حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ عَبَّادٍ الْمُهَلَّبِيُّ عَنْ هِشَامِ بْنِ زِيَادٍ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ الْأَرْقَمِ بْنِ أَبِي الْأَرْقَمِ الْمَخْزُومِيِّ عَنْ أَبِيهِ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ الَّذِي يَتَخَطَّى رِقَابَ النَّاسِ يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَيُفَرِّقُ بَيْنَ الِاثْنَيْنِ بَعْدَ خُرُوجِ الْإِمَامِ كَالْجَارِّ قُصْبَهُ فِي النَّارِ
Arqam ibn Abul-Arqam al-Maxzumiy — u Nabiy ﷺning sahobalaridan edi — dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «Juma kuni odamlarning boʻyinlarini xatlab oʻtadigan va imom chiqqanidan keyin ikki kishining orasini ajratadigan kishi — doʻzaxda oʻz ichaklarini sudrab yurgan kabidir», dedilar.Арқам ибн Абул-Арқам ал-Махзумий — у Набий ﷺнинг саҳобаларидан эди — дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «Жума куни одамларнинг бўйинларини хатлаб ўтадиган ва имом чиққанидан кейин икки кишининг орасини ажратадиган киши — дўзахда ўз ичакларини судраб юрган кабидир», дедилар.