Abu Salama ibn Abdurrahmon ibn Avf

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدِّمَشْقِيُّ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، حَدَّثَنِي الزُّهْرِيُّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، وَأَبِي، سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّهُمَا حَدَّثَاهُ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ كَانَ يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ إِذَا اسْتَيْقَظَ أَحَدُكُمْ مِنَ اللَّيْلِ فَلاَ يُدْخِلْ يَدَهُ فِي الإِنَاءِ حَتَّى يُفْرِغَ عَلَيْهَا مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلاَثًا فَإِنَّ أَحَدَكُمْ لاَ يَدْرِي فِيمَ بَاتَتْ يَدُهُ ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Biringiz kechasi uyqudan uygʻonsa, qoʻlini idishga solmasin, toki uni ikki yoki uch marta yuvmaguncha. Chunki biringiz qoʻli tunni qayerda oʻtkazganini bilmaydi», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бирингиз кечаси уйқудан уйғонса, қўлини идишга солмасин, токи уни икки ёки уч марта ювмагунча. Чунки бирингиз қўли тунни қаерда ўтказганини билмайди», дедилар.

حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ الدَّرَاوَرْدِيُّ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْهَادِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ، عَنْ بُسْرِ بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي قَيْسٍ، - مَوْلَى عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ - عَنْ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ، أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏"‏ إِذَا حَكَمَ الْحَاكِمُ فَاجْتَهَدَ فَأَصَابَ فَلَهُ أَجْرَانِ وَإِذَا حَكَمَ فَاجْتَهَدَ فَأَخْطَأَ فَلَهُ أَجْرٌ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ يَزِيدُ فَحَدَّثْتُ بِهِ أَبَا بَكْرِ بْنَ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ، فَقَالَ هَكَذَا حَدَّثَنِيهِ أَبُو سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَة‏.‏َ

Amr ibn al-Os (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U Rasululloh ﷺni: «Qachon qozi hukm chiqarsa va (haqiqatni topishga) ijtihod qilib, toʻgʻrisini topsa, unga ikki ajr boʻladi. Qachon hukm chiqarib, ijtihod qilib, xato qilsa, unga bir ajr boʻladi», deb aytayotganlarini eshitdi.Амр ибн ал-Ос (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У Расулуллоҳ ﷺни: «Қачон қози ҳукм чиқарса ва (ҳақиқатни топишга) ижтиҳод қилиб, тўғрисини топса, унга икки ажр бўлади. Қачон ҳукм чиқариб, ижтиҳод қилиб, хато қилса, унга бир ажр бўлади», деб айтаётганларини эшитди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، وَزَيْدُ بْنُ أَخْزَمَ، قَالاَ حَدَّثَنَا الضَّحَّاكُ بْنُ مَخْلَدٍ، حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ يَزِيدَ بْنِ فَرُّوخَ، - قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى وَهُوَ أَبُو يُونُسَ الْقَوِيُّ - قَالَ سَمِعْتُ أَبَا سَلَمَةَ، يَقُولُ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ لاَ يَحْلِفُ عِنْدَ هَذَا الْمِنْبَرِ عَبْدٌ وَلاَ أَمَةٌ عَلَى يَمِينٍ آثِمَةٍ وَلَوْ عَلَى سِوَاكٍ رَطْبٍ إِلاَّ وَجَبَتْ لَهُ النَّارُ ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Mana shu minbar yonida biror qul yoki choʻri gunohkorona qasam ustida qasam ichmaydiki, u hoʻl bir choʻp uchun boʻlsa ham, unga doʻzax vojib boʻlmasa», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Мана шу минбар ёнида бирор қул ёки чўри гуноҳкорона қасам устида қасам ичмайдики, у ҳўл бир чўп учун бўлса ҳам, унга дўзах вожиб бўлмаса», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ، قَالاَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الْوَلِيدِ بْنِ كَثِيرٍ، عَنْ وَهْبِ بْنِ كَيْسَانَ، سَمِعَهُ مِنْ، عُمَرَ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ قَالَ كُنْتُ غُلاَمًا فِي حِجْرِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَكَانَتْ يَدِي تَطِيشُ فِي الصَّحْفَةِ فَقَالَ لِي ‏"‏ يَا غُلاَمُ سَمِّ اللَّهَ وَكُلْ بِيَمِينِكَ وَكُلْ مِمَّا يَلِيكَ ‏"‏ ‏.‏

