al-Adab · 140SahihСаҳиҳ
حَدَّثَنَا مُوسَى، قَالَ: حَدَّثَنَا سَلاَّمُ بْنُ أَبِي مُطِيعٍ، عَنْ أَسْمَاءَ بْنِ عُبَيْدٍ قَالَ: قُلْتُ لِابْنِ سِيرِينَ: عِنْدِي يَتِيمٌ، قَالَ: اصْنَعْ بِهِ مَا تَصْنَعُ بِوَلَدِكَ، اضْرِبْهُ مَا تَضْرِبُ وَلَدَكَ.
Asmo ibn Ubayd (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Men Ibn Siyringa: «Menda bir yetim bor», dedim. U: «Unga oʻz farzandingga qilganingdek muomala qil; oʻz farzandingni urganingdek, uni ham ur», dedi.Асмо ибн Убайд (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: У айтди: Мен Ибн Сийринга: «Менда бир етим бор», дедим. У: «Унга ўз фарзандингга қилганингдек муомала қил; ўз фарзандингни урганингдек, уни ҳам ур», деди.