حَدَّثَنَا الْهَيْثَمُ بْنُ خَارِجَةَ قَالَ أَبُو عَبْد الرَّحْمَنِ وَسَمِعْتُهُ أَنَا مِنْ الْهَيْثَمِ حَدَّثَنَا رِشْدِينُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْوَلِيدِ عَنْ أَبِي مَنْصُورٍ مَوْلَى الْأَنْصَارِ عَنْ عَمْرِو بْنِ الْجَمُوحِأَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا يَحِقُّ الْعَبْدُ حَقَّ صَرِيحِ الْإِيمَانِ حَتَّى يُحِبَّ لِلَّهِ تَعَالَى وَيُبْغِضَ لِلَّهِ فَإِذَا أَحَبَّ لِلَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى وَأَبْغَضَ لِلَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى فَقَدْ اسْتَحَقَّ الْوَلَاءَ مِنْ اللَّهِ وَإِنَّ أَوْلِيَائِي مِنْ عِبَادِي وَأَحِبَّائِي مِنْ خَلْقِي الَّذِينَ يُذْكَرُونَ بِذِكْرِي وَأُذْكَرُ بِذِكْرِهِمْ
Amr ibn Jamuh (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺ ning shunday deyayotganlarini eshitdi: «Banda Alloh taolo uchun sevib, Alloh uchun yomon koʻrmagunicha, sof iymonning haqqini ado eta olmaydi. Qachonki Alloh taboraka va taolo uchun sevsa va Alloh taboraka va taolo uchun yomon koʻrsa, Allohning valiyligiga haqli boʻladi. Albatta, bandalarim ichidagi valiylarim va xalqim ichidagi suyuklilarim — Mening zikrim bilan zikr qilinadigan va Men ularning zikri bilan zikr qilinadigan kishilardir.»Амр ибн Жамуҳ (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺ нинг шундай деяётганларини эшитди: «Банда Аллоҳ таоло учун севиб, Аллоҳ учун ёмон кўрмагунича, соф иймоннинг ҳаққини адо эта олмайди. Қачонки Аллоҳ таборака ва таоло учун севса ва Аллоҳ таборака ва таоло учун ёмон кўрса, Аллоҳнинг валийлигига ҳақли бўлади. Албатта, бандаларим ичидаги валийларим ва халқим ичидаги суюклиларим — Менинг зикрим билан зикр қилинадиган ва Мен уларнинг зикри билан зикр қилинадиган кишилардир.»