Avf ibn Molik al-Ashja'iy

وَحَدَّثَنِي هَارُونُ بْنُ سَعِيدٍ الأَيْلِيُّ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ عُبَيْدٍ، عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ، سَمِعَهُ يَقُولُ سَمِعْتُ عَوْفَ بْنَ مَالِكٍ، يَقُولُ صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى جَنَازَةٍ فَحَفِظْتُ مِنْ دُعَائِهِ وَهُوَ يَقُولُ ‏"‏ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لَهُ وَارْحَمْهُ وَعَافِهِ وَاعْفُ عَنْهُ وَأَكْرِمْ نُزُلَهُ وَوَسِّعْ مُدْخَلَهُ وَاغْسِلْهُ بِالْمَاءِ وَالثَّلْجِ وَالْبَرَدِ وَنَقِّهِ مِنَ الْخَطَايَا كَمَا نَقَّيْتَ الثَّوْبَ الأَبْيَضَ مِنَ الدَّنَسِ وَأَبْدِلْهُ دَارًا خَيْرًا مِنْ دَارِهِ وَأَهْلاً خَيْرًا مِنْ أَهْلِهِ وَزَوْجًا خَيْرًا مِنْ زَوْجِهِ وَأَدْخِلْهُ الْجَنَّةَ وَأَعِذْهُ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ أَوْ مِنْ عَذَابِ النَّارِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ حَتَّى تَمَنَّيْتُ أَنْ أَكُونَ أَنَا ذَلِكَ الْمَيِّتَ ‏.‏ قَالَ وَحَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ جُبَيْرٍ حَدَّثَهُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَوْفِ بْنِ مَالِكٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِنَحْوِ هَذَا الْحَدِيثِ أَيْضًا ‏.‏

Avf ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bir janoza ustida (janoza namozini) oʻqidilar va men u zotning duolaridan (bularni) yodlab qoldim, u zot: «Allohim, uni magʻfirat qilgin, unga rahm qilgin, unga ofiyat bergin va uni avf etgin; uni izzat bilan kutib olgin, qabrini keng qilgin; uni suv, qor va doʻl bilan yuvgin; uni xatolardan, oq kiyimni kirdan tozalaganingdek tozalagin; unga uyidan yaxshiroq uy, ahlidan yaxshiroq ahl va juftidan yaxshiroq juft almashtirib bergin; uni jannatga kiritgin va uni qabr azobidan» — yo «oʻt azobidan saqlagin», — dedilar. (Avf) dedi: Hatto men oʻsha mayyit boʻlishni orzu qildim.Авф ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бир жаноза устида (жаноза намозини) ўқидилар ва мен у зотнинг дуоларидан (буларни) ёдлаб қолдим, у зот: «Аллоҳим, уни мағфират қилгин, унга раҳм қилгин, унга офият бергин ва уни авф этгин; уни иззат билан кутиб олгин, қабрини кенг қилгин; уни сув, қор ва дўл билан ювгин; уни хатолардан, оқ кийимни кирдан тозалаганингдек тозалагин; унга уйидан яхшироқ уй, аҳлидан яхшироқ аҳл ва жуфтидан яхшироқ жуфт алмаштириб бергин; уни жаннатга киритгин ва уни қабр азобидан» — ё «ўт азобидан сақлагин», — дедилар. (Авф) деди: Ҳатто мен ўша маййит бўлишни орзу қилдим.

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَنْبَلٍ، قَالَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ، قَالَ سَأَلْتُ ثَوْرًا عَنْ هَذَا الْحَدِيثِ، فَحَدَّثَنِي عَنْ خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ، عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَوْفِ بْنِ مَالِكٍ الأَشْجَعِيِّ، نَحْوَهُ ‏.‏

Avf ibn Molik al-Ashjaiy (roziyallohu anhu)dan shunga oʻxshash hadis rivoyat qilinadi.Авф ибн Молик ал-Ашжаий (розияллоҳу анҳу)дан шунга ўхшаш ҳадис ривоят қилинади.

أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ مَنْصُورٍ، - يَعْنِي النَّسَائِيَّ - قَالَ حَدَّثَنَا آدَمُ بْنُ أَبِي إِيَاسٍ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ مُعَاوِيَةَ، - يَعْنِي ابْنَ صَالِحٍ - عَنْ أَبِي قَيْسٍ الْكِنْدِيِّ، - وَهُوَ عَمْرُو بْنُ قَيْسٍ - قَالَ سَمِعْتُ عَاصِمَ بْنَ حُمَيْدٍ، قَالَ سَمِعْتُ عَوْفَ بْنَ مَالِكٍ، يَقُولُ قُمْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَيْلَةً فَلَمَّا رَكَعَ مَكَثَ قَدْرَ سُورَةِ الْبَقَرَةِ يَقُولُ فِي رُكُوعِهِ ‏"‏ سُبْحَانَ ذِي الْجَبَرُوتِ وَالْمَلَكُوتِ وَالْكِبْرِيَاءِ وَالْعَظَمَةِ ‏"‏ ‏.‏

Avf ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men bir kecha Rasululloh ﷺ bilan namozga turdim. U zot rukuʼ qilganlarida, Baqara surasini oʻqish miqdoricha turib, rukuʼlarida: «Subhaana zil jabaruuti val malakuuti val kibriyaai val azamah», deb aytdilar.Авф ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен бир кеча Расулуллоҳ ﷺ билан намозга турдим. У зот рукуъ қилганларида, Бақара сурасини ўқиш миқдорича туриб, рукуъларида: «Субҳаана зил жабаруути вал малакуути вал кибрияаи вал азамаҳ», деб айтдилар.

حَدَّثَنَا أَبُو بِشْرٍ، بَكْرُ بْنُ خَلَفٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ عَبْدِ الْحَمِيدِ بْنِ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنِي صَالِحُ بْنُ أَبِي عَرِيبٍ، عَنْ كَثِيرِ بْنِ مُرَّةَ الْحَضْرَمِيِّ، عَنْ عَوْفِ بْنِ مَالِكٍ الأَشْجَعِيِّ، قَالَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَقَدْ عَلَّقَ رَجُلٌ قِنَاءً أَوْ قِنْوًا وَبِيَدِهِ عَصًا فَجَعَلَ يَطْعَنُ بِذَلِكَ يُدَقْدِقُ فِي ذَلِكَ الْقِنْوِ وَيَقُولُ ‏"‏ لَوْ شَاءَ رَبُّ هَذِهِ الصَّدَقَةِ تَصَدَّقَ بِأَطْيَبَ مِنْهَا إِنَّ رَبَّ هَذِهِ الصَّدَقَةِ يَأْكُلُ الْحَشَفَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ‏"‏ ‏.‏

Avf ibn Molik al-Ashjaiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ chiqdilar, bir kishi (sadaqa uchun) bir yoki bir necha shingil xurmo osib qoʻygan edi. U zotning qoʻllarida hassa bor edi, u bilan haligi shingilni turtib, koʻchira boshladilar va: «Bu sadaqaning egasi xohlaganida undan yaxshiroqni sadaqa qilardi. Bu sadaqaning egasi Qiyomat kunida yomon, quruq xurmo yeydi», dedilar.Авф ибн Молик ал-Ашжаий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ чиқдилар, бир киши (садақа учун) бир ёки бир неча шингил хурмо осиб қўйган эди. У зотнинг қўлларида ҳасса бор эди, у билан ҳалиги шингилни туртиб, кўчира бошладилар ва: «Бу садақанинг эгаси хоҳлаганида ундан яхшироқни садақа қиларди. Бу садақанинг эгаси Қиёмат кунида ёмон, қуруқ хурмо ейди», дедилар.

- عن أبي عبد الرحمن بن عوف بن مالك رضي الله عنه قال‏:‏ صلى رسول الله صلى الله عليه وسلم علي جنازة، فحفظت من دعائه وهو يقول‏:‏ ‏"‏اللهم اغفر له، وارحمه، وعافه، واعف عنه، وأكرم نزله، ووسع مدخله واغسله بالماء والثلج والبرد ونقه من الخطايا، كما نقيت الثوب الأبيض من الدنس، وأبدله داراً خيراً من داره، وأهلاً خيراً من أهله، وزوجاً خيراً من زوجه، وأدخله الجنة، وأعذه من عذاب القبر، ومن عذاب النار” حتي تمنين أن أكون ذلك الميت‏.‏ ‏(‏‏(‏رواه مسلم‏)‏‏)‏‏.‏

