حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ خَالِدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَقِيقٍ عَنْ رَجُلٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُقَالُ لَهُ ابْنُ أَبِي الْجَدْعَاءِ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَيَدْخُلَنَّ الْجَنَّةَ مِنْ أُمَّتِي بِشَفَاعَةِ رَجُلٍ مِنْ أُمَّتِي أَكْثَرُ مِنْ بَنِي تَمِيمٍ
Nabiy ﷺning sahobalaridan Ibn Abul Jadʼo deb ataladigan bir kishi aytdi: Men Rasululloh ﷺning: «Ummatimdan boʻlgan bir kishining shafoati bilan ummatimdan Banu Tamimning sonidan koʻproq odam jannatga kiradi», deyayotganlarini eshitdim.Набий ﷺнинг саҳобаларидан Ибн Абул Жадъо деб аталадиган бир киши айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: «Умматимдан бўлган бир кишининг шафоати билан умматимдан Бану Тамимнинг сонидан кўпроқ одам жаннатга киради», деяётганларини эшитдим.