حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ أَبِي الْحَكَمِ أَوْ الْحَكَمِ بْنِ سُفْيَانَ الثَّقَفِيِّ قَالَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَالَ ثُمَّ تَوَضَّأَ وَنَضَحَ فَرْجَهُحَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ قَالَ قَالَ شَرِيكٌ سَأَلْتُ أَهْلَ الْحَكَمِ بْنِ سُفْيَانَ فَذَكَرُوا أَنَّهُ لَمْ يُدْرِكْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Abul-Hakam — yoki Hakam ibn Sufyon as-Saqafiy — aytdi: Men Rasululloh ﷺni kichik hojat chiqarganlarini, soʻng tahorat olib, avratlariga suv sepganlarini koʻrdim. Sharik aytdi: Men Hakam ibn Sufyonning oilasidan soʻradim, ular uning Nabiy ﷺga yetishmaganini zikr qilishdi.Абул-Ҳакам — ёки Ҳакам ибн Суфён ас-Сақафий — айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺни кичик ҳожат чиқарганларини, сўнг таҳорат олиб, авратларига сув сепганларини кўрдим. Шарик айтди: Мен Ҳакам ибн Суфённинг оиласидан сўрадим, улар унинг Набий ﷺга етишмаганини зикр қилишди.