Avf ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ bir janoza ustida (janoza namozini) oʻqidilar va men u zotning duolaridan (bularni) yodlab qoldim, u zot: «Allohim, uni magʻfirat qilgin, unga rahm qilgin, unga ofiyat bergin va uni avf etgin; uni izzat bilan kutib olgin, qabrini keng qilgin; uni suv, qor va doʻl bilan yuvgin; uni xatolardan, oq kiyimni kirdan tozalaganingdek tozalagin; unga uyidan yaxshiroq uy, ahlidan yaxshiroq ahl va juftidan yaxshiroq juft almashtirib bergin; uni jannatga kiritgin va uni qabr azobidan» — yo «oʻt azobidan saqlagin», — dedilar. (Avf) dedi: Hatto men oʻsha mayyit boʻlishni orzu qildim.Авф ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ бир жаноза устида (жаноза намозини) ўқидилар ва мен у зотнинг дуоларидан (буларни) ёдлаб қолдим, у зот: «Аллоҳим, уни мағфират қилгин, унга раҳм қилгин, унга офият бергин ва уни авф этгин; уни иззат билан кутиб олгин, қабрини кенг қилгин; уни сув, қор ва дўл билан ювгин; уни хатолардан, оқ кийимни кирдан тозалаганингдек тозалагин; унга уйидан яхшироқ уй, аҳлидан яхшироқ аҳл ва жуфтидан яхшироқ жуфт алмаштириб бергин; уни жаннатга киритгин ва уни қабр азобидан» — ё «ўт азобидан сақлагин», — дедилар. (Авф) деди: Ҳатто мен ўша маййит бўлишни орзу қилдим.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا أَسَدُ بْنُ مُوسَى، قَالَ‏:‏ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ قَالَ‏:‏ حَدَّثَنِي أَبُو الزَّاهِرِيَّةِ قَالَ‏:‏ حَدَّثَنِي كَثِيرُ بْنُ مُرَّةَ قَالَ‏:‏ دَخَلْتُ الْمَسْجِدَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ، فَوَجَدْتُ عَوْفَ بْنَ مَالِكٍ الأَشْجَعِيَّ جَالِسًا فِي حَلْقَةٍ مَادًّا رِجْلَيْهِ بَيْنَ يَدَيْهِ، فَلَمَّا رَآنِي قَبَضَ رِجْلَيْهِ، ثُمَّ قَالَ لِي‏:‏ تَدْرِي لأَيِّ شَيْءٍ مَدَدْتُ رِجْلَيَّ‏؟‏ لَيَجِيءَ رَجُلٌ صَالِحٌ فَيَجْلِسَ‏.‏

Abu Dardo (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺdan: «Har bir namozda qiroat bormi?» deb soʻralganda, u zot: «Ha», dedilar. Ansorlardan bir kishi: «Bu vojib boʻldi», dedi. Shunda u menga yuzlandi, men esa unga odamlarning eng yaqini edim, va: «Imom jamoatga imomlik qilsa, ular uchun kifoya qiladi deb bilaman», dedi.Абу Дардо (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺдан: «Ҳар бир намозда қироат борми?» деб сўралганда, у зот: «Ҳа», дедилар. Ансорлардан бир киши: «Бу вожиб бўлди», деди. Шунда у менга юзланди, мен эса унга одамларнинг энг яқини эдим, ва: «Имом жамоатга имомлик қилса, улар учун кифоя қилади деб биламан», деди.

حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ، عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَبِي الْمَلِيحِ، عَنْ عَوْفِ بْنِ مَالِكٍ الأَشْجَعِيِّ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ أَتَانِي آتٍ مِنْ عِنْدِ رَبِّي فَخَيَّرَنِي بَيْنَ أَنْ يُدْخِلَ نِصْفَ أُمَّتِي الْجَنَّةَ وَبَيْنَ الشَّفَاعَةِ فَاخْتَرْتُ الشَّفَاعَةَ وَهِيَ لِمَنْ مَاتَ لاَ يُشْرِكُ بِاللَّهِ شَيْئًا ‏"‏ ‏.‏ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ أَبِي الْمَلِيحِ عَنْ رَجُلٍ آخَرَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَلَمْ يَذْكُرْ عَنْ عَوْفِ بْنِ مَالِكٍ وَفِي الْحَدِيثِ قِصَّةٌ طَوِيلَةٌ ‏.‏ حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَبِي الْمَلِيحِ، عَنْ عَوْفِ بْنِ مَالِكٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَحْوَهُ ‏.‏

