حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ خَالِدِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَوْهَبٍ الرَّمْلِيُّ الْهَمْدَانِيُّ، ح وَحَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ يَحْيَى الْحَرَّانِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، ح وَحَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، - وَهَذَا حَدِيثُ مُحَمَّدِ بْنِ سَلَمَةَ - عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، - قَالَ أَبُو دَاوُدَ قَالَ يَزِيدُ وَعَبْدُ الْعَزِيزِ فِي حَدِيثِهِمَا عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَأَبِي أُمَامَةَ بْنِ سَهْلٍ - عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ وَأَبِي هُرَيْرَةَ قَالاَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنِ اغْتَسَلَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَلَبِسَ مِنْ أَحْسَنِ ثِيَابِهِ وَمَسَّ مِنْ طِيبٍ - إِنْ كَانَ عِنْدَهُ - ثُمَّ أَتَى الْجُمُعَةَ فَلَمْ يَتَخَطَّ أَعْنَاقَ النَّاسِ ثُمَّ صَلَّى مَا كَتَبَ اللَّهُ لَهُ ثُمَّ أَنْصَتَ إِذَا خَرَجَ إِمَامُهُ حَتَّى يَفْرُغَ مِنْ صَلاَتِهِ كَانَتْ كَفَّارَةً لِمَا بَيْنَهَا وَبَيْنَ جُمُعَتِهِ الَّتِي قَبْلَهَا " . قَالَ وَيَقُولُ أَبُو هُرَيْرَةَ " وَزِيَادَةُ ثَلاَثَةِ أَيَّامٍ " . وَيَقُولُ " إِنَّ الْحَسَنَةَ بِعَشْرِ أَمْثَالِهَا " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَحَدِيثُ مُحَمَّدِ بْنِ سَلَمَةَ أَتَمُّ وَلَمْ يَذْكُرْ حَمَّادٌ كَلاَمَ أَبِي هُرَيْرَةَ .
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Kim juma kuni gʻusl qilsa, eng yaxshi kiyimlaridan kiysa, agar bor boʻlsa, atirdan surtsa, soʻng jumaga kelib, odamlarning boʻyinlaridan oshib oʻtmasa, soʻng Alloh oʻziga yozib qoʻygan miqdorda namoz oʻqisa, soʻng imomi (minbarga) chiqqanida, u namozini tamomlaguncha jim turib eshitsa, bu unga oʻsha juma bilan undan oldingi jumasi orasidagi (gunohlar)ga kafforot boʻladi». (Roviy) aytdi: Abu Hurayra (roziyallohu anhu): «Yana uch kun ham qoʻshiladi», deydilar va: «Albatta, bir yaxshilik oʻn baravari bilan (mukofotlanadi)», deydilar. Abu Dovud aytdi: Muhammad ibn Salamaning hadisi toʻliqroqdir va Hammod Abu Hurayraning soʻzini zikr qilmadi.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Ким жума куни ғусл қилса, энг яхши кийимларидан кийса, агар бор бўлса, атирдан суртса, сўнг жумага келиб, одамларнинг бўйинларидан ошиб ўтмаса, сўнг Аллоҳ ўзига ёзиб қўйган миқдорда намоз ўқиса, сўнг имоми (минбарга) чиққанида, у намозини тамомлагунча жим туриб эшитса, бу унга ўша жума билан ундан олдинги жумаси орасидаги (гуноҳлар)га каффорот бўлади». (Ровий) айтди: Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу): «Яна уч кун ҳам қўшилади», дейдилар ва: «Албатта, бир яхшилик ўн баравари билан (мукофотланади)», дейдилар. Абу Довуд айтди: Муҳаммад ибн Саламанинг ҳадиси тўлиқроқдир ва Ҳаммод Абу Ҳурайранинг сўзини зикр қилмади.