Fotima bint Muhammad

- وعن عائشة رضي الله عنها قالت‏:‏ كن أزواج النبى صلى الله عليه وسلم عنده، فأقبلت فاطمة رضي الله عنها تمشى، ما تخطئ من مشية رسول الله صلى الله عليه وسلم شيئاً، فلما رآها رحب بها وقال‏:‏ “مرحباً بابنتى” ثم أجلسها عن يمينه أو عن شماله، ثم سارها فبكت بكاء شديداً، فلما رأى جزعها سارها الثانية فضحكت، فقلت لها‏:‏ خصك رسول الله صلى الله عليه وسلم من بين نسائه بالسرار، ثم أنت تبكين ‏!‏ فلما قام رسول الله صلى الله عليه وسلم سألتها‏:‏ ما قال لك رسول الله صلى الله عليه وسلم ‏؟‏ قالت‏:‏ ما كنت لأفشي على رسول الله صلى الله عليه وسلم سره‏.‏ فلما توفي رسول الله صلى الله عليه وسلم قلت‏:‏ عزمت عليك بما لي عليك من الحق، لما حدثتني ما قال لك رسول الله صلى الله عليه وسلم‏؟‏ فقالت‏:‏ أما الآن فنعم، أما حين سارني في المرة الأولى فأخبرني “أن جبريل كان يعارضه القرآن في كل سنة مرة أو مرتين، وأنه عارضه الآن مرتين، وإني لا أرى الأجل إلا قد اقترب، فاتقى الله واصبرى، فغنه نعم السلف أنا لك” فبكيت بكائى الذى رأيت‏.‏ فلما رأى جزعى سارنى الثانية، فقال‏:‏ ‏"‏يا فاطمة أما ترضين أن تكونى سيدة نساء المؤمنين، أو سيدة نساء هذه الأمة” فضحكت ضحكى الذى رأيت‏"‏‏.‏ ‏(‏‏(‏متفق عليه‏)‏‏)‏ ‏(‏‏(‏وهذا لفظ مسلم‏)‏‏)‏‏.‏

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ ning xotinlari u zotning huzurlarida edilar, ulardan biror ayol qolmagandi. Shunda Fotima yurib keldi — uning yurishi Rasululloh ﷺ ning yurishlaridan zarracha farq qilmas edi. (Rasululloh ﷺ) uni koʻrishlari bilan unga marhabo aytib: «Qizimga marhabo!» dedilar. Soʻng uni oʻng yonlariga yoki chap yonlariga oʻtqazdilar. Soʻng unga pichirlab bir narsa aytdilar, shunda u qattiq yigʻladi. Uning bezovtaligini koʻrgach, ikkinchi marta pichirlab aytdilar, shunda u kuldi. Men unga: «Rasululloh ﷺ xotinlari ichidan seni ajratib, pichirlab gapirdilaru sen yigʻlayapsanmi?» dedim. Rasululloh ﷺ oʻrinlaridan turgach, men undan: «Rasululloh ﷺ senga nima dedilar?» deb soʻradim. U: «Men Rasululloh ﷺ ning sirlarini oshkor qilmayman», dedi. (Oisha) dedi: Rasululloh ﷺ vafot etganlaridan keyin men: «Senga boʻlgan haqqim bilan seni qasam ichirib soʻrayman, Rasululloh ﷺ senga nima deganlarini menga aytib ber», dedim. U: «Endi boʻlsa — ha (aytaman). Birinchi marta menga pichirlab aytganlarida, Jabroil har yili bir yoki ikki marta u zotga Qurʼonni oʻrgatib chiqar edi, bu safar esa u (zotga) ikki marta oʻrgatib chiqdi, men ajalimni yaqinlashib qolgan deb bilaman, sen Allohdan qoʻrqib sabr qil, men sen uchun qanday yaxshi salaf (oʻtmishdosh)man, deb xabar berdilar. Shunda men sen koʻrgan yigʻimni yigʻladim. Mening bezovtaligimni koʻrib, ikkinchi marta pichirlab: ‹Ey Fotima, moʻmin ayollarning xonimi — yoki bu ummat ayollarining xonimi boʻlishingga rozi emasmisan?› dedilar. Shunda men sen koʻrgan kulgimni kuldim», dedi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ нинг хотинлари у зотнинг ҳузурларида эдилар, улардан бирор аёл қолмаганди. Шунда Фотима юриб келди — унинг юриши Расулуллоҳ ﷺ нинг юришларидан заррача фарқ қилмас эди. (Расулуллоҳ ﷺ) уни кўришлари билан унга марҳабо айтиб: «Қизимга марҳабо!» дедилар. Сўнг уни ўнг ёнларига ёки чап ёнларига ўтқаздилар. Сўнг унга пичирлаб бир нарса айтдилар, шунда у қаттиқ йиғлади. Унинг безовталигини кўргач, иккинчи марта пичирлаб айтдилар, шунда у кулди. Мен унга: «Расулуллоҳ ﷺ хотинлари ичидан сени ажратиб, пичирлаб гапирдилару сен йиғлаяпсанми?» дедим. Расулуллоҳ ﷺ ўринларидан тургач, мен ундан: «Расулуллоҳ ﷺ сенга нима дедилар?» деб сўрадим. У: «Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг сирларини ошкор қилмайман», деди. (Оиша) деди: Расулуллоҳ ﷺ вафот этганларидан кейин мен: «Сенга бўлган ҳаққим билан сени қасам ичириб сўрайман, Расулуллоҳ ﷺ сенга нима деганларини менга айтиб бер», дедим. У: «Энди бўлса — ҳа (айтаман). Биринчи марта менга пичирлаб айтганларида, Жаброил ҳар йили бир ёки икки марта у зотга Қуръонни ўргатиб чиқар эди, бу сафар эса у (зотга) икки марта ўргатиб чиқди, мен ажалимни яқинлашиб қолган деб биламан, сен Аллоҳдан қўрқиб сабр қил, мен сен учун қандай яхши салаф (ўтмишдош)ман, деб хабар бердилар. Шунда мен сен кўрган йиғимни йиғладим. Менинг безовталигимни кўриб, иккинчи марта пичирлаб: ‹Эй Фотима, мўмин аёлларнинг хоними — ёки бу уммат аёлларининг хоними бўлишингга рози эмасмисан?› дедилар. Шунда мен сен кўрган кулгимни кулдим», деди.

