حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، قَالَ أَنْبَأَنَا شُعْبَةُ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو الْفَيْضِ، قَالَ سَمِعْتُ سُلَيْمَ بْنَ عَامِرٍ، يَقُولُ كَانَ بَيْنَ مُعَاوِيَةَ وَبَيْنَ أَهْلِ الرُّومِ عَهْدٌ وَكَانَ يَسِيرُ فِي بِلاَدِهِمْ حَتَّى إِذَا انْقَضَى الْعَهْدُ أَغَارَ عَلَيْهِمْ فَإِذَا رَجُلٌ عَلَى دَابَّةٍ أَوْ عَلَى فَرَسٍ وَهُوَ يَقُولُ اللَّهُ أَكْبَرُ وَفَاءٌ لاَ غَدْرٌ . وَإِذَا هُوَ عَمْرُو بْنُ عَبَسَةَ فَسَأَلَهُ مُعَاوِيَةُ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ كَانَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ قَوْمٍ عَهْدٌ فَلاَ يَحُلَّنَّ عَهْدًا وَلاَ يَشُدَّنَّهُ حَتَّى يَمْضِيَ أَمَدُهُ أَوْ يَنْبِذَ إِلَيْهِمْ عَلَى سَوَاءٍ " . قَالَ فَرَجَعَ مُعَاوِيَةُ بِالنَّاسِ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Amr ibn Abasa (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Muoviya bilan Rum ahli oʻrtasida sulh ahdi bor edi. U ahd tugashiga yaqin ularning yurtlarida (lashkar bilan) yurar, ahd tugagach, ularga bostirib hujum qilmoqchi edi. Shu payt bir kishi ulov yoki ot ustida turib: «Allohu akbar! Vafo (ahdga sodiqlik), xiyonat emas!» deb baqirdi. U Amr ibn Abasa edi. Muoviya undan bu haqda soʻradi. U: «Men Rasululloh ﷺning: ‹Kim bilan bir qavm oʻrtasida ahd boʻlsa, muddati tugaguncha yoki ularga teng ravishda (ahdni bekor qilganini ochiq) eʼlon qilmaguncha, ahdni buzmasin va uni qattiqlashtirmasin (yaʼni ahd vaqtida hujum qilmasin)›, deganlarini eshitganman», dedi. Shunda Muoviya odamlar bilan (orqaga) qaytdi. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir.Амр ибн Абаса (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Муовия билан Рум аҳли ўртасида сулҳ аҳди бор эди. У аҳд тугашига яқин уларнинг юртларида (лашкар билан) юрар, аҳд тугагач, уларга бостириб ҳужум қилмоқчи эди. Шу пайт бир киши улов ёки от устида туриб: «Аллоҳу акбар! Вафо (аҳдга содиқлик), хиёнат эмас!» деб бақирди. У Амр ибн Абаса эди. Муовия ундан бу ҳақда сўради. У: «Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Ким билан бир қавм ўртасида аҳд бўлса, муддати тугагунча ёки уларга тенг равишда (аҳдни бекор қилганини очиқ) эълон қилмагунча, аҳдни бузмасин ва уни қаттиқлаштирмасин (яъни аҳд вақтида ҳужум қилмасин)›, деганларини эшитганман», деди. Шунда Муовия одамлар билан (орқага) қайтди. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ، عَنْ مَعْدَانَ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، عَنْ أَبِي نَجِيحٍ السُّلَمِيِّ، رضى الله عنه قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ رَمَى بِسَهْمٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَهُوَ لَهُ عَدْلُ مُحَرَّرٍ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ . وَأَبُو نَجِيحٍ هُوَ عَمْرُو بْنُ عَبَسَةَ السُّلَمِيُّ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ الأَزْرَقِ هُوَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ زَيْدٍ .
Abu Najih as-Sulamiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺning: «Kim Alloh yoʻlida bir oʻq otsa, bu unga bir qul ozod qilganchalik (savob) boʻladi», deganlarini eshitdim. Abu Iso aytdi: Bu hadis sahihdir. Abu Najih — Amr ibn Abasa as-Sulamiydir, Abdulloh ibn al-Azraq esa Abdulloh ibn Zayddir.Абу Нажиҳ ас-Суламий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: «Ким Аллоҳ йўлида бир ўқ отса, бу унга бир қул озод қилганчалик (савоб) бўлади», деганларини эшитдим. Абу Исо айтди: Бу ҳадис саҳиҳдир. Абу Нажиҳ — Амр ибн Абаса ас-Суламийдир, Абдуллоҳ ибн ал-Азрақ эса Абдуллоҳ ибн Зайддир.
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عِيسَى، حَدَّثَنِي مَعْنٌ، حَدَّثَنِي مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ، عَنْ ضَمْرَةَ بْنِ حَبِيبٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا أُمَامَةَ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ عَبَسَةَ، أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " أَقْرَبُ مَا يَكُونُ الرَّبُّ مِنَ الْعَبْدِ فِي جَوْفِ اللَّيْلِ الآخِرِ فَإِنِ اسْتَطَعْتَ أَنْ تَكُونَ مِمَّنْ يَذْكُرُ اللَّهَ فِي تِلْكَ السَّاعَةِ فَكُنْ " . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ .
Amr ibn Abasa (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u Nabiy ﷺning: «Robb bandaga eng yaqin boʻladigan (payt) — tunning oxirgi qaʼridir. Agar oʻsha soatda Allohni zikr qiluvchilardan boʻlishga qodir boʻlsang, (shunday) boʻl», deganlarini eshitdi. Abu Iso aytdi: Bu hadis shu yoʻl bilan hasan sahih gʻaribdir.Амр ибн Абаса (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у Набий ﷺнинг: «Робб бандага энг яқин бўладиган (пайт) — туннинг охирги қаъридир. Агар ўша соатда Аллоҳни зикр қилувчилардан бўлишга қодир бўлсанг, (шундай) бўл», деганларини эшитди. Абу Исо айтди: Бу ҳадис шу йўл билан ҳасан саҳиҳ ғарибдир.