Avf ibn Molik al-Ashjaʼiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Robbim huzuridan menga bir keluvchi keldi va meni ummatimning yarmini jannatga kiritish bilan shafoatdan birini tanlash ixtiyoriga qoʻydi. Shunda men shafoatni tanladim, u Allohga hech narsani sherik qilmasdan oʻlgan kishi uchundir», dedilar. Bu hadis Abu al-Malihdan, u Nabiy ﷺning boshqa bir sahobasidan, u Nabiy ﷺdan ham rivoyat qilingan boʻlib, unda Avf ibn Molik zikr qilinmagan va hadisda uzun bir voqea bordir.Авф ибн Молик ал-Ашжаъий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Роббим ҳузуридан менга бир келувчи келди ва мени умматимнинг ярмини жаннатга киритиш билан шафоатдан бирини танлаш ихтиёрига қўйди. Шунда мен шафоатни танладим, у Аллоҳга ҳеч нарсани шерик қилмасдан ўлган киши учундир», дедилар. Бу ҳадис Абу ал-Малиҳдан, у Набий ﷺнинг бошқа бир саҳобасидан, у Набий ﷺдан ҳам ривоят қилинган бўлиб, унда Авф ибн Молик зикр қилинмаган ва ҳадисда узун бир воқеа бордир.

أَخْبَرَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا مَعْنٌ، قَالَ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ عُبَيْدٍ الْكَلاَعِيِّ، عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ الْحَضْرَمِيِّ، قَالَ سَمِعْتُ عَوْفَ بْنَ مَالِكٍ، يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي عَلَى مَيِّتٍ فَسَمِعْتُ فِي دُعَائِهِ وَهُوَ يَقُولُ ‏"‏ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لَهُ وَارْحَمْهُ وَعَافِهِ وَاعْفُ عَنْهُ وَأَكْرِمْ نُزُلَهُ وَوَسِّعْ مُدْخَلَهُ وَاغْسِلْهُ بِالْمَاءِ وَالثَّلْجِ وَالْبَرَدِ وَنَقِّهِ مِنَ الْخَطَايَا كَمَا نَقَّيْتَ الثَّوْبَ الأَبْيَضَ مِنَ الدَّنَسِ وَأَبْدِلْهُ دَارًا خَيْرًا مِنْ دَارِهِ وَأَهْلاً خَيْرًا مِنْ أَهْلِهِ وَزَوْجًا خَيْرًا مِنْ زَوْجِهِ وَأَدْخِلْهُ الْجَنَّةَ وَنَجِّهِ مِنَ النَّارِ - أَوْ قَالَ - وَأَعِذْهُ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ ‏"‏ ‏.‏

Avf ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺni bir mayyitga janoza namozini oʻqiyotganlarida duolarida shunday deganlarini eshitdim: «Allohumma, uni magʻfirat qil, unga rahm qil, unga ofiyat ber, uni afv et, uning tushadigan joyini karamli qil, kiradigan joyini keng qil, uni suv, qor va doʻl bilan yuvgin, oq kiyimni kirdan tozalaganingdek uni xatolardan tozalagin, unga uyidan yaxshiroq uy, ahlidan yaxshiroq ahl, juftidan yaxshiroq juft ber, uni jannatga kirgiz va uni doʻzaxdan qutqar» — yoki: «uni qabr azobidan saqla», dedilar.Авф ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺни бир маййитга жаноза намозини ўқиётганларида дуоларида шундай деганларини эшитдим: «Аллоҳумма, уни мағфират қил, унга раҳм қил, унга офият бер, уни афв эт, унинг тушадиган жойини карамли қил, кирадиган жойини кенг қил, уни сув, қор ва дўл билан ювгин, оқ кийимни кирдан тозалаганингдек уни хатолардан тозалагин, унга уйидан яхшироқ уй, аҳлидан яхшироқ аҳл, жуфтидан яхшироқ жуфт бер, уни жаннатга киргиз ва уни дўзахдан қутқар» — ёки: «уни қабр азобидан сақла», дедилар.