حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ حَدَّثَنَا شَيْبَانُ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ أَبِي رَزِينٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ أُمِّ مَكْتُومٍ قَالَجِئْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كُنْتُ ضَرِيرًا شَاسِعَ الدَّارِ وَلِي قَائِدٌ لَا يُلَائِمُنِي فَهَلْ تَجِدُ لِي رُخْصَةً أَنْ أُصَلِّيَ فِي بَيْتِي قَالَ أَتَسْمَعُ النِّدَاءَ قَالَ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ مَا أَجِدُ لَكَ رُخْصَةً
Amr ibn Ummi Maktum (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺning huzurlariga kelib: «Ey Allohning Rasuli, men koʻzi ojiz, uyi uzoq kishiman, mening yetaklovchim ham menga mos kelmaydi. Menga uyimda namoz oʻqishimga bir ruxsat topa olasizmi?» dedim. U zot: «Azonni eshitasanmi?» dedilar. Men: «Ha», dedim. U zot: «Men senga ruxsat topa olmayman», dedilar.Амр ибн Умми Мактум (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига келиб: «Эй Аллоҳнинг Расули, мен кўзи ожиз, уйи узоқ кишиман, менинг етакловчим ҳам менга мос келмайди. Менга уйимда намоз ўқишимга бир рухсат топа оласизми?» дедим. У зот: «Азонни эшитасанми?» дедилар. Мен: «Ҳа», дедим. У зот: «Мен сенга рухсат топа олмайман», дедилар.