حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا أَبَانُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ جَرِيرٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ دَخَلَ الْغَيْضَةَ فَقَضَى حَاجَتَهُ فَأَتَاهُ جَرِيرٌ بِإِدَاوَةٍ مِنْ مَاءٍ فَاسْتَنْجَى مِنْهَا وَمَسَحَ يَدَهُ بِالتُّرَابِ .
Jarir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Allohning Paygʻambari ﷺ bir chakalakzorga kirib hojatlarini oʻtadilar. Shunda Jarir unga bir idish suv keltirdi, u zot undan istinjo qildilar va qoʻllarini tuproqqa ishqaladilar.Жарир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Аллоҳнинг Пайғамбари ﷺ бир чакалакзорга кириб ҳожатларини ўтадилар. Шунда Жарир унга бир идиш сув келтирди, у зот ундан истинжо қилдилар ва қўлларини тупроққа ишқаладилар.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ هَمَّامِ بْنِ الْحَارِثِ، قَالَ بَالَ جَرِيرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ ثُمَّ تَوَضَّأَ وَمَسَحَ عَلَى خُفَّيْهِ فَقِيلَ لَهُ أَتَفْعَلُ هَذَا قَالَ وَمَا يَمْنَعُنِي وَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَفْعَلُهُ . قَالَ إِبْرَاهِيمُ كَانَ يُعْجِبُهُمْ حَدِيثُ جَرِيرٍ لأَنَّ إِسْلاَمَهُ كَانَ بَعْدَ نُزُولِ الْمَائِدَةِ .
Jarir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U bavl qildi, soʻng taharat olib, maxsilari ustiga mash tortdi. Unga: «Sen shunday qilasanmi?» deyildi. U: «Nega qilmas ekanman, holbuki men Rasululloh ﷺni shunday qilayotganlarini koʻrganman», dedi. Ibrohim aytdi: «Ular Jarirning hadisini yoqtirar edilar, chunki uning islomga kirishi Moida surasi nozil boʻlganidan keyin edi.»Жарир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У бавл қилди, сўнг таҳарат олиб, махсилари устига маш тортди. Унга: «Сен шундай қиласанми?» дейилди. У: «Нега қилмас эканман, ҳолбуки мен Расулуллоҳ ﷺни шундай қилаётганларини кўрганман», деди. Иброҳим айтди: «Улар Жарирнинг ҳадисини ёқтирар эдилар, чунки унинг исломга кириши Моида сураси нозил бўлганидан кейин эди.»