حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ حَدَّثَنَا الْمُبَارَكُ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ أَنَّ شَيْخًا مِنْ بَنِي سَلِيطٍ أَخْبَرَهُ قَالَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُكَلِّمُهُ فِي شَيْءٍ أُصِيبَ لَنَا فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَإِذَا هُوَ قَاعِدٌ وَعَلَيْهِ حَلْقَةٌ قَدْ أَطَافَتْ بِهِ وَهُوَ يُحَدِّثُ الْقَوْمَ عَلَيْهِ إِزَارُ قُطْنٍ لَهُ غَلِيظٌ فَأَوَّلُ شَيْءٍ سَمِعْتُهُ يَقُولُ وَهُوَ يُشِيرُ بِإِصْبَعَيْهِ الْمُسْلِمُ أَخُو الْمُسْلِمِ لَا يَظْلِمُهُ وَلَا يَخْذُلُهُ التَّقْوَى هَاهُنَا التَّقْوَى هَاهُنَا يَقُولُ أَيْ فِي الْقَلْبِ
Banu Salitdan bir keksa kishi (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men johiliyat davrida bizdan olingan bir narsa haqida gaplashish uchun Rasululloh ﷺ huzurlariga keldim. Qarasam, u zot oʻtirgan, atroflarini halqa oʻrab olgan va u zot qavmga gapirmoqda edilar. Egnilarida qalin paxta izor bor edi. Men u zotdan eshitgan birinchi soʻz shu boʻldi: u zot ikki barmoqlari bilan ishora qilib: «Musulmon musulmonning birodaridir, unga zulm qilmaydi va uni tashlab qoʻymaydi. Taqvo mana shu yerda, taqvo mana shu yerda», dedilar — yaʼni qalbda, deyar edilar.Бану Салитдан бир кекса киши (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен жоҳилият даврида биздан олинган бир нарса ҳақида гаплашиш учун Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига келдим. Қарасам, у зот ўтирган, атрофларини ҳалқа ўраб олган ва у зот қавмга гапирмоқда эдилар. Эгниларида қалин пахта изор бор эди. Мен у зотдан эшитган биринчи сўз шу бўлди: у зот икки бармоқлари билан ишора қилиб: «Мусулмон мусулмоннинг биродаридир, унга зулм қилмайди ва уни ташлаб қўймайди. Тақво мана шу ерда, тақво мана шу ерда», дедилар — яъни қалбда, деяр эдилар.