أَخْبَرَنَا الْقَاسِمُ بْنُ كَثِيرٍ ، قَالَ : سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ شُرَيْحٍ يُحَدِّثُ، عَنْ عَمِيرَةَ أَنَّهُ سَمِعَهُ، يَقُولُ : إِنَّ رَجُلًا قَالَ لِابْنِهِ : " اذْهَبْ فَاطْلُبْ الْعِلْمَ، فَخَرَجَ فَغَابَ عَنْهُ مَا غَابَ، ثُمَّ جَاءَهُ فَحَدَّثَهُ بِأَحَادِيثَ، فَقَالَ لَهُ أَبُوهُ : يَا بُنَيَّ، اذْهَبْ فَاطْلُبْ الْعِلْمَ، فَغَابَ عَنْهُ أَيْضًا زَمَانًا، ثُمَّ جَاءَ بِقَرَاطِيسَ فِيهَا كُتُبٌ، فَقَرَأَهَا عَلَيْهِ، فَقَالَ لَهُ : هَذَا سَوَادٌ فِي بَيَاضٍ، فَاذْهَبْ اطْلُبْ الْعِلْمَ، فَخَرَجَ فَغَابَ عَنْهُ مَا غَابَ، ثُمَّ جَاءَ، فَقَالَ لِأَبِيهِ : سَلْنِي عَمَّا بَدَا لَكَ، فَقَالَ لَهُ أَبُوهُ : أَرَأَيْتَ لَوْ أَنَّكَ مَرَرْتَ بِرَجُلٍ يَمْدَحُكَ، وَمَرَرْتَ بِآخَرَ يَعِيبُكَ؟، قَالَ : إِذًا لَمْ أَلُمْ الَّذِي يَعِيبُنِي، وَلَمْ أَحْمَدْ الَّذِي يَمْدَحُنِي، فَقَالَ : أَرَأَيْتَ لَوْ مَرَرْتَ بِصَفِيحَةٍ؟، قَالَ أَبُو شُرَيْحٍ : لَا أَدْرِي أَمِنْ ذَهَبٍ أَوْ وَرِقٍ، فَقَالَ : إِذًا لَمْ أُهَيِّجْهَا وَلَمْ أَقْرَبْهَا، فَقَالَ : اذْهَبْ فَقَدْ عَلِمْتَ "
Amiyra aytdi: Bir kishi oʻgʻliga: Bor, ilm talab qil, — dedi. U chiqib ketdi va bir muddat gʻoyib boʻldi, soʻng kelib unga bir necha hadis soʻzlab berdi. Otasi unga: Ey oʻgʻilchagim, bor, ilm talab qil, — dedi. U yana bir zamon gʻoyib boʻldi, soʻng ichida bitiklar bor qogʻozlar bilan keldi va ularni otasiga oʻqib berdi. Otasi unga: Bu — oq ustidagi qora, bor, ilm talab qil, — dedi. U chiqib ketdi va bir muddat gʻoyib boʻldi, soʻng kelib otasiga: Nimani xohlasang, mendan soʻra, — dedi. Otasi unga: Aytchi, agar seni maqtayotgan bir kishining oldidan oʻtsang, seni ayblayotgan boshqa birovning oldidan oʻtsang-chi? — dedi. U: U holda meni ayblaganini malomat qilmayman, meni maqtaganini ham maqtamayman, — dedi. U: Aytchi, agar bir yaltiroq lavhaning oldidan oʻtsang-chi? — dedi. Abu Shurayh: Oltindanmi yoki kumushdanmi — bilmayman, — dedi. U: U holda uni qoʻzgʻatmayman va unga yaqinlashmayman, — dedi. Otasi: Bor, endi bilibsan, — dedi.Амийра айтди: Бир киши ўғлига: Бор, илм талаб қил, — деди. У чиқиб кетди ва бир муддат ғойиб бўлди, сўнг келиб унга бир неча ҳадис сўзлаб берди. Отаси унга: Эй ўғилчагим, бор, илм талаб қил, — деди. У яна бир замон ғойиб бўлди, сўнг ичида битиклар бор қоғозлар билан келди ва уларни отасига ўқиб берди. Отаси унга: Бу — оқ устидаги қора, бор, илм талаб қил, — деди. У чиқиб кетди ва бир муддат ғойиб бўлди, сўнг келиб отасига: Нимани хоҳласанг, мендан сўра, — деди. Отаси унга: Айтчи, агар сени мақтаётган бир кишининг олдидан ўтсанг, сени айблаётган бошқа бировнинг олдидан ўтсанг-чи? — деди. У: У ҳолда мени айблаганини маломат қилмайман, мени мақтаганини ҳам мақтамайман, — деди. У: Айтчи, агар бир ялтироқ лавҳанинг олдидан ўтсанг-чи? — деди. Абу Шурайҳ: Олтинданми ёки кумушданми — билмайман, — деди. У: У ҳолда уни қўзғатмайман ва унга яқинлашмайман, — деди. Отаси: Бор, энди билибсан, — деди.