytardilar». Musaddad (rivoyatida): «...ikkovi birgalikda (suvni) olsin», — deb qoʻshgan.Ҳумайд ал-Ҳимярий айтади: Мен Пайғамбар ﷺ га — худди Абу Ҳурайра ҳамроҳ бўлганидек — тўрт йил ҳамроҳ бўлган бир киши (саҳобий) билан учрашдим. У айтди: «Расулуллоҳ ﷺ аёлнинг эркак (ишлатиб) қолган суви билан, ёки эркакнинг аёл (ишлатиб) қолган суви билан ғусл қилишини қайтардилар». Мусаддад (ривоятида): «...иккови биргаликда (сувни) олсин», — деб қўшган.

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، وَبِشْرٌ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ بَكْرٍ، عَنْ أَبِي رَافِعٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ لَقِيَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي طَرِيقٍ مِنْ طُرُقِ الْمَدِينَةِ وَأَنَا جُنُبٌ فَاخْتَنَسْتُ فَذَهَبْتُ فَاغْتَسَلْتُ ثُمَّ جِئْتُ فَقَالَ ‏"‏ أَيْنَ كُنْتَ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ قُلْتُ إِنِّي كُنْتُ جُنُبًا فَكَرِهْتُ أَنْ أُجَالِسَكَ عَلَى غَيْرِ طَهَارَةٍ ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ سُبْحَانَ اللَّهِ إِنَّ الْمُسْلِمَ لاَ يَنْجُسُ ‏"‏ ‏.‏ وَقَالَ فِي حَدِيثِ بِشْرٍ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ حَدَّثَنِي بَكْرٌ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ meni Madina koʻchalaridan birida uchratdilar — men junub edim. Men (sezdirmay) chetga chiqib ketdim va borib gʻusl qildim, soʻng (qaytib) keldim. U zot: «Qayerda eding, ey Abu Hurayra?» — dedilar. Men: «Men junub edim, tahoratsiz holda siz bilan birga oʻtirishni yoqtirmadim», — dedim. U zot: «Subhanalloh! Albatta, musulmon nopok boʻlmaydi», — dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ мени Мадина кўчаларидан бирида учратдилар — мен жунуб эдим. Мен (сездирмай) четга чиқиб кетдим ва бориб ғусл қилдим, сўнг (қайтиб) келдим. У зот: «Қаерда эдинг, эй Абу Ҳурайра?» — дедилар. Мен: «Мен жунуб эдим, таҳоратсиз ҳолда сиз билан бирга ўтиришни ёқтирмадим», — дедим. У зот: «Субҳаналлоҳ! Албатта, мусулмон нопок бўлмайди», — дедилар.

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَخْبَرَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، بِإِسْنَادِهِ وَمَعْنَاهُ قَالَ فِي أَوَّلِهِ فَكَبَّرَ ‏.‏ وَقَالَ فِي آخِرِهِ فَلَمَّا قَضَى الصَّلاَةَ قَالَ ‏"‏ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ وَإِنِّي كُنْتُ جُنُبًا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ الزُّهْرِيُّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ فَلَمَّا قَامَ فِي مُصَلاَّهُ وَانْتَظَرْنَا أَنْ يُكَبِّرَ انْصَرَفَ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ كَمَا أَنْتُمْ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَرَوَاهُ أَيُّوبُ وَابْنُ عَوْنٍ وَهِشَامٌ عَنْ مُحَمَّدٍ مُرْسَلاً عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ فَكَبَّرَ ثُمَّ أَوْمَأَ بِيَدِهِ إِلَى الْقَوْمِ أَنِ اجْلِسُوا فَذَهَبَ فَاغْتَسَلَ ‏.‏ وَكَذَلِكَ رَوَاهُ مَالِكٌ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي حَكِيمٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَبَّرَ فِي صَلاَةٍ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَكَذَلِكَ حَدَّثَنَاهُ مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنَا أَبَانُ عَنْ يَحْيَى عَنِ الرَّبِيعِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ كَبَّرَ ‏.‏

