حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ، قَالَ: حَدَّثَنَا أَسَدُ بْنُ مُوسَى، قَالَ: حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ قَالَ: حَدَّثَنِي أَبُو الزَّاهِرِيَّةِ قَالَ: حَدَّثَنِي كَثِيرُ بْنُ مُرَّةَ قَالَ: دَخَلْتُ الْمَسْجِدَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ، فَوَجَدْتُ عَوْفَ بْنَ مَالِكٍ الأَشْجَعِيَّ جَالِسًا فِي حَلْقَةٍ مَادًّا رِجْلَيْهِ بَيْنَ يَدَيْهِ، فَلَمَّا رَآنِي قَبَضَ رِجْلَيْهِ، ثُمَّ قَالَ لِي: تَدْرِي لأَيِّ شَيْءٍ مَدَدْتُ رِجْلَيَّ؟ لَيَجِيءَ رَجُلٌ صَالِحٌ فَيَجْلِسَ.
Abu Dardo (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺdan: «Har bir namozda qiroat bormi?» deb soʻralganda, u zot: «Ha», dedilar. Ansorlardan bir kishi: «Bu vojib boʻldi», dedi. Shunda u menga yuzlandi, men esa unga odamlarning eng yaqini edim, va: «Imom jamoatga imomlik qilsa, ular uchun kifoya qiladi deb bilaman», dedi.Абу Дардо (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺдан: «Ҳар бир намозда қироат борми?» деб сўралганда, у зот: «Ҳа», дедилар. Ансорлардан бир киши: «Бу вожиб бўлди», деди. Шунда у менга юзланди, мен эса унга одамларнинг энг яқини эдим, ва: «Имом жамоатга имомлик қилса, улар учун кифоя қилади деб биламан», деди.