حَدَّثَنَا أَبُو بِشْرٍ، بَكْرُ بْنُ خَلَفٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ عَبْدِ الْحَمِيدِ بْنِ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنِي صَالِحُ بْنُ أَبِي عَرِيبٍ، عَنْ كَثِيرِ بْنِ مُرَّةَ الْحَضْرَمِيِّ، عَنْ عَوْفِ بْنِ مَالِكٍ الأَشْجَعِيِّ، قَالَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ وَقَدْ عَلَّقَ رَجُلٌ قِنَاءً أَوْ قِنْوًا وَبِيَدِهِ عَصًا فَجَعَلَ يَطْعَنُ بِذَلِكَ يُدَقْدِقُ فِي ذَلِكَ الْقِنْوِ وَيَقُولُ " لَوْ شَاءَ رَبُّ هَذِهِ الصَّدَقَةِ تَصَدَّقَ بِأَطْيَبَ مِنْهَا إِنَّ رَبَّ هَذِهِ الصَّدَقَةِ يَأْكُلُ الْحَشَفَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ " .
Avf ibn Molik al-Ashjaiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ chiqdilar, bir kishi (sadaqa uchun) bir yoki bir necha shingil xurmo osib qoʻygan edi. U zotning qoʻllarida hassa bor edi, u bilan haligi shingilni turtib, koʻchira boshladilar va: «Bu sadaqaning egasi xohlaganida undan yaxshiroqni sadaqa qilardi. Bu sadaqaning egasi Qiyomat kunida yomon, quruq xurmo yeydi», dedilar.Авф ибн Молик ал-Ашжаий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ чиқдилар, бир киши (садақа учун) бир ёки бир неча шингил хурмо осиб қўйган эди. У зотнинг қўлларида ҳасса бор эди, у билан ҳалиги шингилни туртиб, кўчира бошладилар ва: «Бу садақанинг эгаси хоҳлаганида ундан яхшироқни садақа қиларди. Бу садақанинг эгаси Қиёмат кунида ёмон, қуруқ хурмо ейди», дедилар.