Umar ibn Abu Salama (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺning tarbiyalarida boʻlgan bir bola edim, qoʻlim tovoqning har yerida yurar edi. Shunda u zot menga: «Ey bola, Allohning nomini ayt, oʻng qoʻling bilan ye va oʻzingning oldingdan ye», dedilar.Умар ибн Абу Салама (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Набий ﷺнинг тарбияларида бўлган бир бола эдим, қўлим товоқнинг ҳар ерида юрар эди. Шунда у зот менга: «Эй бола, Аллоҳнинг номини айт, ўнг қўлинг билан е ва ўзингнинг олдингдан е», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ قَيْسٍ، - هُوَ قَاصُّ عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ - عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، قَالَتْ كَانَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يُصَلِّي فِي حُجْرَةِ أُمِّ سَلَمَةَ فَمَرَّ بَيْنَ يَدَيْهِ عَبْدُ اللَّهِ أَوْ عُمَرُ بْنُ أَبِي سَلَمَةَ فَقَالَ بِيَدِهِ فَرَجَعَ فَمَرَّتْ زَيْنَبُ بِنْتُ أُمِّ سَلَمَةَ فَقَالَ بِيَدِهِ هَكَذَا فَمَضَتْ فَلَمَّا صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ ‏"‏ هُنَّ أَغْلَبُ ‏"‏ ‏.‏

Umm Salama (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ Umm Salamaning hujrasida namoz oʻqiyotgan edilar. Roʻparalaridan Abdulloh yoki Umar ibn Abu Salama oʻtdi, u zot qoʻllari bilan ishora qildilar, u qaytib ketdi. Soʻng Zaynab bint Umm Salama oʻtdi, u zot qoʻllari bilan mana bunday ishora qildilar, lekin u oʻtib ketdi. Rasululloh ﷺ namozni oʻqib boʻlganlaridan soʻng: «Ular (ayollar) qaysarroq boʻladi», dedilar.Умм Салама (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ Умм Саламанинг ҳужрасида намоз ўқиётган эдилар. Рўпараларидан Абдуллоҳ ёки Умар ибн Абу Салама ўтди, у зот қўллари билан ишора қилдилар, у қайтиб кетди. Сўнг Зайнаб бинт Умм Салама ўтди, у зот қўллари билан мана бундай ишора қилдилар, лекин у ўтиб кетди. Расулуллоҳ ﷺ намозни ўқиб бўлганларидан сўнг: «Улар (аёллар) қайсарроқ бўлади», дедилар.

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، وَعُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى، عَنْ نَصْرِ بْنِ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيِّ، عَنِ النَّضْرِ بْنِ شَيْبَانَ، ح وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَكِيمٍ، حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ، وَالْقَاسِمُ بْنُ الْفَضْلِ الْحُدَّانِيُّ، كِلاَهُمَا عَنِ النَّضْرِ بْنِ شَيْبَانَ، قَالَ لَقِيتُ أَبَا سَلَمَةَ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ فَقُلْتُ حَدِّثْنِي بِحَدِيثٍ، سَمِعْتَهُ مِنْ، أَبِيكَ يَذْكُرُهُ فِي شَهْرِ رَمَضَانَ ‏.‏ قَالَ نَعَمْ ‏.‏ حَدَّثَنِي أَبِي أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ذَكَرَ شَهْرَ رَمَضَانَ فَقَالَ ‏"‏ شَهْرٌ كَتَبَ اللَّهُ عَلَيْكُمْ صِيَامَهُ وَسَنَنْتُ لَكُمْ قِيَامَهُ فَمَنْ صَامَهُ وَقَامَهُ إِيمَانًا وَاحْتِسَابًا خَرَجَ مِنْ ذُنُوبِهِ كَيَوْمَ وَلَدَتْهُ أُمُّهُ ‏"‏ ‏.‏

Abdurahmon ibn Avf (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Ramazon oyini zikr qilib: «Bu shunday oyki, Alloh sizlarga uning roʻzasini farz qildi, men esa sizlarga uning qiyomini sunnat qildim. Kim iymon bilan va (savobini Allohdan) umid qilib uning (kunlarida) roʻza tutsa hamda (tunlarida) namoz oʻqisa, onasi tuqqan kunidagidek gunohlaridan xoli boʻlib chiqadi», dedilar.Абдураҳмон ибн Авф (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Рамазон ойини зикр қилиб: «Бу шундай ойки, Аллоҳ сизларга унинг рўзасини фарз қилди, мен эса сизларга унинг қиёмини суннат қилдим. Ким иймон билан ва (савобини Аллоҳдан) умид қилиб унинг (кунларида) рўза тутса ҳамда (тунларида) намоз ўқиса, онаси туққан кунидагидек гуноҳларидан холи бўлиб чиқади», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَعَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ شَقِيقٍ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ إِذَا حَضَرْتُمُ الْمَرِيضَ أَوِ الْمَيِّتَ فَقُولُوا خَيْرًا فَإِنَّ الْمَلاَئِكَةَ يُؤَمِّنُونَ عَلَى مَا تَقُولُونَ ‏"‏ ‏.‏ فَلَمَّا مَاتَ أَبُو سَلَمَةَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَبَا سَلَمَةَ قَدْ مَاتَ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ قُولِي اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي وَلَهُ وَأَعْقِبْنِي مِنْهُ عُقْبَى حَسَنَةً ‏"‏ ‏.‏ قَالَتْ فَفَعَلْتُ فَأَعْقَبَنِي اللَّهُ مَنْ هُوَ خَيْرٌ مِنْهُ ‏.‏ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏.‏

