Mihjan

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ أَسْلَمَ عَنْ بُسْرِ بْنِ مِحْجَنٍ عَنْ أَبِيهِ وَعَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ بُسْرِ بْنِ مِحْجَنٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأُقِيمَتْ الصَّلَاةُ فَجَلَسْتُ فَلَمَّا صَلَّى قَالَ لِي أَلَسْتَ بِمُسْلِمٍ قُلْتُ بَلَى قَالَ فَمَا مَنَعَكَ أَنْ تُصَلِّيَ مَعَ النَّاسِ قَالَ قُلْتُ صَلَّيْتُ فِي أَهْلِي قَالَ فَصَلِّ مَعَ النَّاسِ وَلَوْ كُنْتَ قَدْ صَلَّيْتَ فِي أَهْلِكَقَالَ حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ بُسْرِ بْنِ مِحْجَنٍ الدِّيلِيِّ عَنْ أَبِيهِ قَالَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ صَلَّيْتُ فِي أَهْلِي فَأُقِيمَتْ الصَّلَاةُ فَذَكَرَ مَعْنَى حَدِيثِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ

Mihjan (roziyallohu anhu) aytdi: Men Nabiy ﷺning huzurlariga keldim, namozga iqoma aytildi, men esa oʻtirib qoldim. U zot namozni oʻqib boʻlgach, menga: «Sen musulmon emasmisan?» dedilar. Men: «Balki (musulmonman)», dedim. U zot: «Unday boʻlsa, odamlar bilan namoz oʻqishdan seni nima toʻsdi?» dedilar. Men: «Men ahlim (uyim)da oʻqib boʻlgandim», dedim. U zot: «Ahlingda oʻqigan boʻlsang ham, odamlar bilan (birga) oʻqi», dedilar. Yana bir isnod bilan (Mihjan) aytdi: Men Nabiy ﷺning huzurlariga keldim, ahlimda oʻqib boʻlgan edim, shu payt namozga iqoma aytildi — deb Abdurrahmonning hadisi maʼnosini zikr qildi.Миҳжан (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Набий ﷺнинг ҳузурларига келдим, намозга иқома айтилди, мен эса ўтириб қолдим. У зот намозни ўқиб бўлгач, менга: «Сен мусулмон эмасмисан?» дедилар. Мен: «Балки (мусулмонман)», дедим. У зот: «Ундай бўлса, одамлар билан намоз ўқишдан сени нима тўсди?» дедилар. Мен: «Мен аҳлим (уйим)да ўқиб бўлгандим», дедим. У зот: «Аҳлингда ўқиган бўлсанг ҳам, одамлар билан (бирга) ўқи», дедилар. Яна бир иснод билан (Миҳжан) айтди: Мен Набий ﷺнинг ҳузурларига келдим, аҳлимда ўқиб бўлган эдим, шу пайт намозга иқома айтилди — деб Абдурраҳмоннинг ҳадиси маъносини зикр қилди.

قَالَ قَالَ قَرَأْتُ عَلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ: مَالِكٌ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ رَجُلٍ مِنْ بَنِي الدِّيلِ يُقَالُ لَهُ بُسْرُ بْنُ مِحْجَنٍ عَنْ أَبِيهِ مِحْجَنٍأَنَّهُ كَانَ فِي مَجْلِسٍ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأُذِّنَ بِالصَّلَاةِ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى ثُمَّ رَجَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمِحْجَنٌ فِي مَجْلِسِهِ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا مَنَعَكَ أَنْ تُصَلِّيَ مَعَ النَّاسِ أَلَسْتَ بِرَجُلٍ مُسْلِمٍ قَالَ بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ وَلَكِنِّي كُنْتُ قَدْ صَلَّيْتُ فِي أَهْلِي فَقَالَ لَهُ إِذَا جِئْتَ فَصَلِّ مَعَ النَّاسِ وَإِنْ كُنْتَ قَدْ صَلَّيْتَ