- وعن علي رضي الله عنه أن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال له ولفاطمة، رضي الله عنهما‏:‏ ‏"‏إذا أويتما إلى فراشكما، أو‏:‏ إذا أخذتما مضجعكما - فكبرا ثلاثًا وثلاثين، وسبحا ثلاثًا وثلاثين، واحمدا ثلاثًا وثلاثين‏"‏ وفي رواية‏:‏ التسبيح أربعًا وثلاثين‏"‏ وفي رواية‏:‏ ‏"‏التكبير أربعًا وثلاثين‏"‏ ‏(‏‏(‏متفق عليه‏)‏‏)‏‏.‏

Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ menga va Fotima (roziyallohu anho)ga: «Toʻshaklaringizga borganingizda — yoki: yotoq joyingizni olganingizda — oʻttiz uch marta takbir (Allohu akbar), oʻttiz uch marta tasbeh (Subhanalloh) va oʻttiz uch marta tahmid (Alhamdulillah) ayting», dedilar. Bir rivoyatda: «Tasbehni oʻttiz toʻrt marta», deyilgan. Yana bir rivoyatda: «Takbirni oʻttiz toʻrt marta», deyilgan.Али (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ менга ва Фотима (розияллоҳу анҳо)га: «Тўшакларингизга борганингизда — ёки: ётоқ жойингизни олганингизда — ўттиз уч марта такбир (Аллоҳу акбар), ўттиз уч марта тасбеҳ (Субҳаналлоҳ) ва ўттиз уч марта таҳмид (Алҳамдулиллаҳ) айтинг», дедилар. Бир ривоятда: «Тасбеҳни ўттиз тўрт марта», дейилган. Яна бир ривоятда: «Такбирни ўттиз тўрт марта», дейилган.

- وعن عائشة رضي الله عنها، أن قريشًا أهمهم شأن المرأة المخزومية التي سرقت فقالوا‏:‏ من يكلم فيها رسول الله صلى الله عليه وسلم ‏؟‏ فقالوا‏:‏ ومن يجترئ عليه إلا أسامة بن زيد، حب رسول الله صلى الله عليه وسلم ‏:‏، فكلمه أسامة فقال صلى الله عليه وسلم ‏:‏“أتشفع في حد من حدود الله تعالى‏؟‏ “ثم قام فاختطب، ثم قال‏:‏ “إنما أهلك الذين قبلكم أنهم كانوا إذا سرق فيهم الشريف تركوه، وإذا سرق فيهم الضعيف، أقاموا عليه الحد، وايم الله لو أن فاطمة بنت محمد سرقت لقطعت يدها” ‏(‏‏(‏متفق عليه‏)‏‏)‏‏.‏ وفي رواية فتلون وجه رسول الله صلى الله عليه وسلم ‏"‏ فقال‏:‏ ‏"‏أتشفع في حد من حدود الله‏؟‏‏"‏ قال أسامة‏:‏ استغفر لي يا رسول الله قال‏:‏ ثم أمر بتلك المرأة فقطعت يدها‏.‏

Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Qurayshni oʻgʻirlik qilgan maxzumiy ayolning ishi tashvishga soldi. Ular: «Bu (ayol) haqida Rasululloh ﷺ ga kim gapiradi?» dedilar. Soʻng: «Rasululloh ﷺ ning sevimlisi Usomadan boshqa kim u zotning oldida buni botinib aytadi?» dedilar. Bas, Usoma u zotga (bu haqda) gapirdi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Allohning haddlaridan bir hadd haqida shafoat qilyapsanmi?» — dedilar. Soʻngra (oʻrinlaridan) turib, xutba qildilar va: «Ey odamlar! Sizlardan oldingilarni faqat shu halok qilgan: ular orasida obroʻli kishi oʻgʻirlik qilsa, uni qoʻyib yuborar, zaif kishi oʻgʻirlik qilsa, unga haddni qoʻllar edilar. Allohga qasamki, agar Muhammadning qizi Fotima oʻgʻirlik qilsa edi, albatta uning qoʻlini kesardim», — dedilar. Ibn Rumhning hadisida esa: «Sizlardan oldingilar faqat shu (sabab) halok boʻldilar», (deyilgan).Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Қурайшни ўғирлик қилган махзумий аёлнинг иши ташвишга солди. Улар: «Бу (аёл) ҳақида Расулуллоҳ ﷺ га ким гапиради?» дедилар. Сўнг: «Расулуллоҳ ﷺ нинг севимлиси Усомадан бошқа ким у зотнинг олдида буни ботиниб айтади?» дедилар. Бас, Усома у зотга (бу ҳақда) гапирди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳнинг ҳаддларидан бир ҳадд ҳақида шафоат қиляпсанми?» — дедилар. Сўнгра (ўринларидан) туриб, хутба қилдилар ва: «Эй одамлар! Сизлардан олдингиларни фақат шу ҳалок қилган: улар орасида обрўли киши ўғирлик қилса, уни қўйиб юборар, заиф киши ўғирлик қилса, унга ҳаддни қўллар эдилар. Аллоҳга қасамки, агар Муҳаммаднинг қизи Фотима ўғирлик қилса эди, албатта унинг қўлини кесардим», — дедилар. Ибн Румҳнинг ҳадисида эса: «Сизлардан олдингилар фақат шу (сабаб) ҳалок бўлдилар», (дейилган).

- وعن أم هانئ فاختة بنت أبي طالب رضي الله عنه قالت‏:‏ أتيت النبي صلى الله عليه وسلم يوم الفتح وهو يغتسل، وفاطمة تستره بثوب، فسلمت، وذكرت الحديث” ‏(‏‏(‏رواه مسلم‏)‏‏)‏‏.‏

Abu Tolibning qizi Umm Honiʼ Foxita (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men fath kuni Nabiy ﷺning huzuriga keldim. U zot gʻusl qilayotgan, Fotima esa u zotni bir mato bilan toʻsib turardi. Men salom berdim, — deb hadisni zikr qildi.Абу Толибнинг қизи Умм Ҳониъ Фохита (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен фатҳ куни Набий ﷺнинг ҳузурига келдим. У зот ғусл қилаётган, Фотима эса у зотни бир мато билан тўсиб турарди. Мен салом бердим, — деб ҳадисни зикр қилди.

- وعن أم هانيء رضي الله عنها قالت‏:‏ أتيت النبي صلى الله عليه وسلم وهو يغتسل وفاطمة تستره فقال ‏"‏ من هذه‏؟‏‏"‏ فقلت‏:‏ أنا أم هانيء‏.‏ ‏(‏‏(‏متفق عليه‏)‏‏)‏‏.‏

Umm Honiʼ (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺning huzuriga keldim. U zot gʻusl qilayotgan, Fotima esa u zotni toʻsib turardi. U zot: ‹Bu kim?› dedilar. Men: ‹Men Umm Honiʼman›, dedim.Умм Ҳониъ (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мен Набий ﷺнинг ҳузурига келдим. У зот ғусл қилаётган, Фотима эса у зотни тўсиб турарди. У зот: ‹Бу ким?› дедилар. Мен: ‹Мен Умм Ҳониъман›, дедим.

