Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ Xaybarni fath qilganlarida ular bilan yer va har bir sariq hamda oq narsa, yaʼni oltin va kumush ularga (Rasulullohga) tegishli boʻlishini shart qilishdilar. Xaybar ahli u zotga: «Biz yerni yaxshiroq bilamiz, uni bizga bering, biz unda ishlaymiz, hosilning yarmi bizga, yarmi sizga boʻladi», dedilar. U zot ularga shu asosda berdilar. Xurmo terish vaqti kelganda ularga Ibn Ravohani yubordilar. U xurmoni chamalab baholadi — buni madinaliklar «xars» deb ataydilar — va: «Bunisida shuncha-shuncha (bor)», dedi. Ular: «Ey Ibn Ravoha, bizga koʻp qoʻyding», dedilar. U: «Unda men xurmoni chamalab, sizlarga aytganimning yarmini beraman», dedi. Ular: «Bu haqdir, osmon va yer shu bilan turadi», deb: «Sen aytgan narsani olishga rozi boʻldik», dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ Хайбарни фатҳ қилганларида улар билан ер ва ҳар бир сариқ ҳамда оқ нарса, яъни олтин ва кумуш уларга (Расулуллоҳга) тегишли бўлишини шарт қилишдилар. Хайбар аҳли у зотга: «Биз ерни яхшироқ биламиз, уни бизга беринг, биз унда ишлаймиз, ҳосилнинг ярми бизга, ярми сизга бўлади», дедилар. У зот уларга шу асосда бердилар. Хурмо териш вақти келганда уларга Ибн Равоҳани юбордилар. У хурмони чамалаб баҳолади — буни мадиналиклар «харс» деб атайдилар — ва: «Бунисида шунча-шунча (бор)», деди. Улар: «Эй Ибн Равоҳа, бизга кўп қўйдинг», дедилар. У: «Унда мен хурмони чамалаб, сизларга айтганимнинг ярмини бераман», деди. Улар: «Бу ҳақдир, осмон ва ер шу билан туради», деб: «Сен айтган нарсани олишга рози бўлдик», дедилар.