وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ دَاوُدَ بْنِ الْحُصَيْنِ، أَنَّهُ سَمِعَ الأَعْرَجَ، يَقُولُ مَا أَدْرَكْتُ النَّاسَ إِلاَّ وَهُمْ يَلْعَنُونَ الْكَفَرَةَ فِي رَمَضَانَ . قَالَ وَكَانَ الْقَارِئُ يَقْرَأُ سُورَةَ الْبَقَرَةِ فِي ثَمَانِ رَكَعَاتٍ فَإِذَا قَامَ بِهَا فِي اثْنَتَىْ عَشْرَةَ رَكْعَةً رَأَى النَّاسُ أَنَّهُ قَدْ خَفَّفَ .
Dovud ibn al-Husayn (rahimahulloh) al-Aʼrajning shunday deganini eshitdi: «Men odamlarni faqat Ramazonda kofirlarni laʼnatlagan holda uchratdim». U aytdi: «Qori Baqara surasini sakkiz rakaatda oʻqir, agar uni oʻn ikki rakaatda oʻqisa, odamlar u yengil qilibdi, deb hisoblardi».Довуд ибн ал-Ҳусайн (раҳимаҳуллоҳ) ал-Аъражнинг шундай деганини эшитди: «Мен одамларни фақат Рамазонда кофирларни лаънатлаган ҳолда учратдим». У айтди: «Қори Бақара сурасини саккиз ракаатда ўқир, агар уни ўн икки ракаатда ўқиса, одамлар у енгил қилибди, деб ҳисобларди».