- وعن علي رضي الله عنه، أن النبي صلى الله عليه وسلم، طرقه وفاطمة ليلا، فقال‏:‏ ‏"‏ألا تصليان‏؟‏‏"‏ ‏(‏‏(‏متفق عليه‏)‏‏)‏‏.‏ (20)

Ali ibn Abu Tolib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ tunda u bilan Fotimaning huzuriga kelib: «Namoz oʻqimaysizlarmi?» dedilar. Men: «Ey Allohning Rasuli, jonlarimiz Allohning qoʻlida, qachon bizni uygʻotishni xohlasa, uygʻotadi», dedim. Men bu gapni aytganimda Rasululloh ﷺ qaytib ketdilar, soʻng u zotning yuz oʻgirib ketayotib, sonlariga urib: {Inson koʻp narsada janjalkash boʻlgandir} (Kahf 54) deyayotganlarini eshitdim.Али ибн Абу Толиб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ тунда у билан Фотиманинг ҳузурига келиб: «Намоз ўқимайсизларми?» дедилар. Мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, жонларимиз Аллоҳнинг қўлида, қачон бизни уйғотишни хоҳласа, уйғотади», дедим. Мен бу гапни айтганимда Расулуллоҳ ﷺ қайтиб кетдилар, сўнг у зотнинг юз ўгириб кетаётиб, сонларига уриб: {Инсон кўп нарсада жанжалкаш бўлгандир} (Каҳф 54) деяётганларини эшитдим.

- وعن أنس رضي الله عنه قال‏:‏ لما ثقل النبي صلى الله عليه وسلم جعل يتغشاه الكرب فقالت فاطمة رضي الله عنها‏:‏ واكرب أبتاه‏.‏ فقال ‏:‏ ‏"‏ليس على أبيك كرب بعد اليوم‏"‏ فلما مات قالت ‏:‏ يا أبتاه أجاب رباً دعاه، يا أبتاه جنة الفردوس مأواه، يا أبتاه إلى جبريل ننعاه، فلما دفن قالت ‏:‏ فاطمة رضي الله عنها‏:‏ أطابت أنفسكم أن تحثوا على رسول الله صلى الله عليه وسلم التراب‏؟‏ ‏(‏‏(‏رواه البخاري‏)‏‏)‏‏.‏

(Anas (roziyallohu anhu) aytdi:) Paygʻambar ﷺning (ahvollari) ogʻirlashganida, ularni (bir holsizlik) qoplay boshladi. Shunda Fotima (alayhassalom): «Voy, otamning kurbati (qiynalishi)!» dedi. U zot unga: «Bugundan keyin otangga (boshqa) kurbat (qiyinchilik) yoʻq», dedilar. U zot vafot etganlarida, u (Fotima): «Ey otajonim, oʻzini chaqirgan Robbiga javob berdi! Ey otajonim, Firdavs jannati uning maskanidir! Ey otajonim, Jibrilga (uning vafotini) xabar qilamiz!» dedi. U zot dafn qilinganlarida, Fotima (alayhassalom): «Ey Anas, Rasululloh ﷺning ustiga tuproq tashlashga koʻnglingiz qanday rozi boʻ ldi?» dedi.(Анас (розияллоҳу анҳу) айтди:) Пайғамбар ﷺнинг (аҳволлари) оғирлашганида, уларни (бир ҳолсизлик) қоплай бошлади. Шунда Фотима (алайҳассалом): «Вой, отамнинг курбати (қийналиши)!» деди. У зот унга: «Бугундан кейин отангга (бошқа) курбат (қийинчилик) йўқ», дедилар. У зот вафот этганларида, у (Фотима): «Эй отажоним, ўзини чақирган Роббига жавоб берди! Эй отажоним, Фирдавс жаннати унинг масканидир! Эй отажоним, Жибрилга (унинг вафотини) хабар қиламиз!» деди. У зот дафн қилинганларида, Фотима (алайҳассалом): «Эй Анас, Расулуллоҳ ﷺнинг устига тупроқ ташлашга кўнглингиз қандай рози бў лди?» деди.