Bani Dil (qabilasi)dan Busr ibn Mihjan degan kishi otasi Mihjan (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilishicha, u Rasululloh ﷺ bilan bir majlisda edi. Namozga azon aytildi, Rasululloh ﷺ turib, namoz oʻqidilar, soʻng qaytdilar, Mihjan esa oʻz oʻrnida (oʻtirgan) edi. Shunda Rasululloh ﷺ unga: «Odamlar bilan namoz oʻqishdan seni nima toʻsdi? Sen musulmon kishi emasmisan?» dedilar. U: «Balki (musulmonman), yo Rasululloh, biroq men ahlim (uyim)da oʻqib boʻlgandim», dedi. Rasululloh ﷺ unga: «(Masjidga) kelganingda, garchi (uyingda) oʻqigan boʻlsang ham, odamlar bilan (birga) oʻqigin», dedilar.Бани Дил (қабиласи)дан Буср ибн Миҳжан деган киши отаси Миҳжан (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилишича, у Расулуллоҳ ﷺ билан бир мажлисда эди. Намозга азон айтилди, Расулуллоҳ ﷺ туриб, намоз ўқидилар, сўнг қайтдилар, Миҳжан эса ўз ўрнида (ўтирган) эди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ унга: «Одамлар билан намоз ўқишдан сени нима тўсди? Сен мусулмон киши эмасмисан?» дедилар. У: «Балки (мусулмонман), ё Расулуллоҳ, бироқ мен аҳлим (уйим)да ўқиб бўлгандим», деди. Расулуллоҳ ﷺ унга: «(Масжидга) келганингда, гарчи (уйингда) ўқиган бўлсанг ҳам, одамлар билан (бирга) ўқигин», дедилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ قَالَ سُفْيَانُ مَرَّةً عَنْ بُسْرٍ أَوْ بُسْرِ بْنِ مِحْجَنٍ ثُمَّ كَانَ يَقُولُ بَعْدُ عَنْ أَبِي مِحْجَنٍ الدِّيلِيِّ عَنْ أَبِيهِ قَالَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ فِي الْمَسْجِدِ فَحَضَرَتْ الصَّلَاةُ فَصَلَّى فَقَالَ لِي أَلَا صَلَّيْتَ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ صَلَّيْتُ فِي الرَّحْلِ ثُمَّ أَتَيْتُكَ قَالَ فَإِذَا فَعَلْتَ فَصَلِّ مَعَهُمْ وَاجْعَلْهَا نَافِلَةًقَالَ أَبِي وَلَمْ يَقُلْ أَبُو نُعَيْمٍ وَلَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ وَاجْعَلْهَا نَافِلَةً

Busr ibn Mihjan otasidan rivoyat qiladi: Men Nabiy ﷺning huzurlariga bordim, u zot masjidda edilar. Namoz vaqti kirdi va u zot namoz oʻqidilar. Soʻng menga: «Namoz oʻqimadingmi?» dedilar. Men: «Yo Rasululloh, men turar joyimda oʻqigan edim, soʻng oldingizga keldim», dedim. U zot: «Shunday qilgan boʻlsang ham, ular bilan birga namoz oʻqi va uni nafl qilib qoʻy», dedilar. Otam aytdi: Abu Nuaym ham, Abdurrahmon ham: «va uni nafl qilib qoʻy», demadi.Буср ибн Миҳжан отасидан ривоят қилади: Мен Набий ﷺнинг ҳузурларига бордим, у зот масжидда эдилар. Намоз вақти кирди ва у зот намоз ўқидилар. Сўнг менга: «Намоз ўқимадингми?» дедилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, мен турар жойимда ўқиган эдим, сўнг олдингизга келдим», дедим. У зот: «Шундай қилган бўлсанг ҳам, улар билан бирга намоз ўқи ва уни нафл қилиб қўй», дедилар. Отам айтди: Абу Нуайм ҳам, Абдурраҳмон ҳам: «ва уни нафл қилиб қўй», демади.