Ummu Salama (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Bemor yoki mayyit yonida boʻlsangiz, yaxshi soʻz aytinglar, chunki farishtalar siz aytgan soʻzga omin deydilar», dedilar. Abu Salama vafot etganda, men Paygʻambar ﷺ huzurlariga borib: «Yo Rasululloh, Abu Salama vafot etdi», dedim. U zot: «Aytgin: ‹Allohumma-gʻfir lii va lahu va aʼqibnii minhu uqbaa hasana (Ey Alloh, meni va uni magʻfirat qilgin va menga undan yaxshiroq oʻrin bergin)›», dedilar. Men shuni aytdim, Alloh menga undan yaxshiroq zotni — Muhammad Rasululloh ﷺni oʻrin qilib berdi.Умму Салама (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Бемор ёки маййит ёнида бўлсангиз, яхши сўз айтинглар, чунки фаришталар сиз айтган сўзга омин дейдилар», дедилар. Абу Салама вафот этганда, мен Пайғамбар ﷺ ҳузурларига бориб: «Ё Расулуллоҳ, Абу Салама вафот этди», дедим. У зот: «Айтгин: ‹Аллоҳумма-ғфир лии ва лаҳу ва аъқибнии минҳу уқбаа ҳасана (Эй Аллоҳ, мени ва уни мағфират қилгин ва менга ундан яхшироқ ўрин бергин)›», дедилар. Мен шуни айтдим, Аллоҳ менга ундан яхшироқ зотни — Муҳаммад Расулуллоҳ ﷺни ўрин қилиб берди.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَسَدٍ، حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو، حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ الْفَزَارِيُّ، عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ قَبِيصَةَ بْنِ ذُؤَيْبٍ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، قَالَتْ دَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ عَلَى أَبِي سَلَمَةَ وَقَدْ شَقَّ بَصَرُهُ فَأَغْمَضَهُ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ إِنَّ الرُّوحَ إِذَا قُبِضَ تَبِعَهُ الْبَصَرُ ‏"‏ ‏.‏

Ummu Salama (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ Abu Salamaning huzuriga kirdilar, uning koʻzi ochilib qolgan edi. U zot uning koʻzini yumdirdilar, soʻng: «Ruh olinganda, koʻz uning ketidan ergashadi», dedilar.Умму Салама (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ Абу Саламанинг ҳузурига кирдилар, унинг кўзи очилиб қолган эди. У зот унинг кўзини юмдирдилар, сўнг: «Руҳ олинганда, кўз унинг кетидан эргашади», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَنْبَأَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ قُدَامَةَ الْجُمَحِيُّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عُمَرَ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، أَنَّ أَبَا سَلَمَةَ، حَدَّثَهَا أَنَّهُ، سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَقُولُ: ‏"‏ مَا مِنْ مُسْلِمٍ يُصَابُ بِمُصِيبَةٍ فَيَفْزَعُ إِلَى مَا أَمَرَ اللَّهُ بِهِ مِنْ قَوْلِهِ: إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ اللَّهُمَّ عِنْدَكَ احْتَسَبْتُ مُصِيبَتِي فَأْجُرْنِي فِيهَا وَعُضْنِي مِنْهَا - إِلاَّ آجَرَهُ اللَّهُ عَلَيْهَا وَعَاضَهُ خَيْرًا مِنْهَا ‏"‏ ‏.‏ قَالَتْ: فَلَمَّا تُوُفِّيَ أَبُو سَلَمَةَ ذَكَرْتُ الَّذِي حَدَّثَنِي عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَقُلْتُ: إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ اللَّهُمَّ عِنْدَكَ احْتَسَبْتُ مُصِيبَتِي هَذِهِ فَأْجُرْنِي عَلَيْهَا ‏.‏ فَإِذَا أَرَدْتُ أَنْ أَقُولَ وَعُضْنِي خَيْرًا مِنْهَا قُلْتُ فِي نَفْسِي: أُعَاضُ خَيْرًا مِنْ أَبِي سَلَمَةَ ؟ ثُمَّ قُلْتُهَا فَعَاضَنِي اللَّهُ مُحَمَّدًا ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏.‏ وَآجَرَنِي فِي مُصِيبَتِي ‏.‏

