حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ قَالَ سَمِعْتُ عَطِيَّةَ الْقُرَظِيَّ يَقُولُعُرِضْنَا عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ قُرَيْظَةَ فَكَانَ مَنْ أَنْبَتَ قُتِلَ وَلَمْ يُنْبِتْ خُلِّيَ سَبِيلُهُ فَكُنْتُ فِيمَنْ لَمْ يُنْبِتْ فَخُلِّيَ سَبِيلِي
Atiyya al-Quraziy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Qurayza kuni bizni Nabiy ﷺ huzurlariga koʻrsatishga olib borishdi. Tuklari chiqqan kishi oʻldirildi, tuklari chiqmagan kishi qoʻyib yuborildi. Men tuklari chiqmaganlardan edim, shu bois qoʻyib yuborildim», dedi.Атийя ал-Қуразий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Қурайза куни бизни Набий ﷺ ҳузурларига кўрсатишга олиб боришди. Туклари чиққан киши ўлдирилди, туклари чиқмаган киши қўйиб юборилди. Мен туклари чиқмаганлардан эдим, шу боис қўйиб юборилдим», деди.