al-Misvar ibn Maxrama

حَدَّثَنَا أَبُو مُصْعَبٍ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حُنَيْنٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ، وَالْمِسْوَرَ بْنَ مَخْرَمَةَ، اخْتَلَفَا بِالأَبْوَاءِ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ يَغْسِلُ الْمُحْرِمُ رَأْسَهُ ‏.‏ وَقَالَ الْمِسْوَرُ بْنُ مَخْرَمَةَ لاَ يَغْسِلُ الْمُحْرِمُ رَأْسَهُ ‏.‏ فَأَرْسَلَنِي ابْنُ عَبَّاسٍ إِلَى أَبِي أَيُّوبَ الأَنْصَارِيِّ أَسْأَلُهُ عَنْ ذَلِكَ، فَوَجَدْتُهُ يَغْتَسِلُ بَيْنَ الْقَرْنَيْنِ وَهُوَ يَسْتَتِرُ بِثَوْبٍ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَقَالَ مَنْ هَذَا قُلْتُ أَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ حُنَيْنٍ أَرْسَلَنِي إِلَيْكَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ أَسْأَلُكَ كَيْفَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَغْسِلُ رَأْسَهُ وَهُوَ مُحْرِمٌ قَالَ فَوَضَعَ أَبُو أَيُّوبَ يَدَهُ عَلَى الثَّوْبِ فَطَأْطَأَهُ حَتَّى بَدَا لِي رَأْسُهُ ثُمَّ قَالَ لإِنْسَانٍ يَصُبُّ عَلَيْهِ اصْبُبْ ‏.‏ فَصَبَّ عَلَى رَأْسِهِ ثُمَّ حَرَّكَ رَأْسَهُ بِيَدَيْهِ فَأَقْبَلَ بِهِمَا وَأَدْبَرَ ‏.‏ ثُمَّ قَالَ هَكَذَا رَأَيْتُهُ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَفْعَلُ ‏.‏

Abdulloh ibn Hunayn (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, Abdulloh ibn Abbos bilan Misvar ibn Maxrama Abvo degan joyda ixtilof qilishdi. Abdulloh ibn Abbos: «Ehromdagi kishi boshini yuvsa boʻladi», dedi. Misvar ibn Maxrama esa: «Ehromdagi kishi boshini yuvmaydi», dedi. Ibn Abbos meni bu haqda soʻrash uchun Abu Ayyub al-Ansoriyning oldiga yubordi. Men uni ikki ustun orasida gʻusl qilayotgan, bir kiyim bilan toʻsinib turgan holda topdim. Men unga salom berdim. U: «Kim bu?» dedi. Men: «Men Abdulloh ibn Hunaynman. Meni sizga Abdulloh ibn Abbos yubordi, Rasululloh ﷺ ehromda boshlarini qanday yuvishlarini sizdan soʻramoqchiman», dedim. Shunda Abu Ayyub qoʻlini kiyimga qoʻyib, uni pastga tushirdi, hatto boshi menga koʻrindi. Soʻng uning ustiga suv quyayotgan bir kishiga: «Quy», dedi. U boshiga suv quydi. Keyin u boshini ikki qoʻli bilan silab, ularni oldiga va orqasiga yurgizdi. Soʻng: «Men u zot ﷺning ana shunday qilganlarini koʻrganman», dedi.Абдуллоҳ ибн Ҳунайн (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, Абдуллоҳ ибн Аббос билан Мисвар ибн Махрама Абво деган жойда ихтилоф қилишди. Абдуллоҳ ибн Аббос: «Эҳромдаги киши бошини ювса бўлади», деди. Мисвар ибн Махрама эса: «Эҳромдаги киши бошини ювмайди», деди. Ибн Аббос мени бу ҳақда сўраш учун Абу Айюб ал-Ансорийнинг олдига юборди. Мен уни икки устун орасида ғусл қилаётган, бир кийим билан тўсиниб турган ҳолда топдим. Мен унга салом бердим. У: «Ким бу?» деди. Мен: «Мен Абдуллоҳ ибн Ҳунайнман. Мени сизга Абдуллоҳ ибн Аббос юборди, Расулуллоҳ ﷺ эҳромда бошларини қандай ювишларини сиздан сўрамоқчиман», дедим. Шунда Абу Айюб қўлини кийимга қўйиб, уни пастга туширди, ҳатто боши менга кўринди. Сўнг унинг устига сув қуяётган бир кишига: «Қуй», деди. У бошига сув қуйди. Кейин у бошини икки қўли билан силаб, уларни олдига ва орқасига юргизди. Сўнг: «Мен у зот ﷺнинг ана шундай қилганларини кўрганман», деди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَنْبَأَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَخْبَرَنِي عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ، أَنَّ الْمِسْوَرَ بْنَ مَخْرَمَةَ، أَخْبَرَهُ أَنَّ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ خَطَبَ بِنْتَ أَبِي جَهْلٍ وَعِنْدَهُ فَاطِمَةُ بِنْتُ النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَلَمَّا سَمِعَتْ بِذَلِكَ، فَاطِمَةُ أَتَتِ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَقَالَتْ إِنَّ قَوْمَكَ يَتَحَدَّثُونَ أَنَّكَ لاَ تَغْضَبُ لِبَنَاتِكَ وَهَذَا عَلِيٌّ نَاكِحًا ابْنَةَ أَبِي جَهْلٍ ‏.‏ قَالَ الْمِسْوَرُ فَقَامَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ فَسَمِعْتُهُ حِينَ تَشَهَّدَ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ أَمَّا بَعْدُ فَإِنِّي قَدْ أَنْكَحْتُ أَبَا الْعَاصِ بْنَ الرَّبِيعِ فَحَدَّثَنِي فَصَدَقَنِي وَإِنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ مُحَمَّدٍ بَضْعَةٌ مِنِّي وَأَنَا أَكْرَهُ أَنْ تَفْتِنُوهَا وَإِنَّهَا وَاللَّهِ لاَ تَجْتَمِعُ بِنْتُ رَسُولِ اللَّهِ وَبِنْتُ عَدُوِّ اللَّهِ عِنْدَ رَجُلٍ وَاحِدٍ أَبَدًا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَنَزَلَ عَلِيٌّ عَنِ الْخِطْبَةِ ‏.‏

