Mujohid ibn Jabr al-Makkiy

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي زِيَادٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ صَفْوَانَ، أَوْ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْقُرَشِيِّ، قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمُ فَتْحِ مَكَّةَ جَاءَ بِأَبِيهِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ اجْعَلْ لأَبِي نَصِيبًا فِي الْهِجْرَةِ ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ إِنَّهُ لاَ هِجْرَةَ ‏"‏ ‏.‏ فَانْطَلَقَ فَدَخَلَ عَلَى الْعَبَّاسِ فَقَالَ قَدْ عَرَفْتَنِي فَقَالَ أَجَلْ ‏.‏ فَخَرَجَ الْعَبَّاسُ فِي قَمِيصٍ لَيْسَ عَلَيْهِ رِدَاءٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ عَرَفْتَ فُلاَنًا وَالَّذِي بَيْنَنَا وَبَيْنَهُ جَاءَ بِأَبِيهِ لِيُبَايِعَكَ عَلَى الْهِجْرَةِ ‏.‏ فَقَالَ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ ‏"‏ إِنَّهُ لاَ هِجْرَةَ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ الْعَبَّاسُ أَقْسَمْتُ عَلَيْكَ ‏.‏ فَمَدَّ النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ يَدَهُ فَمَسَّ يَدَهُ فَقَالَ ‏"‏ أَبْرَرْتُ عَمِّي وَلاَ هِجْرَةَ ‏"‏ ‏.‏ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ الرَّبِيعِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ إِدْرِيسَ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي زِيَادٍ، بِإِسْنَادِهِ نَحْوَهُ ‏.‏ قَالَ يَزِيدُ بْنُ أَبِي زِيَادٍ يَعْنِي لاَ هِجْرَةَ مِنْ دَارٍ قَدْ أَسْلَمَ أَهْلُهَا ‏.‏

Abdurahmon ibn Safvon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Makka fath boʻlgan kuni u otasini olib kelib: «Ey Allohning Rasuli! Otamga hijratdan nasiba belgilang», dedi. U zot: «Endi hijrat yoʻq», dedilar. Soʻng u ketib, Abbosning huzuriga kirdi va: «Meni tanidingizmi?» dedi. U: «Ha», dedi. Shunda Abbos ridosiz, faqat koʻylakda chiqib: «Ey Allohning Rasuli! Falonchini va oramizdagi (aloqani) bilasiz. U otasini sizga hijrat qilishga bayʼat berishi uchun olib keldi», dedi. Nabiy ﷺ: «Endi hijrat yoʻq», dedilar. Abbos: «Sizni qasam ichirib soʻrayman», dedi. Shunda Nabiy ﷺ qoʻllarini choʻzib, uning qoʻliga tegizdilar va: «Amakimning qasamini bajardim, biroq hijrat yoʻq», dedilar.Абдураҳмон ибн Сафвон (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Макка фатҳ бўлган куни у отасини олиб келиб: «Эй Аллоҳнинг Расули! Отамга ҳижратдан насиба белгиланг», деди. У зот: «Энди ҳижрат йўқ», дедилар. Сўнг у кетиб, Аббоснинг ҳузурига кирди ва: «Мени танидингизми?» деди. У: «Ҳа», деди. Шунда Аббос ридосиз, фақат кўйлакда чиқиб: «Эй Аллоҳнинг Расули! Фалончини ва орамиздаги (алоқани) биласиз. У отасини сизга ҳижрат қилишга байъат бериши учун олиб келди», деди. Набий ﷺ: «Энди ҳижрат йўқ», дедилар. Аббос: «Сизни қасам ичириб сўрайман», деди. Шунда Набий ﷺ қўлларини чўзиб, унинг қўлига тегиздилар ва: «Амакимнинг қасамини бажардим, бироқ ҳижрат йўқ», дедилар.

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ حُمَيْدِ بْنِ كَاسِبٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ الدَّرَاوَرْدِيُّ، عَنْ ثَوْرِ بْنِ زَيْدٍ الدِّيلِيِّ، عَنْ أَبِي الْغَيْثِ، مَوْلَى ابْنِ مُطِيعٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ ‏"‏ السَّاعِي عَلَى الأَرْمَلَةِ وَالْمِسْكِينِ كَالْمُجَاهِدِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَكَالَّذِي يَقُومُ اللَّيْلَ وَيَصُومُ النَّهَارَ ‏"‏ ‏.‏

Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Beva ayol va miskinga gʻamxoʻrlik qilib yugurib yuruvchi kishi Alloh yoʻlida jihod qiluvchi mujohid kabidir hamda kechasi namoz oʻqib, kunduzi roʻza tutuvchi kishi kabidir», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Бева аёл ва мискинга ғамхўрлик қилиб югуриб юрувчи киши Аллоҳ йўлида жиҳод қилувчи мужоҳид кабидир ҳамда кечаси намоз ўқиб, кундузи рўза тутувчи киши кабидир», дедилар.

حَدَّثَنَا مُحْرِزُ بْنُ سَلَمَةَ الْعَدَنِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ عَبْدِ الْكَرِيمِ، عَنْ مُجَاهِدٍ، وَسَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، وَعَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ، وَطَاوُسٍ، أَخْبَرُوهُ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّهُ أَخْبَرَهُمْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ كَانَ يَجْمَعُ بَيْنَ الْمَغْرِبِ وَالْعِشَاءِ فِي السَّفَرِ مِنْ غَيْرِ أَنْ يُعْجِلَهُ شَىْءٌ وَلاَ يَطْلُبَهُ عَدُوٌّ وَلاَ يَخَافَ شَيْئًا ‏.‏

Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ safarda, hech narsa uni shoshiltirmagan, dushman quvib kelayotmagan va hech narsadan qoʻrqmagan holatda ham shom bilan xufton namozlarini jamlab oʻqir edilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ сафарда, ҳеч нарса уни шошилтирмаган, душман қувиб келаётмаган ва ҳеч нарсадан қўрқмаган ҳолатда ҳам шом билан хуфтон намозларини жамлаб ўқир эдилар.