HadislarҲадисларPaygʻambarlar vorislariПайғамбарлар ворислари
RoviylarРовийлар

Ayyub ibn Bushayr

Rivoyatlari 1 ta, 1 toʻplamda.Ривоятлари 1 та, 1 тўпламда.

RivoyatlariРивоятлари1
Toʻplam:Тўплам:BarchasiБарчасиAhmad 1
Ahmad · 20470Isnodi zaifИсноди заиф

حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ عَنْ خَالِدِ بْنِ ذَكْوَانَ حَدَّثَنِي أَيُّوبُ بْنُ بُشَيْرٍ عَنْ فُلَانٍ الْعَنَزِيِّ وَلَمْ يَقُلْ الْغُبَرِيِّ أَنَّهُأَقْبَلَ مَعَ أَبِي ذَرٍّ فَلَمَّا رَجَعَ تَقَطَّعَ النَّاسُ عَنْهُ فَقُلْتُ يَا أَبَا ذَرٍّ إِنِّي سَائِلُكَ عَنْ بَعْضِ أَمْرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنْ كَانَ سِرًّا مِنْ سِرِّ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ أُحَدِّثْكَ قُلْتُ لَيْسَ بِسِرٍّ وَلَكِنْ كَانَ إِذَا لَقِيَ الرَّجُلَ يَأْخُذُ بِيَدِهِ يُصَافِحُهُ قَالَ عَلَى الْخَبِيرِ سَقَطْتَ لَمْ يَلْقَنِي قَطُّ إِلَّا أَخَذَ بِيَدِي غَيْرَ مَرَّةٍ وَاحِدَةٍ وَكَانَتْ تِلْكَ آخِرَهُنَّ أَرْسَلَ إِلَيَّ فَأَتَيْتُهُ فِي مَرَضِهِ الَّذِي تُوُفِّيَ فِيهِ فَوَجَدْتُهُ مُضْطَجِعًا فَأَكْبَبْتُ عَلَيْهِ فَرَفَعَ يَدَهُ فَالْتَزَمَنِي صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Ayyub ibn Bushayr Anaza (qabilasi)dan boʻlgan falon kishidan rivoyat qiladi — u «al-Gʻubariy» demadi — u Abu Zarr (roziyallohu anhu) bilan birga yoʻlga chiqdi. U qaytganida odamlar undan uzilib qolishdi. Men: «Ey Abu Zarr, men sendan Rasululloh ﷺning baʼzi ishlari haqida soʻramoqchiman», dedim. U: «Agar u Rasululloh ﷺning sirlaridan bir sir boʻlsa, senga aytmayman», dedi. Men: «U sir emas. U zot bir kishini uchratganlarida uning qoʻlidan tutib, koʻrishar edilarmi?» dedim. U: «Bilgan (kishi)ga yoʻliqding. U zot meni har gal uchratganlarida, albatta qoʻlimdan tutar edilar — faqat bir martadan boshqa; va oʻsha eng oxirgisi edi. U zot menga (odam) yubordilar, men u zotning huzurlariga vafot etgan kasalliklarida keldim va u zotni yonboshlab yotgan holda topdim. Men u zotning ustilariga engashdim, u zot qoʻllarini koʻtarib meni bagʻirlariga bosdilar — sollallohu alayhi va sallam», dedi.Айюб ибн Бушайр Аназа (қабиласи)дан бўлган фалон кишидан ривоят қилади — у «ал-Ғубарий» демади — у Абу Зарр (розияллоҳу анҳу) билан бирга йўлга чиқди. У қайтганида одамлар ундан узилиб қолишди. Мен: «Эй Абу Зарр, мен сендан Расулуллоҳ ﷺнинг баъзи ишлари ҳақида сўрамоқчиман», дедим. У: «Агар у Расулуллоҳ ﷺнинг сирларидан бир сир бўлса, сенга айтмайман», деди. Мен: «У сир эмас. У зот бир кишини учратганларида унинг қўлидан тутиб, кўришар эдиларми?» дедим. У: «Билган (киши)га йўлиқдинг. У зот мени ҳар гал учратганларида, албатта қўлимдан тутар эдилар — фақат бир мартадан бошқа; ва ўша энг охиргиси эди. У зот менга (одам) юбордилар, мен у зотнинг ҳузурларига вафот этган касалликларида келдим ва у зотни ёнбошлаб ётган ҳолда топдим. Мен у зотнинг устиларига энгашдим, у зот қўлларини кўтариб мени бағирларига босдилар — соллаллоҳу алайҳи ва саллам», деди.