Bu hadis Hammod ibn Salamadan oʻz sanadi va shu maʼnoda rivoyat qilingan; (roviy) uning avvalida: «(U zot) takbir aytdilar», — degan; oxirida esa: «Namozni tugatganlarida: ‹Men faqat bir insonman, men junub edim›, — dedilar», — degan. Abu Dovud aytdi: Buni Zuhriy Abu Salama ibn Abdurahmondan, u Abu Hurayradan rivoyat qilib: «U zot namozgohlarida turganlarida — biz takbir aytishlarini kutib turardik — (orqaga) qaytdilar, soʻng: ‹Qanday boʻlsangiz, shunday (turing)›, — dedilar», — degan. Abu Dovud aytdi: Buni Ayyub, Ibn Avn va Hishom Muhammaddan, u Paygʻambar ﷺ dan mursal qilib rivoyat qilishgan; (unda): «U zot takbir aytdilar, soʻng qoʻllari bilan odamlarga ‹oʻtiring› deb ishora qildilar va borib gʻusl qildilar», — degan. Buni Molik ham Ismoil ibn Abu Hakimdan, u Ato ibn Yasordan: «Rasululloh ﷺ namozda takbir aytdilar», — deb rivoyat qilgan. Abu Dovud aytdi: Buni bizga Muslim ibn Ibrohim ham Abondan, u Yahyodan, u Robiʼ ibn Muhammaddan, u Paygʻambar ﷺ dan — «u zot takbir aytdilar», deb rivoyat qildi.Бу ҳадис Ҳаммод ибн Саламадан ўз санади ва шу маънода ривоят қилинган; (ровий) унинг аввалида: «(У зот) такбир айтдилар», — деган; охирида эса: «Намозни тугатганларида: ‹Мен фақат бир инсонман, мен жунуб эдим›, — дедилар», — деган. Абу Довуд айтди: Буни Зуҳрий Абу Салама ибн Абдураҳмондан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилиб: «У зот намозгоҳларида турганларида — биз такбир айтишларини кутиб турардик — (орқага) қайтдилар, сўнг: ‹Қандай бўлсангиз, шундай (туринг)›, — дедилар», — деган. Абу Довуд айтди: Буни Айюб, Ибн Авн ва Ҳишом Муҳаммаддан, у Пайғамбар ﷺ дан мурсал қилиб ривоят қилишган; (унда): «У зот такбир айтдилар, сўнг қўллари билан одамларга ‹ўтиринг› деб ишора қилдилар ва бориб ғусл қилдилар», — деган. Буни Молик ҳам Исмоил ибн Абу Ҳакимдан, у Ато ибн Ясордан: «Расулуллоҳ ﷺ намозда такбир айтдилар», — деб ривоят қилган. Абу Довуд айтди: Буни бизга Муслим ибн Иброҳим ҳам Абондан, у Яҳёдан, у Робиъ ибн Муҳаммаддан, у Пайғамбар ﷺ дан — «у зот такбир айтдилар», деб ривоят қилди.

حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ خَالِدِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَوْهَبٍ الرَّمْلِيُّ الْهَمْدَانِيُّ، ح وَحَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ يَحْيَى الْحَرَّانِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، ح وَحَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، - وَهَذَا حَدِيثُ مُحَمَّدِ بْنِ سَلَمَةَ - عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، - قَالَ أَبُو دَاوُدَ قَالَ يَزِيدُ وَعَبْدُ الْعَزِيزِ فِي حَدِيثِهِمَا عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَأَبِي أُمَامَةَ بْنِ سَهْلٍ - عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ وَأَبِي هُرَيْرَةَ قَالاَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَنِ اغْتَسَلَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَلَبِسَ مِنْ أَحْسَنِ ثِيَابِهِ وَمَسَّ مِنْ طِيبٍ - إِنْ كَانَ عِنْدَهُ - ثُمَّ أَتَى الْجُمُعَةَ فَلَمْ يَتَخَطَّ أَعْنَاقَ النَّاسِ ثُمَّ صَلَّى مَا كَتَبَ اللَّهُ لَهُ ثُمَّ أَنْصَتَ إِذَا خَرَجَ إِمَامُهُ حَتَّى يَفْرُغَ مِنْ صَلاَتِهِ كَانَتْ كَفَّارَةً لِمَا بَيْنَهَا وَبَيْنَ جُمُعَتِهِ الَّتِي قَبْلَهَا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ وَيَقُولُ أَبُو هُرَيْرَةَ ‏"‏ وَزِيَادَةُ ثَلاَثَةِ أَيَّامٍ ‏"‏ ‏.‏ وَيَقُولُ ‏"‏ إِنَّ الْحَسَنَةَ بِعَشْرِ أَمْثَالِهَا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَحَدِيثُ مُحَمَّدِ بْنِ سَلَمَةَ أَتَمُّ وَلَمْ يَذْكُرْ حَمَّادٌ كَلاَمَ أَبِي هُرَيْرَةَ ‏.‏

Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Kim juma kuni gʻusl qilsa, eng yaxshi kiyimlaridan kiysa, agar bor boʻlsa, atirdan surtsa, soʻng jumaga kelib, odamlarning boʻyinlaridan oshib oʻtmasa, soʻng Alloh oʻziga yozib qoʻygan miqdorda namoz oʻqisa, soʻng imomi (minbarga) chiqqanida, u namozini tamomlaguncha jim turib eshitsa, bu unga oʻsha juma bilan undan oldingi jumasi orasidagi (gunohlar)ga kafforot boʻladi». (Roviy) aytdi: Abu Hurayra (roziyallohu anhu): «Yana uch kun ham qoʻshiladi», deydilar va: «Albatta, bir yaxshilik oʻn baravari bilan (mukofotlanadi)», deydilar. Abu Dovud aytdi: Muhammad ibn Salamaning hadisi toʻliqroqdir va Hammod Abu Hurayraning soʻzini zikr qilmadi.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Ким жума куни ғусл қилса, энг яхши кийимларидан кийса, агар бор бўлса, атирдан суртса, сўнг жумага келиб, одамларнинг бўйинларидан ошиб ўтмаса, сўнг Аллоҳ ўзига ёзиб қўйган миқдорда намоз ўқиса, сўнг имоми (минбарга) чиққанида, у намозини тамомлагунча жим туриб эшитса, бу унга ўша жума билан ундан олдинги жумаси орасидаги (гуноҳлар)га каффорот бўлади». (Ровий) айтди: Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу): «Яна уч кун ҳам қўшилади», дейдилар ва: «Албатта, бир яхшилик ўн баравари билан (мукофотланади)», дейдилар. Абу Довуд айтди: Муҳаммад ибн Саламанинг ҳадиси тўлиқроқдир ва Ҳаммод Абу Ҳурайранинг сўзини зикр қилмади.

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ حَجَّاجٍ الصَّوَّافِ، حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، قَالَ سَمِعْتُ الْحَجَّاجَ بْنَ عَمْرٍو الأَنْصَارِيَّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَنْ كُسِرَ أَوْ عَرِجَ فَقَدْ حَلَّ وَعَلَيْهِ الْحَجُّ مِنْ قَابِلٍ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ عِكْرِمَةُ سَأَلْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ وَأَبَا هُرَيْرَةَ عَنْ ذَلِكَ فَقَالاَ صَدَقَ ‏.‏

Hajjoj ibn Amr al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kimning (suyagi) sinsa yoki choloq boʻlib qolsa, u (ehromdan) chiqibdi va keyingi yili haj qilishi lozim», dedilar. Ikrima aytdi: Men buni Ibn Abbos va Abu Hurayradan (roziyallohu anhum) soʻradim. Ular: «Toʻgʻri aytibdi», dedilar.Ҳажжож ибн Амр ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Кимнинг (суяги) синса ёки чолоқ бўлиб қолса, у (эҳромдан) чиқибди ва кейинги йили ҳаж қилиши лозим», дедилар. Икрима айтди: Мен буни Ибн Аббос ва Абу Ҳурайрадан (розияллоҳу анҳум) сўрадим. Улар: «Тўғри айтибди», дедилар.