Umm Salama (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Abu Salama unga Rasululloh ﷺni: «Qaysi bir musulmon musibatga uchraganida, Alloh buyurgan: ‹Innaa lillaahi va innaa ilayhi rojiʼun. Allohumma indaka ahtasabtu musiibatii, faʼjurnii fiihaa va aʼqibnii minhaa (Biz Allohnikmiz va biz Unga qaytguvchimiz. Ey Alloh, musibatimning ajrini Sendan kutdim, uni menga ato et va uning oʻrniga menga yaxshi narsa ber)› soʻziga qaytsa, Alloh unga uning ajrini beradi va uning oʻrniga undan yaxshiroq narsani ato etadi», deyayotganlarini eshitganini aytib berdi. U (Umm Salama) dedi: Abu Salama vafot etganida, uning Rasululloh ﷺdan menga rivoyat qilib berganini eslab: Innaa lillaahi va innaa ilayhi rojiʼun. Ey Alloh, bu musibatimning ajrini Sendan kutdim, uni menga ato et, dedim. «Va uning oʻrniga menga yaxshiroq narsa ber», demoqchi boʻlganimda, koʻnglimda: Abu Salamadan yaxshiroq narsa berilarmidi? dedim. Soʻng shuni ham aytdim va Alloh menga uning oʻrniga Muhammad ﷺni ato etdi hamda musibatimda menga ajr berdi.Умм Салама (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Абу Салама унга Расулуллоҳ ﷺни: «Қайси бир мусулмон мусибатга учраганида, Аллоҳ буюрган: ‹Иннаа лиллааҳи ва иннаа илайҳи рожиъун. Аллоҳумма индака аҳтасабту мусиибатии, фаъжурнии фииҳаа ва аъқибнии минҳаа (Биз Аллоҳникмиз ва биз Унга қайтгувчимиз. Эй Аллоҳ, мусибатимнинг ажрини Сендан кутдим, уни менга ато эт ва унинг ўрнига менга яхши нарса бер)› сўзига қайтса, Аллоҳ унга унинг ажрини беради ва унинг ўрнига ундан яхшироқ нарсани ато этади», деяётганларини эшитганини айтиб берди. У (Умм Салама) деди: Абу Салама вафот этганида, унинг Расулуллоҳ ﷺдан менга ривоят қилиб берганини эслаб: Иннаа лиллааҳи ва иннаа илайҳи рожиъун. Эй Аллоҳ, бу мусибатимнинг ажрини Сендан кутдим, уни менга ато эт, дедим. «Ва унинг ўрнига менга яхшироқ нарса бер», демоқчи бўлганимда, кўнглимда: Абу Саламадан яхшироқ нарса берилармиди? дедим. Сўнг шуни ҳам айтдим ва Аллоҳ менга унинг ўрнига Муҳаммад ﷺни ато этди ҳамда мусибатимда менга ажр берди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ، أَنْبَأَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ الدَّرَاوَرْدِيُّ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْهَادِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، قَالَ سَأَلْتُ عَائِشَةَ كَمْ كَانَ صَدَاقُ نِسَاءِ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَتْ كَانَ صَدَاقُهُ فِي أَزْوَاجِهِ اثْنَتَىْ عَشْرَةَ أُوقِيَّةً وَنَشًّا هَلْ تَدْرِي مَا النَّشُّ هُوَ نِصْفُ أُوقِيَّةٍ وَذَلِكَ خَمْسُمِائَةِ دِرْهَمٍ ‏.‏

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Abu Salama aytdi: «Men Oishadan: ‹Paygʻambar ﷺning ayollarining mahri qancha edi?› deb soʻradim. U: ‹Uning oʻz ayollariga bergan mahri oʻn ikki uqiya va bir nash edi. Nash nima ekanini bilasanmi? U yarim uqiyadir. Bu esa besh yuz dirhamga teng edi›, dedi».Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Абу Салама айтди: «Мен Оишадан: ‹Пайғамбар ﷺнинг аёлларининг маҳри қанча эди?› деб сўрадим. У: ‹Унинг ўз аёлларига берган маҳри ўн икки уқия ва бир наш эди. Наш нима эканини биласанми? У ярим уқиядир. Бу эса беш юз дирҳамга тенг эди›, деди».