Miswar ibn Maxrama (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Ali ibn Abu Tolib Abu Jahlning qizini soʻrab sovchi qoʻydi, uning nikohida esa Nabiy ﷺning qizlari Fotima bor edi. Fotima buni eshitgach, Nabiy ﷺning huzurlariga kelib: «Sizning qavmingiz Siz oʻz qizlaringiz uchun gʻazablanmaysiz, deb gapirmoqda. Mana Ali Abu Jahlning qizini nikohiga olmoqchi», dedi. Miswar aytdi: Nabiy ﷺ oʻrinlaridan turdilar, men Ularni tashahhud aytganlarida eshitdim, soʻng: «Ammo baʼd, men Abul-Os ibn Robeʼga qizimni nikohlab bergan edim, u menga gapirganida rost gapirdi. Fotima bint Muhammad mendan bir boʻlakdir, men uni fitnaga qoʻyishlaringizni yomon koʻraman. Allohga qasamki, Rasulullohning qizi bilan Allohning dushmanining qizi bir kishining nikohida hech qachon birlashmaydi», dedilar. Roviy aytdi: Shundan soʻng Ali sovchilikdan qaytdi.Мисwар ибн Махрама (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Али ибн Абу Толиб Абу Жаҳлнинг қизини сўраб совчи қўйди, унинг никоҳида эса Набий ﷺнинг қизлари Фотима бор эди. Фотима буни эшитгач, Набий ﷺнинг ҳузурларига келиб: «Сизнинг қавмингиз Сиз ўз қизларингиз учун ғазабланмайсиз, деб гапирмоқда. Мана Али Абу Жаҳлнинг қизини никоҳига олмоқчи», деди. Мисwар айтди: Набий ﷺ ўринларидан турдилар, мен Уларни ташаҳҳуд айтганларида эшитдим, сўнг: «Аммо баъд, мен Абул-Ос ибн Робеъга қизимни никоҳлаб берган эдим, у менга гапирганида рост гапирди. Фотима бинт Муҳаммад мендан бир бўлакдир, мен уни фитнага қўйишларингизни ёмон кўраман. Аллоҳга қасамки, Расулуллоҳнинг қизи билан Аллоҳнинг душманининг қизи бир кишининг никоҳида ҳеч қачон бирлашмайди», дедилар. Ровий айтди: Шундан сўнг Али совчиликдан қайтди.